Odpowiedz jako specjalista
WsteczMojego synka, jeden z kolegów (z klasy) ma trudną sytuację w domu. Nigdy nikogo nie zaprasza do swego domu.
Mojego synka, jeden z kolegów (z klasy) ma trudną sytuację w domu. Nigdy nikogo nie zaprasza do swego domu. Przez cały rok szkolny zaraz po lekcjach chodzi po mieście, nieraz do późnej godziny. Napomnę, że chłopiec ten jest jedynakiem. Problem polega na tym, że to dziecko dręczy inne dzieci, w tym mojego syna, poniżając go i stosując rękoczyny. Ostatnio zaniepokoiła mnie sytuacja na przyjęciu komunijnym, kiedy to ten chłopiec przyszedł prawie 20min po czasie, zapłakany, zasmarkany, rozstrzęsiony. Jego matka stała ode mnie w kościele gdzieś z 1,5m. Czuć było od niej alkohol, była "wczorajsza"...Bardzo się zniszczyła na twarzy, widać, że pije regularnie. Ojca widziałam pierwszy raz i też stwierdzam, że pije, to poprostu widać. I moje pytanie, co robić? Bo nikt nie reaguje, chociaż wszyscy o tym wiedzą, widzą, co się dzieje, a nawet szkoła nic z tym nie robi... Ja nie chcę sobie zrobić problemów, ale chciałabym jakoś zareagować, bo mam dość, gdy moje dziecko wierzy w to, co słyszy od jakiegoś kolegi, który wyżywa się i tym samym wylewa swoje bolączki i problemy.
Karolina Białajczuk
Rozumiem, że jesteś zaniepokojona sytuacją, w której Twój synek i inne dzieci są narażone na trudne zachowanie ze strony tego chłopca. Pragniesz ochronić swojego dziecka oraz innych przed negatywnymi doświadczeniami, które mogą wpływać na ich samopoczucie i relacje z rówieśnikami.
Porozmawiaj z Twoim synkiem na temat zachowania tego chłopca. Wyraź wsparcie i zrozumienie dla jego uczuć. Zachęć do otwartości i dzielenia się swoimi myślami oraz doświadczeniami. Skontaktuj się z nauczycielem Twojego synka lub wychowawcą klasy. Podziel się swoimi obserwacjami i zaniepokojeniem. Nauczyciele są w stanie zająć się sprawą w ramach szkoły.
Przez wsparcie i otwartą komunikację możesz pomóc swojemu dziecku radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi, które mogą wynikać z interakcji z tym chłopcem.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
TwójPsycholog
Dzień dobry,
To NIEZWYKLE WAŻNE, że Pani reaguje! Faktycznie sytuacja wzbudza sporo niepokoju i naprawdę warto nie zostawiać tego chłopca bez pomocy. Są (przynajmniej) 2 wyjścia: Jedno jest takie, żeby Pani odnalazła na własną rękę Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, który obejmuje rejon zamieszkania tego chłopca i zgłosiła sprawę, wnosząc (na piśmie) o wgląd w sytuację rodzinną (rodzina nie dowiaduje się, kto jest wnioskodawcą). Druga z opcji, mniej obciążająca Panią osobiście, to zgłoszenie się do szkoły (psychologa, pedagoga) na rozmowę w tej sprawie i również wnioskowanie o wgląd w sytuację małoletniego. Szkoła ma obowiązek zawiadomić MOPR oraz złożyć pismo do sądu rodzinnego właśnie z prośbą o wgląd w rodzinie. Być może ta rodzina potrzebuje wsparcia, asystenta rodziny, bądź nadzoru. O tym zdecyduje sąd. W tej sytuacji jest Pani mniej obciążona osobiście działaniem, choć warto upewnić się po jakimś czasie czy szkoła podjęła odpowiednie kroki. Gratuluję inicjatywy!
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry
Reakcja z Twojej strony jest prawidłowa i godna podziwu, ponieważ niewiele osób dopatruje się w niewłaściwym działaniu podłoża problemu.
Powinnaś zgłosić przemoc w stosunku do Twojego dziecka do dyrektora szkoły. , możesz też wspomnieć o swoich spostrzeżeniach, odnośnie spożywania alkoholu w rodzinie chłopca. Dyrekcja będzie musiała zająć się sprawą i przekazać chłopca pod opiekę psychologa szkolnego.
Pamiętaj jednak ,że dla ciebie najważniejsze jest dobro Twojego dziecka.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
Psycholog
Zobacz podobne
Córka wpadła w histerię na myśl o spotkaniu z ojcem po 5 latach - jak mogę jej pomóc?
