Nerwica natręctw u córki - czy jest uleczalna i jak uzyskać wsparcie?
Witam serdecznie wszystkich.
Czy nerwica natręctw jest uleczalna, czy jest to schorzenie na całe życie?
Mam córkę chorą i bardzo mi zależy, żeby ją z tego wyciągnąć. Ona nie chce żyć, jest tym wyczerpana. Bierze jakiś Asertin, dużą dawkę. Do tej pory jej partner trochę ją wspierał, ale też jest wymagający. Ona miała okresy, że nie brała leku, dopiero teraz o tym wiem. Zaniedbywała obowiązki domowe, spóźniała się notorycznie do pracy i w efekcie nigdzie nie może się dłużej utrzymać. Teraz też straciła pracę. Nie mam pojęcia, z jakim cierpieniem ona się mierzy. Nie znam tej choroby.
Czy są gdzieś ludzie, którzy mogą jej pomóc? Do tej pory musiała płacić za tą terapię. Pomóżcie, proszę.
Anna

Dorota Żurek
Nerwica natręctw jest zaburzeniem, które jak najbardziej można wyleczyć lub znacznie zmniejszyć uciążliwe objawy. Leczenie nerwicy to przede wszystkim psychoterapia, a leki tylko wspomagają proces leczenia. Jest wiele książek na temat zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych i warto, by Pani poczytała na temat choroby córki, by zrozumieć, z czym się zmaga na co dzień. Wsparcie bliskich w tej chorobie jest bardzo istotne.
Jeśli objawy u córki są już mocno nasilone i utrudniają jej normalne życie, to polecam udanie się do Centrum Zdrowia Psychicznego i omówienie z lekarzem stanu swojego zdrowia. Może się okazać, że warto skorzystać z turnusu terapeutycznego na Oddziale Leczenia Zaburzeń Nerwicowych lub Oddziału dziennego. Zachęcam do motywowania córki, by podjęła terapię i mogła znów cieszyć się życiem bez lęku.
Pozdrawiam,
Dorota Żurek- psycholog

Anastazja Zawiślak
Rozumiem, że jako rodzic chcesz zrobić wszystko, by pomóc swojej córce – to bardzo ważne i cenne, że szukasz informacji i wsparcia. Nerwica natręctw, czyli zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD), jest schorzeniem, z którym można skutecznie pracować. Nie jest to „wyrok na całe życie”, ale wymaga odpowiedniego leczenia i podejścia terapeutycznego.
Metodą leczenia OCD, która jest skuteczna jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT). Często łączy się ją z farmakoterapią, np. lekami z grupy SSRI, takimi jak ten, który przyjmuje córka. Jednak same leki mogą nie wystarczyć – działają objawowo i łagodzą lęk, ale nie rozwiązują przyczyn problemu. Regularna terapia, najlepiej z doświadczonym terapeutą specjalizującym się w OCD, daje największe szanse na poprawę.
To, że córka miała trudności w pracy, w relacjach i w codziennym funkcjonowaniu, jest zrozumiałe – OCD bywa bardzo wyniszczające i pochłania mnóstwo energii. Wspomniałaś, że nie zawsze brała leki – warto o tym porozmawiać z lekarzem prowadzącym, ponieważ nieregularność w leczeniu może powodować pogorszenie objawów.
Jeśli problemem są koszty terapii, warto sprawdzić możliwości leczenia w ramach NFZ. W większych miastach działają poradnie zdrowia psychicznego, gdzie można skorzystać z pomocy psychologa i psychiatry bezpłatnie. Istnieją również fundacje i stowarzyszenia, które wspierają osoby z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. Warto poszukać takich miejsc w Waszej okolicy.
Najważniejsze, co możesz zrobić jako rodzic, to być wsparciem, ale nie przejmować na siebie całej odpowiedzialności. OCD to choroba, ale córka nadal ma wpływ na swoje leczenie – warto ją zachęcać do terapii, rozmów ze specjalistami i systematycznego leczenia, ale bez nadmiernej presji.
