Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak zaakceptować rozwód rodziców i święta z nowym partnerem mamy?
Jestem dorosła, a moi rodzice rozwiedli się 3 miesiące temu.
Czy to normalne, że nie jestem w stanie pogodzić się z tym i zaakceptować, że mama zmusza mnie do spędzania świąt z nowym partnerem, którego ja nawet nie poznałam?
KB
1 rok temu
Martyna Jarosz
Rozwód rodziców to zawsze trudne doświadczenie, niezależnie od wieku. Pani uczucia są całkowicie normalne i zrozumiałe.
Każdy potrzebuje czasu, aby przetrawić tak duże zmiany w życiu rodzinnym. Ważne jest, aby uznała Pani swoje uczucia.
Rozwód rodziców może wywoływać wiele emocji, takich jak smutek, złość, niepewność czy nawet lęk. Proszę dać sobie czas na przeżycie tych uczuć.
Rozumiem, że sytuacja, w której jest Pani zmuszona, do spędzania Wigilii z nowym partnerem mamy, jest trudna i budzi wiele emocji. Święta powinny być czasem spokoju i ciepła, a obecność kogoś, kogo Pani jeszcze nie poznała i kto być może sprawia, że czuje się Pani niekomfortowo, może temu przeczyć.
Warto zastanowić się, jak zadbać o swoje emocje i granice w tej sytuacji.
Proszę spróbować porozmawiać z mamą na spokojnie. Wyrazić swoje obawy i uczucia dotyczące spotkania z jej nowym partnerem. Może Pani powiedzieć, że potrzebuje czasu, aby się do tego przyzwyczaić, że nie chce być zmuszana do spotkania w święta.
Ważne jest, aby pamiętać, że ma Pani prawo do swoich uczuć i potrzeb. Każdy ma prawo do przeżywania swoich emocji i procesów adaptacyjnych w swoim własnym tempie.
Jeżeli czuje Pani, że potrzebuje więcej czasu, to proszę nie ograniczać się w tym obszarze.
Martyna Jarosz
psycholog
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Patryk Falerowski
Dzień dobry,
Sytuacja, w której się Pani znalazła, jest z pewnością trudna i pełna emocji. Rozwód rodziców, niezależnie od wieku dziecka, to duża zmiana, która często wywołuje smutek, poczucie straty czy złość. Minęło zaledwie kilka miesięcy, więc zupełnie naturalne jest, że trudno jest się z tym pogodzić i zaakceptować nową rzeczywistość. Dodatkowo pojawienie się nowego partnera mamy, którego jeszcze Pani nie zna, może potęgować uczucie dyskomfortu i przytłoczenia.
To, co Pani czuje, jest ważne i zasługuje na zrozumienie – zarówno ze strony bliskich, jak i Pani samej.
Proces akceptacji zmian bywa czasochłonny, a święta to szczególnie delikatny czas, który często uwypukla rodzinne trudności i emocje.
Jeśli czuje Pani, że ta sytuacja jest dla Pani zbyt obciążająca, warto porozmawiać z kimś bliskim o swoich uczuciach.
Czasami sama możliwość podzielenia się tym, co przeżywamy, przynosi ulgę. Gdyby emocje stawały się zbyt przytłaczające, warto również rozważyć wsparcie specjalisty, który pomoże przejść przez ten trudny okres.
Pozdrawiam,
Patryk Falerowski
1 rok temu
Emilia Jędryka
Szanowna Autorko,
To absolutnie normalne, że czuje się Pani zagubiona i trudno Pani to zaakceptować. Rozwód rodziców, nawet w dorosłym życiu, może być emocjonalnie trudny, zwłaszcza gdy zmiany następują tak szybko. Ma Pani pełne prawo do swoich uczuć i do tego, by potrzebować czasu, na oswojenie się z nową sytuacją oraz na poznanie nowego partnera mamy, w swoim tempie.
