Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak radzić sobie z faworyzowaniem rodzeństwa przez rodzica?
Witam.
Odnoszę wrażenie, że mama często faworyzuje młodszą siostrę. Gdy siostra na mnie nagaduje, to mama jest po jej stronie, niż po mojej, co mi sprawia przykrość i często jej przyznaje rację, nawet jak siostra jej nie ma.
Co robić?
Ol. Pa.
1 rok temu
Martyna Jarosz
Dzień dobry,
w takiej sytuacji ważne jest, abyś mógł/mogła wyrazić swoje uczucia i myśli w sposób konstruktywny.
Przede wszystkim rozmowa z mamą, spróbuj znaleźć odpowiedni moment, kiedy będziesz mógł/mogła spokojnie porozmawiać z mamą. Możesz wyrazić swoje uczucia w sposób, który będzie mniej konfrontacyjny, np.: "Mamo, chciałbym/chciałabym porozmawiać o czymś, co mnie martwi. Często czuję, że siostra jest faworyzowana i to sprawia mi przykrość. Czy moglibyśmy o tym porozmawiać?". Podczas rozmowy warto podać konkretne sytuacje, w których poczułeś/poczułaś się niesprawiedliwie potraktowany/a. Dzięki temu mama może lepiej zrozumieć, o co Ci chodzi. Staraj się unikać oskarżycielskiego tonu, który może wywołać defensywną reakcję. Skup się na wyrażaniu swoich uczuć i potrzeb, np.: "Kiedy mama zawsze staje po stronie siostry, czuję się zraniony/a i niesprawiedliwie traktowany/a."
Może być pomocne zrozumienie, dlaczego mama zachowuje się w taki sposób. Czy jest coś, co ją niepokoi? Czy ma inne powody, dla których faworyzuje siostrę? Zadając pytania, możesz otworzyć drogę do bardziej otwartej rozmowy, np.: "Czy jest coś, co sprawia, że mama częściej słucha siostry niż mnie?"
Jeśli rozmowa z mamą nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, warto poszukać wsparcia u innych bliskich osób, takich jak ojciec, rodzeństwo lub bliski przyjaciel. Możesz również rozważyć rozmowę z psychologiem, który pomoże Ci przepracować te uczucia i znaleźć sposoby na radzenie sobie z nimi.
Pamiętaj, że Twoje uczucia i potrzeby są ważne i zasługujesz na to, aby były szanowane.
Mam nadzieję, że uda Ci się znaleźć rozwiązanie.
Martyna Jarosz
psycholog
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Irena Kalużna-Stasik
Dzień dobry,
Twoje uczucia są w pełni zrozumiałe.
Relacje rodzinne mogą być bardzo trudne, zwłaszcza jeśli czujesz, że jesteś traktowany inaczej niż siostra. Prawdopodobnie możesz odczuwać: smutek, frustrację, a nawet złość. Daj sobie przestrzeń na te uczucia i pamiętaj, że masz prawo je odczuwać.
Ważne jest jednak, aby nie tłumić ich, tylko znaleźć zdrowy sposób na ich wyrażenie. Zachęcam porozmawiać o sytuacjach, które Cię zraniły z mamą, np. zakomunikuj jej, że: „Czuję się smutna, kiedy odnoszę wrażenie, że siostra ma więcej wsparcia. Czy możemy o tym porozmawiać?”. A jeżeli nadal nie będzie chciała cię zrozumieć, poproś ją o zapisanie Cię do specjalisty. Gdyż potrzebujesz wsparcia w tej sytuacji, bo twoje potrzeby i emocje są ważne i masz prawo nimi się zaopiekować.
Życzę dużo siły mentalnej, abyś mogła nauczyć sobą się opiekować!
Irena Kalużna-Stasik - psycholog
1 rok temu
Beata Matys Wasilewska
Dzień dobry
Poczucie skrzywdzenia i nierównego traktowania w rodzeństwie przez rodziców to częsty problem w rodzinach.