Witam, Chciałabym skonsultować się z psychologiem w sprawie córki 10 lat. Przybliżę sytuacje. Dziecko nie widziało ojca od 5 lat, również brak kontaktu. Prawa zostały odebrane poprzez sąd ojcu. Dzisiaj była sprawa o alimenty i sędzia zaproponowała, aby córka się z nim spotkała. Wsiadaliśmy do auta i powiedziałam, że jedziemy na salę zabaw i że tam będzie jej tata. Córka wpadła w histerię, płacz, krzyki i błaganie, aby tam nie jechać. Że chce do domu, że nie chce z nim się spotykać. Wróciliśmy do domu. Córka mi oznajmiła, że mi nie zaufa więcej, że nie chce ze mną rozmawiać... Zalecenia sędzi były takie, chociaż mówiłam, że córka nie chce... Chciałam dobrze, a wyszło źle...
Czy mój partner ma problem z zazdrością i relacją z młodszą siostrą?
Dzień dobry, mój partner jest obsesyjnie zazdrosny, sprawdza mój telefon, nie chce, abym wychodziła ze znajomymi, czasami nawet jest kłótnia o rodzinę. Sporym problemem dla niego jest także mój ubiór (który według mnie i innych jest normalny). Partner również faworyzuje wszystko, co jest jego, nawet psa. Kolejnym problemem jest jego relacja z siostrą (siostra 10 l.). Cały czas chciałby ją wszędzie zabierać, porównuje ją do mojej córki (z poprzedniego związku). Ostatnio jego siostra spędziła u nas tydzień – przez ten czas nawet nie przytulił mojej córki, gdy na co dzień sam domaga się przytulania. Pod koniec dnia, gdy jego siostra pojechała do domu, rozpłakał się, że mało z nią porozmawiał, co według mnie też jest troszeczkę dziwne. Według niego nie mamy nic wspólnego – mieszkanie (wynajem) jest jego, jego jest jeden pies, mój jest drugi, do którego, swoją drogą, zwraca się bardzo niemiło.
Przepraszam, że tak chaotycznie, ale piszę to pod wpływem emocji. Czy według Was ja przesadzam, czy partner ma jakiś problem ze sobą? Czy jego relacja z siostrą jest normalna
Czy duża agresja u chłopca w 1 klasie to może być zaburzenie?
Witam, czy chłopiec w 1 klasie, który kopie w twarz drugiego chłopca, rzuca na ścianę tak że nabija dużego guza temu drugiemu a mojemu synowi jest normalny czy może mieć jakieś zaburzenia?
Matka oczywiście nie wierzy, że to zrobił, pani wychowawczyni miała dzwonić do rodziców ale stwierdziła, że lepiej będzie gdy chłopak sam się przyzna. Tak się się przyznał, że powiedział że to zrobił niechcący i że ręką. A kolega syna widział, że tamten go kopnął.
Czy iść do pedagoga? Czy poprosić wychowawcę by porozmawiała z rodzicami?
Pozdrawiam
Mój syn nie chce chodzić do przedszkola przez obecność tam wielu osób. Powinienem pójść do psychologa?
Mój 5letni syn nie chce chodzić do przedszkola. Jak twierdzi "jest tam dużo ludzi" . Czy to jakaś fobia? Czy powinienem iść z nim do psychologa?
Jeden z bliźniaków zachowuje się zupełnie inaczej niż brat - czy to normalne?
Dzień dobry, mój syn dokładnie 4-letni, jeden z bliźniąt zachowuje się nieco inaczej niż jego brat. Być może dostrzegam to ponieważ łatwiej mi ich porównywać. Zaczął mówić jak miał około roku, motorycznie rozwija się prawidłowo. To co mnie niepokoi: prawie w ogóle nie interesują go bajki w tv, jest agresywny wobec innych dzieci w przedszkolu, najchętniej bawiłby się tylko z bratem, wymyśla różne zabawy - ma dużą wyobraźnie, ale trzeba bawić się według jego czasami trudnych i niezrozumiałych zasad, nie lubi odpowiadać na pytania- policz do 5 albo jakie to kolory. Zamiast tego wygłupia się. Wiem że zna kolory i liczyć też potrafi. Jest bezkompromisowy, ciężko go do czegoś przekonać, wszystko ma być tak jak sobie wymyślił. Lubi tylko mnie, jest bardzo przywiązany. Lubi się bawić sam albo bratem. Martwię się, bo jego rodzeństwo jest zupełnie inne. Zastanawiam się czy wszystko z nim w porządku. Bardzo proszę o poradę.
Dysleksja - przyczyny, objawy, diagnostyka i wsparcie
Dysleksja to zaburzenie wpływające na czytanie i pisanie, ale nie na inteligencję. Jeśli Ty lub ktoś bliski ma trudności w nauce, warto poznać objawy dysleksji, jej przyczyny i metody wsparcia. Odpowiednia pomoc może znacząco poprawić jakość życia i nauki.