Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak przezwyciężyć lęk przed pierwszym spotkaniem z psychologiem i przekonać się do psychoterapii?
Jak mogę przekonać się do psychoterapii jeśli odczuwam lęk przed pójściem na pierwsze spotkanie z psychologiem ?
Bartosz
Iga Rakowska
Panie Bartoszu,
odczuwanie lęku przed pierwszym spotkaniem z psychologiem/psychoterapeutą jest reakcją, z którą mierzy się wielu Pacjentów - proszę dać sobie przestrzeń na te odczucia. Konsultacje ze specjalistą to bezpieczna sfera - w czasie ich trwania będą się Państwo poznawać oraz omawiać ew. proces terapeutyczny. Jest to również moment na wszelkie nurtujące Pana pytania i obawy - warto skonfrontować je z wybranym psychologiem/psychoterapeutą. Rozwiązaniem pośrednim może być konsultacja online, która pozwoli Panu pozostać w komfortowej, wybranej przez Pana przestrzeni.
Pozdrawiam, Iga Rakowska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Niezabitowska
Dzień dobry. Warto poczytać troszkę o nurtach terapeutycznych żeby wiedzieć np. jakiej postawy terapeuty, metod można się spodziewać. Można do wybranego terapeuty np. zadzwonić/napisać z pytaniem czy można uzyskać informację jak wygląda pierwsza wizyta. Warto pamiętać, że pacjent może w każdej chwili się wycofać, zrezygnować z kolejnych spotkań. W trakcie wizyty można również odmówić poruszania pewnych tematów jeśli nie czujemy się jeszcze w towarzystwie terapeuty na tyle komfortowo.
Lęk ostrzega przed nową, mocno odsłaniającą sytuacją, jest zupełnie naturalny, ale jeśli pojawia się myśl, że psychoterapia mogłaby pomóc w odczuwanych trudnościach warto za tą myślą pójść, żeby się przekonać.
Usunięty Specjalista_tka
Odczuwanie lęku w tej sytuacji jest jak najbardziej zrozumiałe :) Może Pan czuć lęk, zdecydować się przyjść z nim na spotkanie z psychologiem i od tego rozpocząć rozmowę. Może też zastanowić się Pan przed spotkaniem, czego ten lęk dotyczy i również ten temat wprowadzić. W spotkaniach z psychologiem jest miejsce na wszystkie myśli i odczucia, z którymi Pan jest i którymi zechce się podzielić :)
Usunięty Specjalista_tka
Katarzyna Szczypior-Bałwas
To zrozumiałe Pani Bartku, że odczuwa Pan lęk. Bardzo często, gdy coś jest dla nas nowe, nieznane wzbudzą to nasze obawy. Tymbardziej sytuacja podjęcia psychoterapii czyli otwarciu się przed kimś i opowiedzeniu o często trudnych i bolesnych dla Pana przeżyciach. Może warto pomyśleć o tym w ten sposób, że podjęcie terapii nie jest łatwe, ale z czasem może przynieść Panu dużą ulgę i lepsze rozumienie siebie, co wyraźnie poprawi komfort Pana życia. Życzę powodzenia.
Usunięty Specjalista_tka
To całkowicie naturalne, że odczuwasz lęk przed pierwszą wizytą u psychologa. Wiele osób ma podobne obawy, zwłaszcza gdy nie wiedzą, czego się spodziewać. Aby pomóc sobie przekonać się do terapii, warto zrozumieć, że terapia jest miejscem bezpiecznym i pełnym zrozumienia, gdzie nie będziesz oceniana, a psycholog jest tam po to, aby ci pomóc.
Możesz spróbować oswoić się z tym lękiem, podejmując kilka kroków. Na przykład, przed pierwszym spotkaniem możesz zapisać sobie, co chciałabyś poruszyć, co cię martwi, lub jakie masz pytania do terapeuty. Dodatkowo, można wcześniej zapoznać się z opiniami na temat psychologa lub placówki, aby poczuć się pewniej.
Pamiętaj też, że masz prawo mówić o swoim lęku na pierwszym spotkaniu. Psycholog rozumie, że dla wielu osób to duży krok, i będzie chciał stworzyć atmosferę, w której poczujesz się komfortowo. Ważne jest, aby nie patrzeć na terapię jako na zobowiązanie od razu na długi czas – potraktuj pierwsze spotkanie jako rozmowę, gdzie możesz spokojnie zobaczyć, jak się czujesz w tym procesie. Jeśli po pierwszej wizycie uznasz, że potrzebujesz więcej czasu, to też jest w porządku.
