Odpowiedz jako specjalista
WsteczDla kogo będzie najlepsza terapia schematu?
Dla kogo będzie najlepsza terapia schematu?
Wiktor
7 miesięcy temu
Patrycja Andryszczyk
Terapia schematu jest szczególnie pomocna dla osób, które doświadczają powtarzających się trudności w relacjach, mają poczucie utknięcia w życiu emocjonalnym lub zmagają się z głęboko zakorzenionymi wzorcami myślenia, odczuwania i zachowania, które utrudniają im funkcjonowanie.
To podejście terapeutyczne sprawdza się m.in. u osób z zaburzeniami osobowości (np. borderline, unikającym), z przewlekłymi problemami depresyjnymi czy lękowymi, a także u tych, którzy nie uzyskali trwałej poprawy w innych formach terapii.
Terapia schematu integruje elementy terapii poznawczo-behawioralnej, psychodynamicznej i terapii gestalt, co pozwala na głęboką pracę nad trudnymi doświadczeniami z dzieciństwa oraz ich wpływem na teraźniejszość. Jest to podejście rekomendowane osobom, które chcą nie tylko zmniejszyć objawy, ale także dokonać trwałej zmiany w sposobie, w jaki przeżywają siebie i swoje relacje z innymi.
7 miesięcy temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Żaneta Kędzierska
To terapia dla osób, które czują, że rozumieją swoje problemy, ale nie potrafią ich zatrzymać, bo emocje są silniejsze niż logika. W terapii uczysz się je rozpoznawać, regulować i budować życie bardziej zgodne ze sobą.
Terapia schematów będzie pomocna, jeśli:
- często czujesz, że „coś jest ze mną nie tak”,
- masz trudności w relacjach, np. boisz się bliskości albo zbyt mocno się angażujesz
- żyjesz w ciągłym napięciu lub lęku o przyszłość
- łatwo się krytykujesz, trudno Ci zaakceptować siebie
- masz poczucie, że stale „musisz” coś robić, zasługiwać, być perfekcyjna
- czujesz się samotna, opuszczona, niezrozumiana
7 miesięcy temu
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
terapia schematów będzie dobra dla osoby, która zmaga się z długotrwałymi i utrwalonymi trudnościami. Trzeba pamiętać, że terapia schematów jest raczej procesem długoterminowym. Podejście terapeutyczne jest zalecane dla osób z zaburzeniem osobowości borderline, czy narcystycznym zaburzeniem osobowości. Terapia schematów będzie pomocna również w zaburzeniach lękowych, czy zaburzeniach nastroju.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta
7 miesięcy temu
Zobacz podobne
Czym jest wejście w świadomy obszar rzeczywistości?
Czym jest wejście w świadomy obszar rzeczywistości?
Jak psychoterapeuta_ka odbierze przypomnienie się - mam wrażenie, że mogłam jej umknąć. Czy to jest narzucanie się?
Mam bardzo głupie pytanie.
Psychoterapeutka, u której chciałabym rozpocząć terapię już kilka miesięcy temu napisała mi, że ma przede mną na liście oczekujących 2 osoby. Minęło sporo czasu i zastanawiam się czy nie powinnam się jakoś przypomnieć, bo biorę pod uwagę, że mogłam jej jakoś umknąć. Jednak baaaardzo nie chcę się narzucać i martwię się tym, że takie przypomnienie się w jakiś sposób już przed terapią 'zepsuje relację’. Nie mam pojęcia jak sformułować takie pytanie, żeby nie brzmiało niegrzecznie. Poproszę o opinię jak Państwo odebrali by takie przypomnienie się.
Przekonanie pacjenta o chorobie, a jej brak - jak dużo jest takich osób?
Ile stosunkowo pacjentów przychodzi z przekonaniem, że posiada jakąś chorobę psychiczną, po czym okazuje się, że tak naprawdę dana osoba jej nie posiada?
Czuję straszną pustkę.
Czuję straszną pustkę. Cały czas, choć moje życie wcale nie jest wcale ponure, to nawet gdy jestem szczęśliwa, czuję tę przygniatającą pustkę. Próbowałam różnych rzeczy - najpierw wleciały energetyki, później coraz to gorsze używki, ale nic nie pomaga. Próbowałam zakończyć to życie, by zobaczyć, jakie emocje wtedy we mnie wstąpią, ale dalej nic. Miałam ciężkie dzieciństwo, przemoc psychiczna i fizyczna to była codzienność, alkoholizm wszędzie dookoła. Jeśli to ważne, mam 15 lat i czuję, że to zbyt mało, by marnować sobie tak życie. Nie chcę iść na terapię, a i tak rodzice do tego nie dopuszczą.
Hej, jestem na oddziale dziennym i ciekawi mnie sytuacja z jednym z psychologów, który jest też terapeutą zajęciowym.
Hej, jestem na oddziale dziennym i ciekawi mnie sytuacja z jednym z psychologów, który jest też terapeutą zajęciowym.
Byłam z nim na dwóch rozmowach i dały mi bardzo dużo, ale właśnie po tej pierwszej, na wyjściu na papierosa, czułam się nieswojo i skrępowana. Na przerwach między zajęciami idziemy z grupą zapalić, i gdy on też wychodzi, rozmawia z niektórymi osobami, jako psycholog, doradza, ale czasami mam wrażenie, że rozmowy nabierają takiego luźnego i koleżeńskiego tonu i chyba przez to poczułam wtedy lekki dyskomfort. Dlatego też się zastanawiam czy jest to profesjonalne podejście, też pomyślałam, że może działać w formie takiego "szpiega", żeby obserwować grupę. Wydaje mi się, że nie jest to duży problem, bo jednak dużo mi dały te dwie sesje z nim, ale zaczęłam się zastanawiać, czy, i tak, jest to w porządku?