Rodzice niekiedy nie zdają sobie sprawy, że dzieci się tak czują, dlatego rozmowa z rodzicami o swoich odczuciach jest tu kluczowa. Nawet jeśli intencjonalnie mama nie chce sprawiać przykrości, to powinna wiedzieć, że do niej się przyczynia.
Do samej rozmowy warto się przygotować, spisując najważniejsze rzeczy, które chciałabyś jej powiedzieć. Dzięki formie listownej łatwiej utrzymasz emocje na wodzy i poprowadzisz rozmowę w spokojniejszej atmosferze. Warto jest zaznaczyć, że tym działaniem nie chcesz skłócić się z nią tylko zadbać o lepszy i bliższy kontakt.
Życzę powodzenia i odwagi oraz spokojnego przebiegu rozmowy.
Pozdrawiam
Beata Matys Wasilewska
1 rok temu
Katarzyna Rynkiewicz
Dzień dobry,
to, co opisujesz jest bardzo trudnym doświadczeniem - uczucie bycia niezauważanym może nasilać smutek, frustrację, złość oraz całą resztę nieprzyjemnych emocji.
Czy próbowałaś_eś rozmawiać z mamą? W jakimś spokojnym momencie dnia lub w weekend? Może warto spróbować.
Bardzo możliwe, że mama nie jest świadoma, jakie uczucia się w Tobie pojawiają. W rozmowie skup się na własnych odczuciach (wcześniej zastanów się nad tym) i unikaj oskarżeń.
Powodzenia!
Pozdrawiam
Katarzyna Rynkiewicz
psycholog, psychoterapeuta systemowy w trakcie certyfikacji
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry,
badania i obserwacje pokazują nam pewne tendencje co do tego, czy kolejność narodzin (najstarsze, środkowe, najmłodsze dziecko) ma jakikolwiek wpływ na odbiór przez rodziców. Najmłodsze dzieci często odpuszczają wyścig o sukces, im wystarcza, że po prostu są. Często czują, że nie muszą nic udowadniać, nie odczuwają w żaden sposób presji, bywają za to rozpieszczone i używane jako maskotki rodzinne.
Zauważa się w społeczeństwie również "ulubione dziecko mamy", "ulubione dziecko taty". Jest to przykre, bo bez względu na to, co by się zrobiło i mówiło to i tak nie ma się szans właśnie z tym ulubieńcem.
Sugeruję, aby pomyśleć o doraźnych konsultacjach z psychologiem (tutaj na platformie są dostępne również w formie online), aby omówić szerzej opisaną przez Ciebie sytuację, a także popracować nad sferą wpływu i braku wpływu (akceptację).
W ten sposób pewne zależności staną się dla Ciebie bardziej czytelne i zrozumiałe ;)
pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Zobacz podobne
Witam serdecznie, mam obawy co do sąsiadów
Witam serdecznie, mam obawy co do sąsiadów, ponieważ upatrzyli sobie moją córkę 3-latkę i chcą pokazać światu, że oni by byli lepszymi rodzicami. Ode mnie słyszała od sąsiada, jak mówił do córki, jak chciał ją zabrać do siebie, a córką nie chciał iść, że ja to nie jej mamą, tylko za ścianą jest mama, czyli jego żona. Co zrobić.
Cześć, nie wiem, jak sobie poradzić z moją sytuacją rodzinną
Cześć, nie wiem, jak sobie poradzić z moją sytuacją rodzinną, mam 22 lata studiuje niedaleko domu, więc jestem na miejscu, ale boję się o mamę i o rodzinę. Tata dużo pije, czasem jest spokojny, ale często jest agresywny po alkoholu. Z mamą praktycznie się nie odzywają, uważa ją za nic niewartą, po alkoholu wyzywa. Staję w jej obronie często i tak powstają kłótnie, gdzie ja też jestem wyzywana. 2 razy ją uderzył i nie czuł się winny tego, powiedział ,,w końcu ją uderzyłem".
Nie wiem, co mam robić, chciałabym pomóc mamie i sobie, ale nie mam jak, nic nie jest w porządku, czasem mam okrutne myśli, że lepiej by było, jakby taty nie było, ale przecież nie mogę tak myśleć o własnym ojcu ...
Nie mam się komu wygadać i tak dusze to w sobie.
