Odpowiedz jako specjalista
WsteczMojego synka, jeden z kolegów (z klasy) ma trudną sytuację w domu. Nigdy nikogo nie zaprasza do swego domu.
Mojego synka, jeden z kolegów (z klasy) ma trudną sytuację w domu. Nigdy nikogo nie zaprasza do swego domu. Przez cały rok szkolny zaraz po lekcjach chodzi po mieście, nieraz do późnej godziny. Napomnę, że chłopiec ten jest jedynakiem. Problem polega na tym, że to dziecko dręczy inne dzieci, w tym mojego syna, poniżając go i stosując rękoczyny. Ostatnio zaniepokoiła mnie sytuacja na przyjęciu komunijnym, kiedy to ten chłopiec przyszedł prawie 20min po czasie, zapłakany, zasmarkany, rozstrzęsiony. Jego matka stała ode mnie w kościele gdzieś z 1,5m. Czuć było od niej alkohol, była "wczorajsza"...Bardzo się zniszczyła na twarzy, widać, że pije regularnie. Ojca widziałam pierwszy raz i też stwierdzam, że pije, to poprostu widać. I moje pytanie, co robić? Bo nikt nie reaguje, chociaż wszyscy o tym wiedzą, widzą, co się dzieje, a nawet szkoła nic z tym nie robi... Ja nie chcę sobie zrobić problemów, ale chciałabym jakoś zareagować, bo mam dość, gdy moje dziecko wierzy w to, co słyszy od jakiegoś kolegi, który wyżywa się i tym samym wylewa swoje bolączki i problemy.
Werka
2 lata temu
Karolina Białajczuk
Rozumiem, że jesteś zaniepokojona sytuacją, w której Twój synek i inne dzieci są narażone na trudne zachowanie ze strony tego chłopca. Pragniesz ochronić swojego dziecka oraz innych przed negatywnymi doświadczeniami, które mogą wpływać na ich samopoczucie i relacje z rówieśnikami.
Porozmawiaj z Twoim synkiem na temat zachowania tego chłopca. Wyraź wsparcie i zrozumienie dla jego uczuć. Zachęć do otwartości i dzielenia się swoimi myślami oraz doświadczeniami. Skontaktuj się z nauczycielem Twojego synka lub wychowawcą klasy. Podziel się swoimi obserwacjami i zaniepokojeniem. Nauczyciele są w stanie zająć się sprawą w ramach szkoły.
Przez wsparcie i otwartą komunikację możesz pomóc swojemu dziecku radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi, które mogą wynikać z interakcji z tym chłopcem.
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
TwójPsycholog
Dzień dobry,
To NIEZWYKLE WAŻNE, że Pani reaguje! Faktycznie sytuacja wzbudza sporo niepokoju i naprawdę warto nie zostawiać tego chłopca bez pomocy. Są (przynajmniej) 2 wyjścia: Jedno jest takie, żeby Pani odnalazła na własną rękę Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, który obejmuje rejon zamieszkania tego chłopca i zgłosiła sprawę, wnosząc (na piśmie) o wgląd w sytuację rodzinną (rodzina nie dowiaduje się, kto jest wnioskodawcą). Druga z opcji, mniej obciążająca Panią osobiście, to zgłoszenie się do szkoły (psychologa, pedagoga) na rozmowę w tej sprawie i również wnioskowanie o wgląd w sytuację małoletniego. Szkoła ma obowiązek zawiadomić MOPR oraz złożyć pismo do sądu rodzinnego właśnie z prośbą o wgląd w rodzinie. Być może ta rodzina potrzebuje wsparcia, asystenta rodziny, bądź nadzoru. O tym zdecyduje sąd. W tej sytuacji jest Pani mniej obciążona osobiście działaniem, choć warto upewnić się po jakimś czasie czy szkoła podjęła odpowiednie kroki. Gratuluję inicjatywy!
2 lata temu
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry
Reakcja z Twojej strony jest prawidłowa i godna podziwu, ponieważ niewiele osób dopatruje się w niewłaściwym działaniu podłoża problemu.
Powinnaś zgłosić przemoc w stosunku do Twojego dziecka do dyrektora szkoły. , możesz też wspomnieć o swoich spostrzeżeniach, odnośnie spożywania alkoholu w rodzinie chłopca. Dyrekcja będzie musiała zająć się sprawą i przekazać chłopca pod opiekę psychologa szkolnego.
Pamiętaj jednak ,że dla ciebie najważniejsze jest dobro Twojego dziecka.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
Psycholog
2 lata temu
Zobacz podobne
Nauczycielka zaczęła przejawiać stresujące nas zachowania, mszczące się, żartuje o chorobach czy śmierci.
