Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy mogłem zrobić coś i o tym nie pamiętać? Problemy z pamięcią a posądzenia o donos
Witam. Mam dziwne pytanie. Nie daje mi to spokoju, ciągle o tym myślę. Zwariuję przez to. Mam przez to mega lęki. Chodzi o to, że: Czy istnieje taka możliwość, że zrobiłem coś, a o tym nie wiem, że to zrobiłem? Nie wiem, że kiedykolwiek miało coś takiego miejsce i nie pamiętam. Jestem posądzony o coś, czego nigdy w życiu bym nie zrobił, bo godzi to w moje przekonania, w życiu nie potrafiłbym spojrzeć na swoją twarz w lustrze i wolałbym umrzeć niż to zrobić. Ktoś mnie posądza o donos. Dodam tylko, że choruję na Stwardnienie Rozsiane. I mam duże problemy z pamięcią.
Anonimowo
Urszula Żachowska
Dzień dobry,
to, co Pan opisuje, brzmi jak silne przeżycie lękowe i wewnętrzny konflikt. Poczucie, że można było zrobić coś „poza świadomością”, mimo że przeczy to własnym przekonaniom i wartościom, może być bardzo obciążające emocjonalnie - zwłaszcza w sytuacji posądzenia i problemów z pamięcią.
Pana pytanie nie jest wcale „dziwne”, pokazuje, jak bardzo zależy Panu na uczciwości i integralności. Warto pamiętać, że silny stres, choroba neurologiczna (jak SM), a także lęk mogą wpływać na koncentrację i pamięć, ale nie oznacza to, że tracimy zdolność moralnego rozeznania czy działamy „wbrew sobie” bez żadnej świadomości.
Odpowiadając na Pana pytanie - teoretycznie możliwym jest “utrata pamięci”, w szczególności, jeśli ma się skłonności do doświadczeń dysocjacyjnych, co można poeksplorować w rozmowie ze specjalistą/ką (psychoterapeutką, psychiatrą).
Zachęcam Pana do takiej konsultacji - taka rozmowa może pomóc uporządkować myśli, zrozumieć źródła lęku i odzyskać spokój. W przypadku pogłębiających się problemów z pamięcią warto także skonsultować się z neurologiem, który zna Pana historię choroby.
Z wyrazami szacunku,
Urszula Żachowska, psycholożka i psychoterapeutka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Krzysztof Skalski
Pana lęki i wątpliwości wskazują raczej na natrętne myśli, typowe dla zaburzeń lękowych, niż na realne zdarzenia. Problemy z pamięcią przy stwardnieniu rozsianym dotyczą głównie szczegółów codziennego życia, a nie sytuacji moralnie istotnych, sprzecznych z głębokimi przekonaniami. Najlepiej będzie skonsultować te obawy z psychologiem lub terapeutą, który pomoże odzyskać spokój i upewnić się, że te myśli nie mają podstaw w rzeczywistości.
Zobacz podobne
Jak sobie radzić z długotrwałym smutkiem i obawami o reakcje psychologa?
Witam, czy jest ktoś w stanie pomóc? Miewam smutek od, może roku i udaję się do psychologa, ale boję się reakcji na te złe rzeczy, które mnie męczą (sh, myśli s).
Jak radzić sobie z bólem głowy związanym ze stresem i lękiem?
Witam, mam problem z bólem głowy, od dwóch lat borykam się z nim. Ból obejmuje potylicę, jest to raczej rodzaj tępego bólu, czasami mam zawroty głowy. Przeważnie dzieje się tak, gdy mam kontakt z innymi ludźmi tzn, gdy mam wrażenie, że robię się czerwona na twarzy, to moja zmora życiową niestety. Miałam też problemy rodzinne, które napiętniły lęki, za dużo rozmyślałam i za dużo było zmartwień. W zeszłym roku urodziłam zdrowego chłopca i na czas ciąży bóle głowy minęły i czułam się dobrze, lecz kilka dni po porodzie bóle głowy wróciły i miałam skoki ciśnienia. Dodam, że byłam u psychiatry i przepisał mi leki 5 mg, ale w sumie za dużo nie pomogły. Ciężko się z tym żyje, chciałabym wrócić do tych czasów, co nie było żadnych bólów głowy i zawrotów, i chyba mam wrażenie, że będę musiała się z tym borykać do końca życia. A chciałam bym wrócić do pracy, bo nie jestem osobą leniwa, wręcz pracowitą i cieszyć się z macierzyństwa.
Jak rozpoznać spiralę milczenia w relacjach rodzinnych i zawodowych?
Jak spiralę milczenia można zauważyć w codziennych relacjach, np. w pracy czy w rodzinie?
Nie wiem jak przebaczyć sobie po tym, jak powiedziałam za dużo o sobie innej osobie.
Hej, mam problem z wybaczeniem samej sobie. Nie mogę przez to funkcjonować, dobija mnie to uczucie. Powiedziałam siostrze męża o rzeczach, o których nigdy nikomu nie mówiłam, a mianowicie o tym jak mój mąż przed ślubem mnie skrzywdził kilka razy. Plus o swojej tajemnicy, którą chroniłam od lat. O operacji plastycznej, o której nikt nie wiedział i nie chciałam, by się dowiedział. Nie jest to rodzina, która będzie na mnie patrzyła normalnie… Czuję się źle, bo opisałam go jako złego, a jest dobrym człowiekiem. Od 4 lat panuje spokój, bardzo się kochamy, mamy dzieci. Tak bardzo mi to ciąży, że chce mi się płakać i nie mogę funkcjonować. Problemu by nie było, gdyby była to osoba lojalna, a ta plotkuje i manipuluje… Nigdy nie opowiadałam nikomu o swoim życiu ,ale był to moment po alkoholu i ogólnie przemęczenia psychicznego, wylało się ze mnie. Nie wiem jak to przepracować
Dlaczego nie potrafię cieszyć się nową pracą w przedszkolu?
Dlaczego nie potrafię cieszyć się tym, że najprawdopodobniej będę miała pracę? Od stycznia szukam pracy i dopiero teraz dzięki bliskiej osobie najprawdopodobniej będę miała pracę. Tylko właśnie ja mam jakieś ale. A to, że to praca w przedszkolu jako woźna, a to, że z dziećmi. Ja wiem, że żadna praca nie hańbi...mam wyrzuty sumienia. Powinnam się cieszyć, bo będę miała własne pieniądze i nikt mi nie zarzuci, że siedzę w domu. Jednak z drugiej strony jest mi w pewien sposób dziwnie. Sama nie wiem, dlaczego Nie zrozumcie mnie źle, to nie jest tak, że ja nie chce pracować tylko po prostu...