Jak przekonać mamę, że moje szczęście jest ważniejsze niż opinia innych?
Jestem po 3 nieudanych związkach. Moja mama twierdzi, że powinnam być sama, ja jednak chcę ułożyć sobie życie — próbować i wierzyć w to, że w końcu mi się uda.
Jak mam z nią rozmawiać? Dla niej to wstyd, bo co ludzie powiedzą.
Jak radzić sobie z zazdrością partnerki wobec kontaktu z matką mojego dziecka?
Dzień dobry,
Mam poważny problem z partnerką. Zacznę od początku:
Byłem w związku z kobietą, z którą mam syna, obecnie nie jesteśmy ze sobą już 2 lata, a jestem niepełna rok z ówczesną partnerką. Na jej pytanie, ,,czy jeśli była ex zaprosiłaby mnie na kawę, to czy bym przyjechał? " odpowiedziałem, że "nie".
Teraz niedawno zbliżały się urodziny mojego syna i córki ówczesnej partnerki 6.12 i 7.12. 23 listopada moja mama zapytała się, czy pojadę z nią do mojego syna na urodziny, bo była tam zaledwie raz, czy dwa. Bez przemyślenia zgodziłem się, bo z mamą i dla syna urodziny. Nie rozmawiałem na temat urodzin z byłą partnerką ani nic. Byłem zajęty innymi sprawami i obowiązkami domowymi i wyleciało mi to kompletnie z głowy o porozmawianiu o tym z partnerką. Zaczęliśmy o tym rozmawiać tydzień przed urodzinami i już była zła o to, że zgodziłem się na prośbę swojej mamy, aby pojechać razem do mojego syna. Zapytałem, co mam zrobić, żeby było dobrze, nie urażając partnerki, w odpowiedzi usłyszałem, że mam wziąć syna w inny dzień, a nie jechać tam, więc się zgodziłem i to uczyniłem.
Od tej pory cały czas ma myśli, że dla swojej byłej chciałem tam jechać, że dla niej się gole, że dla niej idę do fryzjera, żeby dobrze wyglądać, a relacje moje z byłą partnerką są wyłącznie związane z synem. Cały czas partnerka uważa, że jadąc tam na urodziny własnego dziecka, jest równoznaczne, z tym że chce wrócić do niej. Za każdym razem zapewniam ją, że kocham tylko ją i jest dla mnie najważniejsza na świecie. Nie przyjmuje to do wiadomości. Według mnie i mojej mamy nie stało się nic złego, a według niej jest to coś okropnego, że to dziwne. Podważa moje uczucia, myśli i słowa, które mowie do niej. Rozumiem, że jest urażona i zazdrosna, ale czy jej myśli nie są zbyt wygórowane?
Zmieniłem dla niej swoje życie o 180 stopni, pomagam jej we wszystkich czynnościach dnia codziennego.
Często mówiła, że jestem dobrym i kochanym człowiekiem, a gdy po prostu zapomniałem z nią na ten temat porozmawiać, wszystko przekreśla. Dalej mieszkamy razem, zgodziła się nawet na terapie dla par, ale tylko po to, aby udowodnić to, kto ma racje z myśleniem. Kiedy jej mówię prawdę, a ona nie potrafi jej zaakceptować.
Bardzo proszę o pomoc, jak się zachować w takich sytuacjach. Pozdrawiam.
Jak radzić sobie z nienawiścią do ojca po traumatycznym dzieciństwie?
Hej, mój ojciec bił mamę cały życie, rozwiodła się z nim.
Ojciec ma nową rodzinę i staram się go odwiedzać, lecz za każdym razem jak go widzę, czuje wstręt i nienawiść.
Ojciec chciał się pozbyć młodszej siostry z domu w wieku 12 lat, a teraz jak jest dorosła i wyszła za bogatego chłopaka, to odwiedza ją i udaje super dziadka.
Mam ochotę go zabić za ból, jaki sprawił mojej mamie, pomóżcie mi, bo stanie coś złego.
Siedzi to we mnie i nie umiem z tym dalej żyć.
Daro z Wałbrzycha
