WsteczCzy mogłem zrobić coś i o tym nie pamiętać? Problemy z pamięcią a posądzenia o donos
Witam. Mam dziwne pytanie. Nie daje mi to spokoju, ciągle o tym myślę. Zwariuję przez to. Mam przez to mega lęki. Chodzi o to, że: Czy istnieje taka możliwość, że zrobiłem coś, a o tym nie wiem, że to zrobiłem? Nie wiem, że kiedykolwiek miało coś takiego miejsce i nie pamiętam. Jestem posądzony o coś, czego nigdy w życiu bym nie zrobił, bo godzi to w moje przekonania, w życiu nie potrafiłbym spojrzeć na swoją twarz w lustrze i wolałbym umrzeć niż to zrobić. Ktoś mnie posądza o donos. Dodam tylko, że choruję na Stwardnienie Rozsiane. I mam duże problemy z pamięcią.
Anonimowo
Odpowiedz jako specjalista
Urszula Żachowska
Dzień dobry,
to, co Pan opisuje, brzmi jak silne przeżycie lękowe i wewnętrzny konflikt. Poczucie, że można było zrobić coś „poza świadomością”, mimo że przeczy to własnym przekonaniom i wartościom, może być bardzo obciążające emocjonalnie - zwłaszcza w sytuacji posądzenia i problemów z pamięcią.
Pana pytanie nie jest wcale „dziwne”, pokazuje, jak bardzo zależy Panu na uczciwości i integralności. Warto pamiętać, że silny stres, choroba neurologiczna (jak SM), a także lęk mogą wpływać na koncentrację i pamięć, ale nie oznacza to, że tracimy zdolność moralnego rozeznania czy działamy „wbrew sobie” bez żadnej świadomości.
Odpowiadając na Pana pytanie - teoretycznie możliwym jest “utrata pamięci”, w szczególności, jeśli ma się skłonności do doświadczeń dysocjacyjnych, co można poeksplorować w rozmowie ze specjalistą/ką (psychoterapeutką, psychiatrą).
Zachęcam Pana do takiej konsultacji - taka rozmowa może pomóc uporządkować myśli, zrozumieć źródła lęku i odzyskać spokój. W przypadku pogłębiających się problemów z pamięcią warto także skonsultować się z neurologiem, który zna Pana historię choroby.
Z wyrazami szacunku,
Urszula Żachowska, psycholożka i psychoterapeutka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Krzysztof Skalski
Pana lęki i wątpliwości wskazują raczej na natrętne myśli, typowe dla zaburzeń lękowych, niż na realne zdarzenia. Problemy z pamięcią przy stwardnieniu rozsianym dotyczą głównie szczegółów codziennego życia, a nie sytuacji moralnie istotnych, sprzecznych z głębokimi przekonaniami. Najlepiej będzie skonsultować te obawy z psychologiem lub terapeutą, który pomoże odzyskać spokój i upewnić się, że te myśli nie mają podstaw w rzeczywistości.
Zobacz podobne
Witam.
Mam 30 lat i od około 1,5 roku, gdy po kłótni z kimś zaczynam z nim rozmawiać, automatycznie głos mi się załamuje, łzy napływają mi do oczu. Nigdy wcześniej nie miałam takich reakcji.
Zawsze potrafiłam powstrzymać się od łez, natomiast teraz zwyczajna sprzeczka, nie mówiąc już o większej kłótni, wymianie zdań zaczynam czuć wewnętrzny niepokój, głos, który wskazuje, że zaraz zacznę płakać. Powyższe reakcje doprowadzają do tego, że boję się wyjaśniać sprawy z bliskimi, bo nie chce, aby zakończyło się to znów płaczem z mojej strony.
Przykro mi, że nie mam nad tym żadnej kontroli. Wcześniej zawsze uważałam się za twardą osobę, nieokazująca słabości.
Proszę o pomoc.
Zauważyłam, że moja córka bardzo dużo czasu spędza przed lustrem, krytykując swój wygląd. Mam przeczucie, że może zmagać się z czymś więcej, jak na przykład z dysmorfią ciała. Jako mama to strasznie mnie martwi. Wiem, że to problem, który może poważnie wpływać na jej samoocenę i kontakty z innymi. Próbuję ją wspierać, ale czasami brak mi pomysłu, jak skutecznie dotrzeć do niej i jej pomóc. Chcę jej jakoś pomóc, ale nie wiem jak. Naczytałam się dużo o tej dysmorfii i bardzo mnie to niepokoi. Chcę by moja córka była szczęśliwa
