
- Strona główna
- Forum
- inne, psychoterapia
- Do kogo powinienem...
Do kogo powinienem się zgłosić najpierw o poradę?
Andrzej
Agnieszka Wloka
Panie Andrzeju,
wszystko zależy o co Panu konkretnie chodzi: psychiatra jest lekarzem i ma pomóc wtedy kiedy ocenia Pan swój stan jako taki który uniemożliwia Panu normalne funkcjonowanie, np. nie może Pan wstać z łóżka, ma silne somatyczne objawy -generalnie psychiatra jako lekarz może zadziałać szybko lekami, skierowaniem do szpitala. Poza tym, jako lekarz może wystawić zwolnienie z pracy. Z kolei psycholog lub psychoterapeuta nie jest lekarzem (może być tak, że lekarz ma drugiej studia i jest też psychologiem, ale co do zasady psycholog i psychoterapeuta nie mają tych uprawnień co lekarz), więc psycholog nie wystawi zwolnienia czy nie przepisze leku. Jednak z psychologiem lub terapeutą rozpocznie Pan terapię - pracę nad swoim problemem.
Jak cos to zapraszam na mój profil: Agnieszka Wloka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
wszystko zależy od tego czego Pan potrzebuje. Lekarz psychiatra może wystawić zaświadczenie o stanie psychicznym oraz przepisać leki, psychoterapeuta/psycholog również może wydać taką opinię ale nie przepisze leków oraz nie wystawi zwolnienia. Myślę też, że wszystko zależy od tego do jakiego celu jest Panu takie zaświadczenie potrzebne.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Nikoletta Dziedzic
Witam,
Wszystko zależy od Pana sytuacji życiowej i Pana potrzeb. Jak również od “zaawansowania” problemu. Być może będzie potrzebował Pan tylko kilku konsultacji, a być może całej terapii.
Pozdrawiam,
Psycholog,
Nikoletta Dziedzic

Zobacz podobne
Terapia schematów. Zaznajamiam się z rozumieniem problemów z perspektywy terapii schematów. Wszystko jest dla mnie spójne i zrozumiałe, zastanawiam się nad jednym.
U osoby dorosłej bardzo mocna potrzeba opieki/ukojenia/zainteresowania/'psychicznego przytulenia’ przez rodziców/terapeutę. Wiem, że nie jest to schemat, ale potrzeba, która prowadzi do licznych fantazji i zachowań, które mają jej zaspokojenie.
Chciałabym to jakoś zaklasyfikować, jeżeli to nie jest schemat to co to jest? Czy to może być, np. tkwienie w trybie wrażliwego dziecka, którego schemat opuszczenia i niestabilności nakręca taką potrzebę w dorosłości?
Od lat zmagam się z ogromnym lękiem przed wymiotowaniem. Zaczęło się to już w dzieciństwie i utrzymuje się do dziś (w tym roku skończyłam 19 lat). Zdarza się, że ten właśnie lęk paraliżuje moje codzienne życie (szukam wokół siebie dostępnych toalet, gdy ktoś ma jakieś zatrucie pokarmowe, odliczam dni od kontaktu z tą osobą, jakoby to miało zapobiec zarażeniu ewentualną chorobą wywołującą wymioty, noszę ze sobą zawsze woreczki jednorazowe, unikam dużych skupisk ludzi i dzieci).
Zastanawiam się, czy to jest etap, kiedy powinnam myśleć o psychoterapii?

