📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach
Kwestionariusz oceny uzależnienia od nikotyny wg Fagerströma to narzędzie do wstępnej oceny stopnia uzależnienia od nikotyny. Składa się z 6 pytań dotyczących nawyków palenia. Test pomaga określić, czy warto skonsultować się ze Specjalistą ds. uzależnień.
Nikotynizm to uzależnienie od nikotyny – substancji psychoaktywnej obecnej w wyrobach tytoniowych. Objawia się utrwaloną potrzebą palenia papierosów lub korzystania z innych form tytoniu, pomimo świadomości ich negatywnego wpływu na zdrowie. Uzależnienie to oddziałuje zarówno na funkcjonowanie organizmu, jak i na procesy psychiczne.
Z klinicznego punktu widzenia nikotynizm traktowany jest jako przewlekła choroba układu nerwowego. Charakteryzuje się silnym głodem nikotynowym, trudnościami w ograniczeniu lub zaprzestaniu jej używania, narastaniem tolerancji oraz występowaniem objawów odstawienia. Działanie nikotyny na ośrodkowy układ nerwowy prowadzi do zwiększonego wydzielania dopaminy – neuroprzekaźnika związanego z odczuwaniem przyjemności i nagrody. To właśnie ten mechanizm neurobiologiczny sprawia, że uzależnienie od nikotyny bywa szczególnie trudne do przezwyciężenia.
Kwestionariusz oceny uzależnienia od nikotyny według Fagerströma (FTND) to krótkie narzędzie przesiewowe, które pomaga określić, jak silna jest Twoja fizyczna zależność od nikotyny. Test ten został opracowany z myślą o osobach palących i może być pomocny w podjęciu decyzji o rzuceniu nałogu oraz doborze odpowiedniego wsparcia.
Kwestionariusz składa się z 6 pytań, dotyczących m.in. liczby wypalanych papierosów dziennie, czasu sięgania po pierwszego papierosa po przebudzeniu oraz trudności w powstrzymaniu się od palenia w określonych sytuacjach. Każda odpowiedź jest punktowana, a suma punktów wskazuje na poziom uzależnienia – od niskiego do wysokiego. Wykonanie testu zajmie Ci około 2 minut. Test nie zastępuje profesjonalnej oceny medycznej, lecz może stanowić pierwszy krok w identyfikacji problemu i skłonić do konsultacji ze Specjalistą.
Na podstawie: British Journal of Addiction, 1991; 86: 1119–2117, zmodyfikowane
