Emilia Jędryka
Szanowna Pani,
Chciałabym wyrazić swoje głębokie zrozumienie dla sytuacji, przez którą Pani teraz przechodzi. To, co Pani opisuje, to prawdziwy emocjonalny wir – rozwód rodziców, przeprowadzka, ślub, zmiany w relacjach rodzinnych, a do tego decyzje mamy, które budzą w Pani poczucie zmartwienia i niepokoju.
To naprawdę dużo do przeżycia w krótkim czasie, i naturalne, że w takich okolicznościach może Pani czuć się zagubiona i zmęczona.
Pani obawy o to, jak zmienia się relacja z mamą, są całkowicie zrozumiałe. Z jednej strony chce Pani ją wspierać w trudnym czasie, z drugiej zaś, wybory mamy, takie jak szybkie angażowanie się w nowe relacje, mogą być dla Pani bolesne i trudne do zaakceptowania. Może Pani poczuć się osamotniona, bo to, co dla Pani jest zdrowym podejściem do rozstania (potrzeba czasu na przepracowanie tej zmiany), może nie spotkać się z akceptacją mamy, co prowadzi do napięć w Waszej relacji.
Pani uczucia są absolutnie ważne i zasługuje Pani na przestrzeń, by je wyrazić. Ma Pani prawo mieć swoje zdanie i jednocześnie starać się znaleźć sposób na to, by zachować równowagę w relacji z mamą. Jeżeli czuje Pani presję, by akceptować partnerów, których Pani nie zna, a widzi Pani, że Pani granice są przekraczane, warto dać sobie czas na to, by w spokoju zrozumieć, co Pani czuje i czego potrzebuje.
Mama może teraz nie potrafić w pełni zrozumieć Pani punktu widzenia, ale to nie oznacza, że Pani emocje są mniej ważne. Warto też pamiętać o potrzebie kontaktu z siostrą, która jest dla Pani bardzo ważna – starając się utrzymać tę więź, warto szukać sposobów, które nie będą prowadzić do dalszych konfliktów.
Rozumiem, że stwierdzenia mamy mogą nasilać Pani poczucie winy. W tej sytuacji warto pamiętać, że nie ponosi Pani odpowiedzialności za jej wybory, a Pani działania nie są powodem jej trudnych emocji. To zupełnie naturalne, że chce Pani uniknąć poczucia winy, ale równie ważne jest, by Pani zadbała o siebie i swoje granice.
Pani potrzeby są istotne i zasługuje Pani na to, by je respektować.
Może warto rozważyć spokojną rozmowę z mamą, w której wyrazi Pani, jak się Pani czuje – unikając oceniania jej decyzji, ale mówiąc o swoich emocjach. Taka rozmowa, choć może wymagać czasu, być może pomoże w odbudowaniu relacji.
Warto również poszukać wsparcia u osób, które Panią rozumieją, np. psychologa, który pomoże Pani przejść przez ten trudny czas i zadbać o siebie.
Proszę pamiętać, że Pani emocje są ważne, i dać sobie przestrzeń na to, by w zgodzie ze sobą podejmować decyzje o dalszej relacji z mamą i siostrą.
Zasługuje Pani na spokój, zrozumienie i wsparcie w tym trudnym czasie.
Serdecznie pozdrawiam i trzymam za Panią kciuki