Jeśli czuje Pani, że emocje są przytłaczające lub chciałaby Pani lepiej zrozumieć swoje odczucia i potrzeby, zachęcam do rozmowy z psychologiem.
Wsparcie w takiej sytuacji może pomóc poukładać myśli i znaleźć sposób na wyrażenie swoich emocji wobec mamy w konstruktywny sposób.
Życzę Pani wszystkiego dobrego :)
1 rok temu
Beata Matys Wasilewska
Dzień dobry,
sytuacja jest delikatna i wymaga dojrzałej rozmowy z wszystkich stron. To, że mama układa sobie życie emocjonalne po rozwodzie i to, że chce, by Pani uczestniczyła w jej życiu, jest ważne dla niej, jednakże ma Pani prawo być niegotową na spotkanie z jej partnerem czy spędzanie z nim świąt.
Bez względu na to, w jakich okolicznościach i emocjach rodzice rozstali się ze sobą, jest to dla Pani nowy stan układów rodzinnych i emocji z tym przeżywanych. Czas i oswojenie się z nowymi okolicznościami zapewne pozwoliłby Pani lepiej odnieść się do partnera mamy, aniżeli gdy zadzieje się to na siłę.
Warto by przemyślała Pani, jakie inne rozwiązanie można znaleźć dla tej sytuacji, by święta mogły odbyć się w życzliwej i spokojnej atmosferze. A następnie odbyła rozmowę z mamą, pokazując jej rozwiązania, na które jest Pani gotowa.
Pozdrawiam
Beata Matys Wasilewska
1 rok temu
Urszula Jędrzejczyk
Dzień dobry,
Tak, myślę, że jest to jak najbardziej normalne, że nie jest Pani w stanie zaakceptować propozycji mamy. Być może potrzebuje Pani czasu, aby sobie na spokojnie poukładać różne rzeczy w związku z nową sytuacją.
Zachęcam do rozmowy z mamą, aby spróbować jej przekazać jak się Pani czuje. Być może rozmowa i powiedzenie o swoich emocjach naprowadzi Was na jakiejś wyjście, które po trochu zadowoli i Panią i mamę, ale bez przymuszania.
Na koniec dodam jeszcze, że jako osoba dorosła ma Pani prawo do podjęcia swojej decyzji, która niekoniecznie będzie się podobać mamie i to też jest OK.
Pozdrawiam serdecznie
Ula Jędrzejczyk
1 rok temu
Zobacz podobne
2 lata temu poznałem dziewczynę i do tej pory nie akceptuje mojej rodzicielki, jak i znajomych
Mam 33 lata, wychowywała mnie matka i kumple z miejscowości, z której pochodzę. Jestem z nimi bardzo zżyty. 2 lata temu poznałem dziewczynę i do tej pory nie akceptuje mojej rodzicielki, jak i znajomych, wręcz ich nie znosi. Zarówno matka, jak i przyjaciele są dla mnie bardzo ważni, a przez podejście mojej dziewczyny do nich w taki, a nie inny sposób strasznie mnie to irytuje, non stop się kłócimy, jeżeli rozmawiamy o mojej matce i moich znajomych. Co robić?
W żałobie po mamie nie jestem w stanie zaakceptować nowego związku ojca. Dla mnie jest to dobre, jednak ojciec uważa, że jestem złą córką.
W zeszłym roku zmarła moja mama.Jestem osobą dorosłą. Mój ojciec szybko związał się z inną kobieta, twierdzi, że nie chce być samotny. Nie popieram tego, ale też nie zabraniam, powiedziałam mu, żeby robił co chce i co uważa za stosowne. On uważa, że w ten sposób nie interesuje się jego życiem. Nie jestem w stanie poznać tej kobiety, nadal jestem w żałobie po mamie. Czy jestem złą osobą,ponieważ nie chcę poznać nowej partnerki ojca? Zawsze patrzyłam na uczucia innych, ale teraz uznałam, że muszę patrzeć na moje uczucia. Mój ojciec nawet nie próbuje tego zrozumieć.