Służę pomocą, Edyta Kwiatkowska
Usunięty Specjalista_tka
Bożena Nagórska
Panie Bartoszu,
obawa przed pierwszą wizytą u psychologa jest naturalna. Pomaga zmiana perspektywy - pierwsze spotkanie do niczego Pana nie zobowiązuje, jest tylko konsultacją i okazją do sprawdzenia, czy dobrze czuje się Pan w kontakcie z tym specjalistą. Nie trzeba od razu opowiadać wszystkiego ani wstać z gotowymi odpowiedziami; ma Pan prawo czuć skrępowanie i powiedzieć o nim na samym początku. Można też zapisać swoje myśli na kartce i dać je psychologowi do przeczytania, jeśli lęk zablokuje Pana w trakcie rozmowy.
Powodzenia!
Bożena Nagórska
Zobacz podobne
Gdzie znaleźć darmowe formy terapii? Problemy finansowe a dostęp do psychoterapii
Witam
Wydaje mi się że powinienem iść na terapię, ale jest jedną prxeszkoda... Finansowa, niestac mnie wydać lekko miesięcznie min 400 zł. Gdzie szukać pomocy (nie przez te linie zaufania, bo jakoś przez telefon nie potrafię).
Jakie techniki coachingowe i psychoterapeutyczne wspierają rozwój osobisty?
Dzień dobry, chciałbym poznać jakieś techniki coachingowe / CBT / DBT / ACT, aby móc się rozwijać. Czy znają takie państwo? Chodzę do psychologa, ale nie zajmujemy się stricte rozwojem osobistym, tylko wsparciem / leczeniem. Pozdrawiam serdecznie
Czy to normalne, że psychiatra uważa, że nic mi nie jest, pomimo wiedzy o moich niekończących się myślach samobójczych, samookaleczaniem się, atakami lękowymi i problemami z odżywianiem?
Czy to normalne, że psychiatra uważa, że nic mi nie jest, pomimo wiedzy o moich niekończących się myślach samobójczych, samookaleczaniem się, atakami lękowymi i problemami z odżywianiem? Po ponad roku chodzenia do tego psychiatry w końcu dostałam odpowiedź na moje pytanie o moją diagnozę (wcześniej zawsze unikał odpowiedzi na to pytanie). Według tej osoby mam jedynie zaburzenia snu, więc wszystkie leki, które brałam miały pomóc tylko na to, bo wszystko ze mną jest okej. Nie ukrywam, że to zabolało nie tylko moją studencką kieszeń, bo poczułam się jakbym nie tylko zmarnowała naprawdę ogromną sumę pieniędzy na same leki (które i tak nie działały nawet na ten sen), ale też i w środku zabolało, bo wtedy zobaczyłam, że nawet psychiatra ma gdzieś moje problemy. Tłumaczył to tym, że jestem jeszcze młoda (22 lata) i nigdy nie płakałam podczas wizyty, więc świetnie muszę sobie radzić z emocjami, więc moje myśli samobójcze itp. same przejdą, jak dorosnę. Jeszcze coś mówił, że ma on doświadczenie na tym polu, bo ostatnio jest plaga osób młodych w jego gabinecie, które mówią mu mniej lub więcej to samo, co ja. Potem już nie wiem, co było dalej, bo mój mózg postanowił przejść w tryb "autopilota" ze względu na stres i inne złe emocje, które wtedy czułam (często mi się to zdarza, żeby uniknąć załamania nerwowego).
Nie ukrywam, że nie chcę marnować pieniędzy, więc czy naprawdę muszę jakoś dożyć do 25 lat lub być po próbie samobójczej, żeby ktokolwiek wziąłby mnie i to co mówię na poważnie? Po jak długim czasie powinnam dostać diagnozę? Czy jest sens szukania pomocy, gdy wśród specjalistów istnieją takie poglądy na temat pokolenia młodych dorosłych?
Jakie psychiczne skutki poza depresją może wywołać hejt?
Do jakich skutków psychicznych poza depresją może prowadzić hejt?
Czy zachowanie psychologa zgodne z kodeksem etyki zawodowej?
Jakiś czas temu moja koleżanka była u psychologa i podzieliła się ze mną swoją historią. Historia ta wywołała moje oburzenie. Poszła tam z jakąś błahostką, a wyszła zdegustowana. Psycholog bowiem bardzo mocno ,,ciągnął'' ją za język. Chociaż odpowiadała na jego pytania, on dopytywał się dalej. Wyglądało na to, że jej nie wierzy. Wmawiał jej, że ma problem, chociaż koleżanka ma szczęśliwe życie. Podczas tego ,,przesłuchania'' i wyciągania informacji była zestresowana, co jednak psychologa zbytnio nie interesowało. Jak kompetentny specjalista mógł się tak zachować? Czy jest to zgodne z kodeksem etyki zawodowej? Nie rozumiem zachowania psychologa, który skojarzył mi się z policjantem przesłuchującym podejrzanego o zbrodnię.
