Czy mówienie o sobie w trzeciej osobie to wynik zmęczenia czy problem osobowości?
Tomek

Agnieszka Goczoł
Domyślam się, że taka sytuacja budzi u Pana dużo lęku i niepewności, a także daje poczucie obcości. Natomiast przyczyn może być wiele i warto, aby Pan skonsultował się ze specjalistą: lekarzem psychiatrą lub psychologiem celem diagnozy i wyjaśnienia pojawiających się u Pana objawów. Zależnie od przyczyny będzie możliwe podjęcie odpowiedniej interwencji, np. wokół zmiany stylu życia (dbanie o odpoczynek, sen, dietę, aktywność fizyczną), analizy Pana sytuacji życiowej (np. relacje interpersonalne, kryzysy psychiczne) lub wdrożenia odpowiedniej farmakologii.
To bardzo ważne, że szuka Pan odpowiedzi i nie bagatelizuje pojawiających się objawów, trzymam kciuki za dalsze kroki!
Pozdrawiam serdecznie,
Agnieszka Goczoł

Patryk Falerowski
Dzień dobry,
Zmęczenie w znacznym stopniu wpływa na funkcjonowanie mózgu, zwłaszcza na pamięć, koncentrację oraz sposób formułowania myśli. Mówienie o sobie w trzeciej osobie może być mechanizmem obronnym (np. regresją) lub sposobem na dystansowanie się – w momentach wyczerpania umysł może próbować w ten sposób się regulować.
Nie musi to oznaczać rozwijającego się zaburzenia osobowości, jednak jeśli opisywany stan powtarza się często, a przy tym ma Pan wrażenie, że traci Pan kontrolę nad swoim sposobem mówienia lub myślenia, warto skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą. Zachęcam również, aby zadbał Pan o sen, zaplanował przerwy w pracy i znalazł sposoby na regenerację oraz odpoczynek.
Pozdrawiam,
Patryk Falerowski

Kacper Urbanek
Witam Tomku, rozumiem, że to doświadczenie może być niepokojące i sprawiać, że czujesz się zagubiony. W sytuacjach ekstremalnego zmęczenia lub stresu nasz umysł czasem stosuje mechanizmy dystansowania, które mogą objawiać się m.in. mówieniem o sobie w trzeciej osobie. To zjawisko bywa związane z procesami dysocjacyjnymi, jakbyśmy na chwilę oddzielali się od własnych emocji lub doświadczeń, co pomaga nam przetrwać trudne momenty. Nie oznacza to jednak, że zaczyna się u Ciebie formować oddzielna osobowość, ale raczej, że jesteś przepracowany lub zestresowany. Warto zwrócić uwagę na to, czy to zachowanie nie wpływa negatywnie na Twoje codzienne funkcjonowanie i relacje z innymi, a jeśli zauważysz nasilenie tych objawów, warto skonsultować się ze specjalistą, aby dokładniej to zbadać. Na początek postaraj się zadbać o odpoczynek i redukcję stresu, może to pomóc w zmniejszeniu częstotliwości tego zjawiska. Ponadto pamiętaj, że szukanie wsparcia nie oznacza, że coś jest nie tak, lecz że troszczysz się o swoje zdrowie.
Z pozdrowieniami
Kacper Urbanek
Psycholog, diagnosta