Dzień dobry, w gronie kilkunastu osób zauważyliśmy, że zachowanie naszej nauczycielki stopniowo się pogarsza. Co mam przez to na myśli? Otóż w 1 klasie liceum była bardzo sympatyczna, dużo z nami rozmawiała, dobrze uczyła i ciągle przekonywała o tym jaką ona jest wspaniałą nauczycielką i jak dobrze nas przygotuje do matury - wszyscy ją uwielbiali. W drugiej klasie jej stosunek do nas zaczął się pogarszać. Coraz częściej zaczęła nas straszyć trudnymi testami, śmiać się z tego, że są one nie do przejścia. Zaczęły się żarty o śmierci i chorobach. Coraz częściej robiła kartkówki, ale niczego nie oddawała w terminie. Zaczęło jej sprawiać przyjemność to, że się jej boimy. Aktualnie prawie nikt nie ma odwagi zapytać o możliwość przełożenia sprawdzianu. W obecnym roku szkolnym zrobiła test na pierwszej lekcji w pierwszym dniu szkoły i oczywiście sprawiło jej to przyjemność. Wyselekcjonowała sobie grupę osób z klasy, które faworyzuje i darzy sympatią, ale reszta jest u niej na straconej pozycji. Teraz zaczęła robić kartkówki z książek uniwersyteckich wykraczających poza nasz materiał. Co jakiś czas rzuca tekstami w stylu: jutro idę na pogrzeb, ale będzie super impreza! Moje pytanie brzmi: czy to mogą być jakieś zaburzenia psychiczne? Jest osobą skłonną do mszczenia się na osobach, które chcą zgłosić ten problemem innym opiekunom. Powtarza nam, że to nic nie da. Jej zachowanie jest dla nas wyniszczające i prowadzi do problemów zdrowotnych związanych z przewlekłym stresem. Z góry dziękuję za odpowiedź.
Zmaganie z niską samooceną i samotnością w zespole Aspergera - utrata wsparcia online
Nienawidzę samego siebie mam Aspergera i nigdy nie byłem w związku, dzisiaj urwałem kontakty ze znajomymi z discorda który miałem kontakt przez 8 lat, ponieważ chciałem być zaakceptowany z całej swojej przeszłości, ponieważ byłem zmęczony i nie spałem 2 dni pod rząd oraz mętlik myśli w głowie
Jak pomóc dziecku po traumie pogryzienia przez psa: strach przed psami i otoczeniem
Moje dziecko 6 letni syn został pogryziony dotkliwie przez psa skalpu głowy głośna sprawa z 29 marca 2025 w stalowej woli radio tv i portale społecznościowe o tym mówiły, pisały teraz synek są momenty że coraz częściej to wspomina psów nawet najmniejszych się boi ciężko się poruszać w miejscach publicznych dodam że nawet pieski sąsiadów małe które wcześniej głaskał bawił się z nimi teraz są dla niego przerażeniem do tego nawet rower przejeżdżający koło niego działa negatywnie na chłopca zachowanie boi się dosłownie wszystkiego. Ma pomoc psychologiczna z mojej strony też czuje się pewnie z drogiej strony z tego powodu chowa się za mnie nawet krok po kroku próbuje dać mu możliwość samodzielnych decyzji ale nawet w prostych rzeczach często jest obojętny taki jak był w szpitalu odpowiada jak "chcesz" nie ma swojego zdania nie oddała się dosłownie na kilka metrów ciężko to wszystko opisac
Wpływ karmienia piersią przez różne osoby na styl przywiązania u dziecka
Pytanie dotyczy karmienia piersią i w związku z rozwojem więzi. Otóż ciężko znaleźć mi informacje, jaki wpływ na budowanie stylu przywiązania etc. może mieć karmienie dziecka przez więcej niż jedną osobę - w bliskim otoczeniu matka czasami pozwala opiekunce, która ma nadmiar pokarmu (tez niedawno urodziła dziecko) karmić swojego syna. Czy może to mieć skutki w jego przyszłości? Jeśli tak, to jakie? Może ktoś poleci mi przydatną literaturę, zbliżająca mnie nieco do odpowiedzi?
Pozdrawiam.
Schizofrenia paranoidalna i ataki po terapii poznawczo-behawioralnej u syna - czy kontynuować?
Dzień dobry,
syn zmaga się ze schizofrenią paranoidalną, gdzie oprócz stałego leczenia rozpoczął wskazaną terapię poznawczo-behawioralną. Niestety, po każdym spotkaniu ma bardzo ciężki atak choroby. Miał ich już kilkanaście i zawsze to samo, a teraz będzie uczestniczył w szpitalu dziennym. Czy w jego trudnym przypadku, gdzie ataki pojawiają się po skupieniu się, zmęczeniu lub na skutek przeżywanych emocji, psychoterapia ma sens? Na czas pobytu w szpitalu terapię zawieszamy, ale co później...?
Dziękuję za poradę.
Z poważaniem,
Mama
Dysleksja - przyczyny, objawy, diagnostyka i wsparcie
Dysleksja to zaburzenie wpływające na czytanie i pisanie, ale nie na inteligencję. Jeśli Ty lub ktoś bliski ma trudności w nauce, warto poznać objawy dysleksji, jej przyczyny i metody wsparcia. Odpowiednia pomoc może znacząco poprawić jakość życia i nauki.