Jeśli Twoja córka jest w stanie silnego kryzysu psychicznego, mówi, że nie chce żyć i jest wyczerpana, warto nie zwlekać i skontaktować się z lekarzem prowadzącym, a w nagłych przypadkach – zgłosić się do szpitala psychiatrycznego lub ośrodka interwencji kryzysowej. Wsparcie w kryzysie jest kluczowe, by nie dopuścić do pogorszenia jej stanu.
Anastazja Zawiślak
Psycholog

Urszula Małek
Rozumiem Twój niepokój o córkę. OCD to wymagające schorzenie, ale można nad nim pracować. Kluczowe jest regularne leczenie -terapia (szczególnie CBT z ekspozycją) i farmakoterapia. Warto sprawdzić opcje NFZ, fundacje lub grupy wsparcia. Pamiętaj też o sobie -wsparcie dla bliskich jest równie ważne. Jeśli córka czuje się beznadziejnie, nie bój się szukać pilnej pomocy. Jesteście w tym razem.
Wszystkiego dobrego,
Urszula Małek

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Dobierz psychologaZobacz podobne
Co mogę zrobić, jeśli obsesyjne myśli mnie meczą?
Witam!
Mam pytanie, co zrobić?
Mam stalkerów i mnie strasz na wszystkie sposoby ,np. że jak zacznę dbać o siebie, się malować i umawiać z mężczyznami w miarę przystojnymi, to będą wzywać na mnie karetkę, by mnie zabrała do szpitala psychiatrycznego. Przez te osoby już byłam w szpita
Cześć wszystkim. Czytając to forum, myślę, jakbyście pisali o mnie. Rzuciłem fajki 1 września 2024 roku. Minęło już pół ponad pół roku. Rzuciłem je ze strachu. Będąc na pogrzebie przeddzień rzucenia, czyli 31.08.2024, stojąc 40 minut, zaczęła mi drętwieć noga, zobaczyłem na zegarek i puls pokazał
Szukam psychologa lub psychoterapeuty dla mojego brata, który jest niepełnosprawny umysłowo. Był już u kilku psychologów. Kilka razy już miał zmieniane leki. Żaden ze specjalistów nie jest w stanie określić czy leczyć go pod kątem adhd, czy może autyzmu. Brat ma napady agresji, jest nerwowy, napi
Witam, stopniowo od początku roku przyjmuje Setaloft zwiększając dawkę od 25 mg do 150. Przejście z 100 na 150 nastąpiło 24 lutego i o dziwo zaraz w pierwszym tygodniu poczułem znaczący przypływ energii, lecz trwało to tydzień, po czym od dnia 8 marca do dziś 17.03 czuje drżenie mięśni, poddenerw
Po terapii straciłam przyjaciół, tracę znajomych, nie lubi mnie rodzina. Gdy im przytakiwałam, to byłam ok. A teraz jestem wyzywana za własne zdanie. Ojciec się gotuje, że mogę lubić inną partię polityczną (od razu nazywa mnie debilem), matka całe życie drze się, że ona ma gorzej, ona ma tak samo
Moje małżeństwo od początku było chwiejące się i z czasem przemoc ze strony męża rozwinęła się na tyle, że z powodu zaburzeń zdrowia, co jakiś czas lądowałam, a to na SOR, a to u psychiatry. Szukałam też pomocy na początku w CIK, gdzie odbyliśmy mediacje, które zaproponował terapeuta. Nic to nie
To jest jakiś dramat. Wybieram jedno, ale sekundę później w głowie już analizuję, co by było, gdybym wybrała inaczej. Ciągle czuję, że robię coś nie tak, że inne opcje były lepsze. To męczące
Dzień dobry, Kilka tygodni temu rozpocząłem sesję spotkań z psychologiem, dotychczas odbyłem trzy takie spotkania i zastanawiam się nad sensem kontynuowania terapii.
