Wstecz
Odpowiedz jako specjalista
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
Zadane przez Panią pytanie jest bardzo ogólne, ciężko udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Pierwsze pytanie jakie mi się nasuwa - czego wspomniane lęki dotyczą? Czy jest to lęk przed jakąś konkretną rzeczą,czynnością, czy może lęk odnoszący się do życia społecznego? Jeżeli czuje Pani, że wspomniane lęki utrudniają codzienne funkcjonowanie najlepiej będzie umówić się na spotkanie z psychologiem lub psychoterapeutą.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Olejnik
Dzień dobry,
Pani Joanno, pierwszym krokiem jest zdanie sobie sprawy, że mamy jakieś lęki, kolejnym szukanie pomocy te dwa kroki ma już Pani za sobą. Aby oswoić lęki, z którymi mierzymy się w dniu codziennym należy je poznać, zobaczyć kiedy się pojawiają, jakie myśli i uczucia im towarzyszą oraz jak wpływają na nasze życie. W tej drodze bardzo ważna jest psychoterapia, dlatego warto skorzystać ze spotkań ze specjalistą.
pozdrawiam serdecznie
Katarzyna Marszałkiewicz
Martyna Tomczak-Wypijewska
Dzień Dobry
Wyobrażam sobie, że doświadczanie lęków może być bardzo męczące i przeszkadzające w życiu na różnych poziomach, więc chciałaby Pani znaleźć na nie szybkie i skuteczne metody. Natomiast odpowiedź na pytanie “jak wyleczyć” jest dużo bardziej skomplikowane i zależy od rodzaju tychże lęków, czasu ich trwania, ewentualnych współwystępujących trudności.
Przede wszystkim warto też skontrolować swój stan somatyczny, bo różne stany naszego ciała również mogą wywoływać lęki.
Jeśli chodzi o samą terapię polecam nurt poznawczo- behawioralny- daje konkretne narzędzia do radzenia sobie i w jasny i klarowny sposób przedstawia proces leczenia. Może Pani też spróbować (ale nie zastąpi to psychoterapii) zapoznać się z samopomocowymi poradnikami dotyczącymi lęku np. https://www.gwp.pl/ponad-lekiem-strategie-terapii-poznawczo-behawioralnej-i-uwaznosci-pozwalajace-przezwyciezyc-lek-str.html
Pozdrawiam i trzymam za Panią kciuki,
Martyna Tomczak- Wypijewska, psycholog, psychoterapeuta poznawczo- behawioralny
Katarzyna Rosenbajger
Witam,
Nie pisze pani o jakie dokładnie lęki chodzi, kiedy się zaczęły i jak się dokładnie objawiają, ale postaram się pani odpowiedzieć.
Tak, lęki da się wyleczyć tylko dobrze byłoby zgłosić się do specjalisty (psychologa czy psychoterapeuty), który specjalizuje się w leczeniu zaburzeń lękowych.
Bardzo często terapia poznawczo behawioralna, terapia relaksacyjna a czasem farmakoterapia są dobrymi formami, by wyzbyć się lęków.
Prosze zglosic sie na terapię, gdzie wspólnie ze specjalistą dobiorą państwo najlepszą formę terapii radzenia sobie z lękami.