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Dobierz psychologaZobacz podobne
Dzień dobry, Zostałam porzucona z dnia na dzień, przez whatsapp po ponad rocznym związku. Próbowałam przeprowadzić rozmowę choćby przez telefon, ale były partner nie odebrał. Otrzymałam tylko zdawkowe wyjaśnienia, że nie jest w stanie „rozwijać tej znajomości”, że byłam dla niego najlepsza osoba,
Czy w przypadku podejrzenia u matki dzieci narcyzmu złośliwego i psychopatii (na to wskazuje jej zachowanie wobec mnie - bylego partnera i wobec dzieci), należy wytłumaczyć dzieciom, kim jest ich matka, do czego prowadzi jej zachowanie? Matka stale manipuluje dziećmi, kłamie, oczernia mnie, odrzu
Dzień, dobry. Moja żona była w szpitalu, Na oddziale ginekologicznym i pierwsze raz USG i badanie robił jej młody lekarz ginekolog. Ja cierpię na borderline i nie mogę poradzić sobie z faktem, że była naga i dotykał ją obcy facet. Co mam zrobić, aby przestać o tym myśleć. Czuje się prawie zdradzo
Cześć, mam dość nietypowy i niepokojący problem w moim małżeństwie, który wywołuje u mnie coraz większy niepokój.
Od kilku miesięcy moje życie seksualne z żoną stało się bardzo dziwne. Zaczęło się od tego, że zauważyłem, że podczas stosunku zaczynam widzieć… inne twarze, nie mojej żo
Coś jest nie tak z moimi relacjami z ludźmi, ale nie bardzo wiem, jak to ująć. Zaczynam zauważać, że to może być coś z osobowością unikającą, bo odczuwam lęk, kiedy mam być w towarzystwie innych – to powoduje, że unikam spotkań, imprez, po prostu wszystkiego, co wiąże się z byciem z ludźmi.
Ostatnio czuję, że wszystko kręci się wokół sprzątania. Dosłownie! Każdy drobiazg, bałagan, coś nie na swoim miejscu – od razu mnie spina. Muszę to ogarnąć, nie ma wyjścia, bo inaczej czuję taki dziwny niepokój, że nie mogę się skupić na niczym innym. Problem w tym, że zaczyna mi to odbierać całą
Zmagam się z trudnościami w nawiązywaniu bliskich relacji z ludźmi. Bardzo chciałabym móc zbudować głębsze więzi, ale paraliżujący lęk przed odrzuceniem i krytyką mnie przed tym powstrzymuje. Często wycofuję się, zanim relacja zdąży się rozwinąć. Tęsknię za bliskością i zrozumieniem, ale nie wiem
Muszę być w centrum uwagi, i zaczyna mi to doskwierać.
Czuję, że przesadzam z emocjami albo próbuję przyciągnąć uwagę w sposób, który nie zawsze jest fajny dla innych. To psuje moje relacje z bliskimi i w pracy. Mam wrażenie, że coś w tym wszystkim jest nie tak, miałem podejrzenie za
Moje emocje przejmują nade mną kontrolę. Czasami coś mnie tak wyprowadza z równowagi, że zanim zdążę pomyśleć, już reaguję — często za ostro, za szybko, a potem są konflikty.
I to nie tylko w pracy czy z obcymi, ale z bliskimi, których wcale nie chcę ranić. Czuję się, jakbym ciągle s
Zauważyłem, że moje kontakty z bliskimi stają się coraz cięższe do zniesienia. Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że nie daje mi się podejmować samodzielnych decyzji... i każda próba postawienia na swoim kończy się poczuciem winy i strachem przed odrzuceniem. Myślę, że może być to związane z moim zabu
Często czuję, że dopada mnie jakaś dziwna pustka i nuda, z którą nie umiem sobie poradzić. Wydaje mi się, że to może mieć związek z zaburzeniem osobowości schizoidalnej, bo relacje z ludźmi mnie męczą, a nowe zajęcia szybko przestają mnie interesować. Mam wrażenie, jakbym była zawieszona w próżni
TW. Myśli samobójcze
Witam mam 27 lat, chciałbym prosić o pomoc z tym, z czym codziennie walczę. Wszystko zaczęło się jak miałem 16 lat, byłem świadkiem, jak moja mam próbowała sobie odebrać życie. Wiele razy to robiła, raz nawet musiałem jej odebrać nóż z ręki, żeby sobie kr
Jak rozładować ogromną wściekłość, wręcz furię, którą czuję bardzo często, ponieważ spotkało mnie wiele niesprawiedliwości i nie mogę zmienić tego, co się wydarzyło, ani co się dzieje.
Kilka razy wydarłam się w swoim mieszkaniu (mieszkam sama), ale trochę mi głupio, bo to na pewno sł
Zauważyłem, że moje relacje z ludźmi stają się coraz bardziej napięte. Mam odczucie, że wszyscy wokół mają jakieś ukryte intencje, jakby próbowali mnie oszukać.
Ta ciągła podejrzliwość ma negatywny wpływ na moje życie osobiste i zawodowe, i przez to czuję się coraz bardziej odizolowa
Cześć, zastanawiam się nad czymś, dokładniej, z czego go się mogło wziąć, ogólnie to mam tak od zawsze.
Przejdę do sedna, nie odczuwam empatii, poczucia winy, ani odpowiedzialności. Gdy ktoś mi mówi o swoich problemach, to nie wiem, co mam robić i unikam tego, bo mnie to denerwuje tr