Jestem 28-letnim mężczyzną i właściwie od 10 lat (zaczęło się od studiów) miewam zaburzenia nastroju (włącznie z myśla
Ostatnio zauważyłem, że im więcej przeglądam media społecznościowe, tym gorzej się czuję. W zeszły weekend siedziałem w domu, odpoczywałem po ciężkim tygodniu, aż nagle zobaczyłem zdjęcia znajomych z imprezy.
Wszyscy uśmiechnięci, świetna muzyka, mnóstwo komentarzy typu „najlepsza no
Ogólnie to mam prawie 15 lat. Przez długi czas w szkole mnie wyzywali (i dalej to robią) pewnego dnia miałam dosyć tego i chciałam się postawić, ale powiedziałam o słowo za dużo, chociaż nie jest mi przykro z tego powodu, po prostu, gdybym tego nie powiedziała, prawdopodobnie nie zaczęliby mi gro
Cierpię na zaburzenie obsesyjno-kompulsywne i lękowe mieszane. Jak sobie poradzić z wewnętrzną presją dotyczącą wykonywania obowiązków służbowych? Chodzi o to, że muszę swoje obowiązki wykonać jak najlepiej, bo boję się krytyki ze strony przełożonych i innych pracowników. Czasami poświęcam czas p
Witam, syn 12 lat zmaga się z depresją, myślę, że od około roku. Choruje przewlekle na WZJG spadki nastroju prędzej występowały głównie podczas zaostrzenia choroby i dolegliwości bólowych. Dopiero 3 tygodnie temu została rozpoznana depresja i wdrożone leczenie. Prędzej jego zachowanie było tłumac
Przez ostatnie 5 lat pracowałam w bardzo stresującej pracy.
Tak naprawdę przez 7 dni w tygodniu był nacisk ze strony szefa, również wieczorami, bo to była praca na wyższym stanowisku, pod ogromną presją. Zauważyłam, że wykreowały się u mnie nawyki lękowe. To znaczy, teraz mam inną pr
Od kilku miesięcy uczestniczę w terapii psychodynamicznej, która ma mi pomóc w radzeniu sobie z emocjami. Jednak zaczynam czuć duże zwątpienie w ten proces, mam wrażenie, że go nie rozumiem. Na każdej wizycie płaczę, często nie wiem dlaczego. Po prostu zaczynają płynąć mi łzy. Przez to po każdym
Jakie są najlepsze sposoby leczenia nerwicy?
Męczę się od dziecka od czasu kiedy mnie wyśmiewano, teraz gdy jestem dorosła, nerwica nabrała na sile i nawet gdy nic się nie dzieje, a jestem wśród ludzi, robi mi się słabo w miejscach publicznych lub gdy zbyt dużo ludzi zwróci na mnie u
Od lat zmagam się z ogromnym lękiem przed wymiotowaniem. Zaczęło się to już w dzieciństwie i utrzymuje się do dziś (w tym roku skończyłam 19 lat). Zdarza się, że ten właśnie lęk paraliżuje moje codzienne życie (szukam wokół siebie dostępnych toalet, gdy ktoś ma jakieś zatrucie pokarmowe, odlicza
Od paru lat byłam w terapii poznawczo-behawioralnej.
Uważam, że co mogłam, to z niej zaczerpnęłam, natomiast nie czuję się całkiem spełniona w swoim procesie zdrowienia i zapisałam się na terapię psychodynamiczną. Czuje się dziwnie, a na pewno inaczej, może i gorzej, niż w CBT. Zasta
Witam.
Żona ma pierwszą wizytę u psychoterapeuty w dniu, kiedy mam imprezę wieczorem. Ogólnie to jest między nami nie za dobrze.
M. In. w domu nie okazuje uczuć, nawet jej przeszkadzam czasem. Rozmawiałam z nią, że będę czuł się źle, jak pójdę i ją zostawię samą w domu,