Katarzyna Rosenbajger
Psycholog i Terapeuta Uzależnień
Zobacz podobne
Trudność w akceptacji troskliwego partnera z powodu doświadczeń z przeszłości
Od ponad miesiąca jestem z partnerem, spotykam się od 7 miesięcy. Mamy po 28 lat. Ja jestem osobą lękową i wysokowrazliwą. Od półtora roku leczę się na zaburzenia depresyjno-lękowe. Od ok. półtora tygodnia odstawiłam leki pod opieką psychiatry. Od dziecka czuję się jakbym była w ciągłym lęku. Bez przerwy. Rodzice nigdy nie zaopiekowali moich emocji bo nie potrafili , i takich partnerów też wybieram. Niedostępni emocjonalnie , toksyczni , narcystyczni. Takie osoby kocham najbardziej - w sensie najbardziej mi na nich zależy. Teraz partner jest bardzo spokojny, rozmawia o emocjach mimo że nie rozumie ich do końca. Jest dla mnie bardzo dobry i poczułam przy nim od początku się spokojnie i bezpiecznie. Ja nie znam tego uczucia. Przy nikim nigdy nie czułam się bezpiecznie. Zaczynam czuć się nie komfortowo że ktoś o mnie tak dba, słucha co czuję, co mówię,czego potrzebuje. Można powiedzieć że jest ,,za dobry”. Wiem jak to brzmi. Ale ja się z tym naprawdę czuję dziwnie. Brakuje mi tego napięcia (nie psychicznie ale fizycznie). Jestem nie miła , okropna czasami wręcz dla niego. Wiem że nie zasłużył na to , oddał by dla mnie wszystko. A ja go traktuje źle - potem mam wyrzuty, bardzo go kocham ale sama z sobą nie potrafię sobie poradzić. Z innymi było podobnie - ale byli zupełnie inni - nie uważni na mnie, olewający moje emocje - jak w domu w dzieciństwie. Pogodzenie się potem z nimi sprawiało ulgę - lęk znikał na jakiś czas. Chodzę do psychologa od 12 roku życia. Ostatnią terapię poznawczo behawioralną miałam przez 3 lata. Jednak stałam już w miejscu i zrezygnowałam . Miałam ją 3 lata. Wcześniejsze epizody z terapią w wieku nastoletnim były koło kilku miesięcy. Przez około roku chodziłam na terapię psychodynamiczna - ale nie była dla mnie. Nie chcę już terapii - mam dość po tylu latach. Chce żeby co się zmieniło. I nie chce ranić partnera / proszę o pomoc.
Jak poradzić sobie z natłokiem natrętnych myśli?
Jak poradzić sobie z natłokiem natrętnych myśli?
Czy istnieją konsultacje online? Czuję, że potrzebuję nadmiernej kontroli nad wszystkim, że świat jest nastawiony przeciwko mnie.
Cześć, nie wiem od czego zacząć ... wstydzę się udać do psychologa / psychiatry.
Od dłuższego czasu mam wrażenie, że cały świat jest do mnie nastawiony negatywnie :c cały czas mam natrętne myśli, wszystkie negatywne ... często czuję niepokój , wszystko muszę mieć zaplanowane. Zabrzmi to dziwnie, ale jak rozmawiam np. z partnerem o różnych sprawach np. głupia szafka do łazienki ( jesteśmy w trakcie remontu ) musi być biała i chcę mieć pewność, że będzie ona biała , często pytam czy na pewno mnie kocha, wiem, że to dziwne, ale wychodzi to mimowolnie. Czy istnieją konsultacje online ?
Jak pomóc 15-latkowi z przygnębieniem i stresem spowodowanym presją rówieśników i oczekiwaniami
Mam pewien problem z moim synem, który ma 15 lat.
Widzę, że często jest przygnębiony i zestresowany.
Kiedy z nim rozmawiam, wychodzi na to, że czuje się pod dużą presją ze strony rówieśników i boi się, że nie spełni oczekiwań innych. Z jednej strony chce być akceptowany przez grupę, a z drugiej musi sprostać wymaganiom szkoły.
To wszystko go przytłacza, a ja nie wiem, jak mogę mu pomóc skutecznie. Bardzo mi zależy, żeby czuł się wspierany, ale jednocześnie nie chciałbym, żeby czuł jeszcze większą presję z mojej strony. Myślę, jakie metody mogłyby pomóc mu w radzeniu sobie ze stresem w takich sytuacjach?
Dziękuje
11 kwietnia miałam pierwszą wizytę u psychiatry
11 kwietnia miałam pierwszą wizytę u psychiatry (prywatnie), zostały stwierdzone stany lękowo depresyjne i na tej samej wizycie otrzymałam lek Asentra (50mg) i Trazodone Neuraxpharm (50mg) i zalecenie pójścia na psychoterapię. Nie rozpoczęłam farmakoterapii ze względu na obawy, ponieważ lekarka zaznaczyła, że na początku farmakoterapii będzie gorzej, ponadto trochę przeraziło mnie to, że na pierwszej wizycie zostały przepisane leki.
Ze względu na sytuację życiową (strata pracy, brak wsparcia ze strony bliskich) nie jestem w stanie podjąć psychoterapii (kwestie finansowe) ani chodzić na wizyty kontrolne do psychiatry. Czy przepisanie leków na pierwszej wizycie jest normalne? Co w takiej sytuacji życiowej powinnam i mogę zrobić?
