Odpowiedz jako specjalista
WsteczW jaki sposób odbywa się i na czym polega psychoterapia schematów, zwłaszcza w zaburzeniach osobowości?
Dzień dobry,
Mam zdiagnozowane zaburzenia depresyjno-lękowe i narcystyczne zaburzenie osobowości. Aktualnie biorę leki i czekam na prywatną psychoterapię w nurcie CBT/schematów, bo taką mi polecono. Czytałam, że terapia schematów jest polecana przy zaburzeniach osobowości, ale nie rozumiem o co w niej chodzi/jak wygląda/w jaki sposób jest prowadzona. Mogę prosić o przybliżenie tematu??
Anonimowo
Michał Kłak
Terapia schematów jest faktycznie terapią “dedykowaną” do zaburzeń osobowości. Jest podejściem niejako integracyjnym, która łączy elementy terapii poznawczej, teorii przywiązania, teorii relacji z obiektem oraz terapii Gestalt oraz tych skoncentrowanych na doświadczeniu.
Terapia schematów kładzie nacisk na przyczyny zgłaszanych problemów (a nie tylko czynników je podtrzymujących), relację terapeuta-pacjent i tworzenie w jej ramach doświadczeń korygujących emocje, oraz empatyczną konfrontację. W ramach terapii pacjenci uczą się także zaspokajać podstawowe potrzeby emocjonalne w sposób adaptacyjny, co wymaga pracy nad długotrwałymi wzorcami myślenia, odczuwania, zachowania w relacjach i poza nimi.
W ramach terapii schematów funkcjonuje także pojęcie tzw. trybów, które odnoszą się do dominującego stanu emocjonalnego, schematów i sposobów reakcji na nie, które aktywują się w danej chwili. Są to stany przejściowe, nad którymi także pracuje się w ramach terapii.
Podsumowując - terapia ta jest ukierunkowana na tzw. wczesne nieadaptacyjne schematy (związane z myśleniem oraz określonymi wzorcami emocjonalnymi), które powstały na przestrzeni doświadczeń wczesnodziecięcych. W terapii schematów pracuje się m.in. nad identyfikacją takich nieadaptacyjnych schematów, które często odtwarzamy w życiu codziennym nie zdając sobie z tego sprawy.
Terapia ta nie jest prowadzona w specjalnie odmienny sposób od klasycznej terapii CBT, choć zauważalną różnicą jest większy nacisk na stany i przeżycia emocjonalne pacjenta (a nie głównie myśli i zachowanie).
Temat terapii schematów przybliżyć może książka “Program zmiany sposobu życia. Uwalnianie się z pułapek psychologicznych” której autorem jest twórca tego rodzaju terapii - Jeffrey E. Young.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Usunięty Specjalista_tka
Terapia schematów jest formą psychoterapii, która pomaga osobom z zaburzeniami osobowości zmienić swoje negatywne i szkodliwe schematy myślowe i emocjonalne. Schematy to powtarzające się i utrwalone przekonania o sobie, innych i świecie, które kształtują nasze zachowanie, relacje i samopoczucie. Schematy powstają w wyniku niezaspokojenia podstawowych potrzeb emocjonalnych w dzieciństwie lub młodości, takich jak bezpieczeństwo, akceptacja, miłość, autonomia czy kompetencja. Schematy są często nieświadome i trudne do zmiany, ponieważ są utrwalane przez doświadczenia potwierdzające je lub przez strategie radzenia sobie z nimi.
Terapia schematów polega na zidentyfikowaniu i zrozumieniu własnych schematów oraz na nauce nowych sposobów myślenia, odczuwania i zachowania się. Terapeuta pomaga pacjentowi odkryć, jakie schematy wpływają na jego życie i jak je zmodyfikować lub zastąpić zdrowszymi. W terapii schematów wykorzystuje się różne techniki terapeutyczne, takie jak:
- Praca z obrazami - polega na wyobrażeniu sobie sytuacji związanej ze schematem i zmianie jej przebiegu lub znaczenia.
- Praca z modelem rodziny wewnętrznej - polega na identyfikacji i dialogowaniu z różnymi częściami siebie, które reprezentują różne role i postawy rodziców lub opiekunów.