Syn nie akceptuje mojego nowego związku, po śmierci mojego męża.
Mam problem z synem. Mój mąż nie żyje, poznałam 6 miesięcy temu innego faceta, jesteśmy razem, ale nie mieszkamy ze sobą. Ale kiedy idę się z nim spotkać, mój syn wydzwania do mnie co pół godziny i tak cały czas, dopóki nie wsiądę do auta i przyjadę do domu. Jestem już tym taka zmęczona. Co ja mam robić dalej? Czy przestać spotykać się z facetem, nie wiem gdzie leży wina?
Rodzina, która postąpiła źle, odwróciła się ode mnie, nie rozumiem dlaczego.
Moja matka związała się z moim teściem 4 miesiące po śmierci jego żony. Po roku znajomości wzięli ślub. Jako córka nie poszłam na ten ślub ze względów takich, iż moja matka nastawiła teścia przeciw jego synowi (a mojemu partnerowi) - w rezultacie czego, mój partner czuje się bardzo odrzucony przez ojca, który nie widzi nikogo innego poza swoją żoną a moja matką. Nie potrafi zrozumieć swoich synów i nie chce ich wysłuchać nawet w kwestii tej sytuacji.
Przez nieobecność na ślubie mojej matki i mojego teścia, rodzina od strony matki urwała ze mną kontakt. Nie zapytali się nawet, dlaczego się nie pojawiłam tylko poblokowali mnie na portalach i nie odbierają telefonów.
Czuję się odrzucona bez powodu i nie rozumiem dlaczego tak postąpili.
Czy muszę akceptować nowy związek taty po zmarłej mamie? Nie przeżyłam żałoby, on nie zachowuje się w porządku.
Dzień dobry.
1,5 roku temu zmarła moja mama. Miała 70 lat. Chorowała na nowotwór. Opiekowałam się mamą do samego końca, zmarła w hospicjum na moich rękach. Mimo upływu czasu tęsknię i bardzo mi jej brakuje. Nie dałam sobie przyzwolenia na przeżycie żałoby, uśmiechałam się, mimo że serce rozbiło się na tysiące kawałków. Równocześnie kiedy mama była już w ciężkim stanie, mój tata lat 76 trafił do szpitala ( jest po chorobie nowotworowej) w stanie krytycznym. Sytuacja była na tyle poważna, że lekarze dawali mu tylko 10 % szans na przeżycie. Szczęśliwie tata wyzdrowiał.
Mama poświęciła wiele dla taty, wspierała go w chorobie. Zawsze była po jego stronie, mimo że wiedziała, że ją zdradzał w młodości. Wiele mu wybaczyła. Mama będąc już w hospicjum poprosiła ojca o ślub kościelny (mieli tylko cywilny) a tata wyśmiał ten pomysł i się nie zgodził. Zawsze był egoistyczny i narcystyczny.
Teraz po 1,5 roku mój tata spotyka się z jakąś kobietą. Dla mnie jest to za wcześnie. Tata chce być jeszcze szczęśliwy, ale dla mnie to brzmi jakby wcześniej z mamą szczęśliwy nie był i jej nie kochał. Toleruję ten związek, ale nie akceptuję. Dla mnie to za wcześnie. Nie wiem co o tym myśleć. Nie potrafię sobie z tym poradzić, tym bardziej, że mieliśmy dość dobry kontakt, a teraz tata nie ma czasu porozmawiać ze mną, nie pyta o wnuka. Dzwoni sporadycznie. (Dzieli nas 300 km) Jeździłam do taty co najmniej raz z miesiącu, teraz zupełnie nie mam na to ochoty. Drażni mnie, kiedy opowiada o tamtej kobiecie, zabiera ją do restauracji i kupuje kwiaty. Mamie nawet na dzień kobiet kwiatów nie kupował, bo uznawał, że to zbędne. Proszę o pomoc. Jak zrozumieć tę sytuację. Czy muszę akceptować nowy związek?
