
- Strona główna
- Forum
- traumy, zaburzenia lękowe
- Okropnie boję się,...
Okropnie boję się, że padnę ofiarą przemocy lub morderstwa będąc samej poza domem. Stresuję się małymi wyjściami, boję się przechodniów.
Nikola
Daria Kalinka-Gorczyca
Dzień dobry,
takie myśli, odczucia mogą pojawiać się ze względu na nieprzepracowane traumy, lęki, poprzez które pojawia się wiele niepomocnych przekonań utrudniające życie. Warto je przepracować, aby przestać odczuwać tak duży lęk w związku z opisanymi sytuacjami. Mogła by tu pomóc terapia poznawczo-behawioralna. Zachęcam do rozmowy z rodzicami na ten temat.
Pozdrawiam ciepło,
Daria Kalinka-Gorczyca
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry, z Pani opisu wynika, że ten lęk znacznie utrudnia Pani codzienne funkcjonowanie. Trudno powiedzieć z czego on wynika, pisze Pani, że trwa to kilka lat, dobrze byłoby zastanowić się z terapeutą co spowodowało ten stan. Dlatego jak najbardziej sugerowałabym konsultację z psychoterapeutą, aby zdiagnozować problem i podjąć leczenie.
Pozdrawiam
Zofia Kardasz
Dzień dobry,
objawy, które Pani opisuje pewnie są bardzo uciążliwe na co dzień i wywołują znaczny dyskomfort.
Proponuję zwrócić się po pomoc do psychoterapeuty. Zważywszy na dość długi okres utrzymywania się dolegliwości może przynieść to z czasem Pani ulgę.
Odpowiadając na Pani pytanie - tak, jest duże prawdopodobieństwo, że w procesie psychoterapii “da się coś z tym zrobić” :)
Pozdrawiam serdecznie
Zofia Kardasz

Zobacz podobne
Dzień dobry, Mam wyobrażenia lękowe w postaci myśli lękowych, które jak obserwuję, hamują mnie przed działaniem. Im więcej tych myśli (wyobrażeń) się pojawia, tym więcej stresu odkłada się w moim ciele. Moją reakcją na rozładowanie napięcia jest zachowywanie się jak mały chłopiec (czyli taka regresja), wtedy czuję się bezpiecznie. Mam problem z biernością, niepodejmowaniem działania w danej kwestii, mimo że wiem, że mam coś zrobić, ale jest blokada i ciało się nie słucha, tak jakby była jakaś blokada na linii ciało umysł. Mam też tak, że kumuluje się we mnie złość na skutek tych zahamowań oraz blokad i wtedy wystarczy, że wydarzy się jakaś błahostka i już następuje wybuch tej złości, np. Kot kradnie szynkę z kanapki. Proszę o pomoc w tej sprawie. Jak mogę w końcu zapanować nad swoim umysłem i wytwarzanymi przeze mnie myślami, które doprowadzają mnie do takich stanów? Dodam, że pochodzę z rodziny, w której matka była bardzo lękowa i mnożyła różne lęki. Obawiam się, że musiałem tym przesiąknąć w dzieciństwie i dlatego teraz na zasadzie programu wytwarzam te myśli, wyobrażenia, idąc w taką destrukcję. Mam 28 lat.

Trauma - co to jest i jak sobie z nią radzić?
Trauma psychiczna to głębokie zaburzenie emocjonalne o długotrwałym wpływie na życie. Zrozumienie jej przyczyn, objawów i metod radzenia sobie jest kluczowe dla zdrowienia. Artykuł omawia, czym jest trauma, jak wpływa na psychikę i jak sobie z nią radzić.