- Dialogi międzyschematyczne - polega na rozmowie z własnymi schematami i próbie znalezienia kompromisu lub rozwiązania konfliktu między nimi.
- Praca z emocjami - polega na uznawaniu, akceptowaniu i wyrażaniu własnych emocji oraz na nauce radzenia sobie z nimi w zdrowy sposób.
- Zadania domowe - polegają na praktykowaniu nowych zachowań i przekonań w codziennym życiu.
Terapia schematów jest prowadzona indywidualnie lub grupowo, w zależności od potrzeb i preferencji pacjenta. Terapia schematów jest długotrwała i wymaga zaangażowania i współpracy pacjenta. Zwykle trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Terapia schematów jest skuteczna w leczeniu zaburzeń osobowości, ponieważ pomaga pacjentom zmienić swoje głębokie przekonania o sobie i innych oraz poprawić jakość swoich relacji i samopoczucia.
Usunięty Specjalista_tka
Justyna Czerniawska (Karkus)
Terapia schematów to metoda, która koncentruje się na identyfikowaniu, zrozumieniu i modyfikowaniu niezdrowych wzorców myślenia, emocji i zachowań, zwanych "schematami". Schematy są głęboko zakorzenionymi przekonaniami i przekonaniami o sobie, innych ludziach i świecie, które kształtują nasze reakcje na różne sytuacje i wpływają na nasze relacje i funkcjonowanie.
Zobacz podobne
Czy jako pełnoletnia uczennica mogę uzyskać darmową diagnozę ADHD i konsultacje psychologiczne?
Mam 18 lat, ale jeszcze uczęszczam do liceum. Idę właśnie do ostatniej klasy. Czy mimo mojej pełnoletności - jako uczennica - mogę skorzystać z darmowych konsultacji? Nie pracuję i nie mam pieniędzy, a nie chcę zobowiązywać do dodatkowych kosztów moich rodziców, oraz po prostu nie mam ochoty się im tłumaczyć z tego, że potrzebuję wrócić terapię. Wolę się gdzieś zapisać jeśli jest taka opcja i po prostu im powiedzieć że już się umówiłam. I moje pytanie tyczy również diagnozy na ADHD. Wiem że w żyjemy w czasach przepełnionych nadmiarem informacji, a na wyciągnięcie ręki mamy dość uzależniający rozpraszacz w formie telefonu. Jednak prośba żebym zapisanła się na diagnozę jest ze strony mojej terapeutki. Mama wyraźnie się nie zgodziła z jej opinią i nawet nie wróciła do tematu. Dlatego jak już mogę sama się umówić to póki nie zaczął się rok szkolny, chciałabym się podjąć diagnozy. Czy jest możliwość żebym nie płaciła tyle? Albo wcale?
Czy Brainspotting jest skuteczny? Na czym polega?
Czy Brainspotting jest skuteczny? Na czym to polega? Bo to chyba taka nowa metoda
Chce się udać na terapię do psychoterapeuty, jednak nie wiem jak się za to zabrać
Chce się udać na terapię do psychoterapeuty, jednak nie wiem jak się za to zabrać. Tak naprawdę mam kilka problemów od lęków, tego, że czuje się odrzucona od rodziny, ignorowana, wszystkiego się boję, podejrzewam też depresję u siebie i kilka innych i tak naprawdę nie wiem, jak zacząć o tym opowiadać, by to ubrać w całość.
Czy wyleczenie PTSD jest całkiem możliwe ? Czy raczej ma tendencję do nawrotów ? PTSD to zaburzenie czy choroba?
Witam, w przeszłości w wieku 11 ,12 lat doświadczyłam molestowania, gwałtu powtarzającego się ze strony kuzyna. Teraz mam 22 lata . Dopiero w wieku 16 lat ( jak doszło do mnie co tak naprawdę się wydarzyło) zdecydowałam się opowiedzieć co się wydarzyło .
Moje funkcjonowanie w tamtym czasie znacznie się pogorszyło . Doświadczałam nawracających, natrętnych myśli związanych z tamtymi wydarzeniami . Towarzyszył mi też ścisk w żołądku . Moja koncentracja znacznie się pogorszyła, w szkole nie potrafiłam się skupić . Trafiłam do terapeutki . Terapeutka stwierdziła, że mam objawy PTSD . Zaczęłam terapię z terapeutka poznawczo-behawioralną '' Metodą przedłużonej ekspozycji . Po rocznej terapii poczułam ulgę, objawy, które mi towarzyszyły znikły...
Później w wieku 22 lat ( czyli teraz obecnie ) zaczęłam doświadczać na nowo jak dla mnie wtedy dziwnych zachowań . Miałam strach przed bliskim kontaktami z mężczyzną , trudności w zaufaniu mężczyznom, zbudowania jakiegoś związku czegoś więcej . Na dodatek ciągle doszukiwałam się jakiś groźnych niebezpiecznych sytuacji, które mogą się stać ( albo ze zostanę napadnięta , albo porwana albo jakiś mężczyzna zrobi mi znowu krzywdę ) miałam jakieś takie strachy , cały czas byłam też w trybie czuwania, że cos może się stać, jakiś mężczyzna szedł koło mnie dłużej, ja zmieniałam drogę czy się zatrzymywałam, bo zawsze wydawało mi się to podejrzane i miałam w głowie jakieś straszne scenariusze. Albo co chwile zatrzymywanie się i rozglądanie czy nie ma za mną nikogo czy nikt za mną nie idzie...
Na dodatek trzymało się mnie poczucie winy za sytuacje z przeszłości i obwiniane, że mogłam zrobić coś więcej by się bronić . Kiedy objawy zaczęły się nasilać, a mnie psuło to komfort i jakość życia , postanowiłam udać się po pomoc . Tym razem ( trochę z braku wyboru ) w moim miejscu zamieszkania poszłam do terapeuty- mężczyzny. To też terapeuta poznawczo-behawioralny . Chociaż na początku nie chciałam iść do mężczyzny, bo stwierdziłam, że to za trudne i ze swobodniej o tego typu tematach będzie mi rozmawiać z kobietą . Za namową najbliższej przyjaciółki i trochę też z braku wyboru zdecydowałam się na terapię u tego specjalisty. Jak określiła moja przyjaciółka może to być dla mnie wręcz dobre, pomocne - praca z mężczyzną . I racja to był strzał w dziesiątkę, czuje się bardzo zaopiekowania, na dodatek terapeuta jest bardzo empatyczny i wspierający . On podczas sesji stwierdził, że to są mimo wszystko dalej objawy PTSD wiedząc, że już jestem po jednej terapii . Pracujemy teraz terapią '' Przetwarzania poznawczego w zespole stresu pourazowego " bardzo ciężka jest dla mnie ta terapia, ale wiem, że jest konieczna, żeby poczuć ulgę . Zresztą terapeuta powiedział, że nie proponowałby mi takiej terapii, gdyby nie wiedział, że tego nie udźwignę.. a wierzył, że to udźwignę .Jest to dla mnie cholernie trudna terapia mam wrażenie, że cięższa niż terapia '' Przedłużonej ekspozycji '' chociaż ta też była bardzo trudna. Czuje, że powoli dochodzę do siebie..
Założenie kamizelki ratunkowej powoduje moje odprężenie i spokój. Nie umiem odpocząć bez niej - proszę o pomoc
Dzień dobry.
Mam nietypowy sposób walki u mnie ze stresem i lękami, a mianowicie pomaga mi w tym noszenie kamizelki ratunkowej.
Jak doszedłem do tego, że akurat to, a nie coś innego, mnie odpręża relaksuje? Dwa lata temu ze znajomymi wybraliśmy się na spływ kajakowy i tam pierwszy raz założyłem kamizelkę ratunkową, jak założyłem poczułem spokój , nawet, jak mieliśmy przerwę na jedzenie to na brzegu jej nie zdejmowałem, bo mówiłem, że chłodno jest . Około rok temu kupiłem własną kamizelkę . Z początku myślenie o niej uspokajało mnie , sporadycznie zakładałem w domu tak na 15-20 minut , czułem wtedy odprężenie spokój, czułem się bezpiecznie. Teraz od jakiś 4 miesięcy najlepiej bym jej nie zdejmował, ostatnio zdarzyło mi się w niej spać całą noc . Jak mam na sobie to czuje się odprężony , spokojny , moja głowa jasno wtedy myśli . Zaczyna mieć też to przerażać, no inaczej nie potrafię już odpoczywać .
