Wstecz
Odpowiedz jako specjalista
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
Zadane przez Panią pytanie jest bardzo ogólne, ciężko udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Pierwsze pytanie jakie mi się nasuwa - czego wspomniane lęki dotyczą? Czy jest to lęk przed jakąś konkretną rzeczą,czynnością, czy może lęk odnoszący się do życia społecznego? Jeżeli czuje Pani, że wspomniane lęki utrudniają codzienne funkcjonowanie najlepiej będzie umówić się na spotkanie z psychologiem lub psychoterapeutą.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Olejnik
Dzień dobry,
Pani Joanno, pierwszym krokiem jest zdanie sobie sprawy, że mamy jakieś lęki, kolejnym szukanie pomocy te dwa kroki ma już Pani za sobą. Aby oswoić lęki, z którymi mierzymy się w dniu codziennym należy je poznać, zobaczyć kiedy się pojawiają, jakie myśli i uczucia im towarzyszą oraz jak wpływają na nasze życie. W tej drodze bardzo ważna jest psychoterapia, dlatego warto skorzystać ze spotkań ze specjalistą.
pozdrawiam serdecznie
Katarzyna Marszałkiewicz
Martyna Tomczak-Wypijewska
Dzień Dobry
Wyobrażam sobie, że doświadczanie lęków może być bardzo męczące i przeszkadzające w życiu na różnych poziomach, więc chciałaby Pani znaleźć na nie szybkie i skuteczne metody. Natomiast odpowiedź na pytanie “jak wyleczyć” jest dużo bardziej skomplikowane i zależy od rodzaju tychże lęków, czasu ich trwania, ewentualnych współwystępujących trudności.
Przede wszystkim warto też skontrolować swój stan somatyczny, bo różne stany naszego ciała również mogą wywoływać lęki.
Jeśli chodzi o samą terapię polecam nurt poznawczo- behawioralny- daje konkretne narzędzia do radzenia sobie i w jasny i klarowny sposób przedstawia proces leczenia. Może Pani też spróbować (ale nie zastąpi to psychoterapii) zapoznać się z samopomocowymi poradnikami dotyczącymi lęku np. https://www.gwp.pl/ponad-lekiem-strategie-terapii-poznawczo-behawioralnej-i-uwaznosci-pozwalajace-przezwyciezyc-lek-str.html
Pozdrawiam i trzymam za Panią kciuki,
Martyna Tomczak- Wypijewska, psycholog, psychoterapeuta poznawczo- behawioralny
Katarzyna Rosenbajger
Witam,
Nie pisze pani o jakie dokładnie lęki chodzi, kiedy się zaczęły i jak się dokładnie objawiają, ale postaram się pani odpowiedzieć.
Tak, lęki da się wyleczyć tylko dobrze byłoby zgłosić się do specjalisty (psychologa czy psychoterapeuty), który specjalizuje się w leczeniu zaburzeń lękowych.
Bardzo często terapia poznawczo behawioralna, terapia relaksacyjna a czasem farmakoterapia są dobrymi formami, by wyzbyć się lęków.
Prosze zglosic sie na terapię, gdzie wspólnie ze specjalistą dobiorą państwo najlepszą formę terapii radzenia sobie z lękami.
Katarzyna Rosenbajger
Psycholog i Terapeuta Uzależnień
Zobacz podobne
Chciałabym dowiedzieć się jak zacząć terapię dla osób współuzależnionych?
Chciałabym dowiedzieć się jak zacząć terapię dla osób współuzależnionych? Do kogo się zgłosić? Mój partner niby zapisał się w poradni uzależnień, ale terminy są odległe, a ja też już nie wiem, co ze sobą zrobić. Mam już stany lękowe.
Od dłuższego czasu, bodajże pół roku, mam problem z zasypianiem. Łączy się to z nadmiernym myśleniem
Witam, od dłuższego czasu, bodajże pół roku, mam problem z zasypianiem. Łączy się to z nadmiernym myśleniem, nie potrafię tego opanować i zasypiam dopiero po 2 godzinach, często się budzę w nocy. Poza tym czuje ucisk w głowie. Co za tym idzie przez cały dzień jestem zmęczona, bo się nie wysypiam.
Jak radzić sobie z lękiem społecznym i negatywnymi myślami?
Dzień Dobry.Jestem osobą samotną lubię przebywać sam z sobą. W kontaktach i rozmowach się stresuje. Jeszcze do tego po rozmowie rozmyślam co powiedziałem nie tak.I to mnie dręczy nawet jeden dwa dni. Duzo rozmyślam w swojej głowie. Boje się ludzi i patrzeć im w oczy. Myślę odrazu że mnie nie lubią i patrzą na mnie z pogardą. Czasem słysze głosy w głowie jak jestem sam które też mnie obrażają.
Mam myśli w głowie, które się kłębią i nie dają mi spokoju, co może być przyczyną?
Mam myśli w głowie, które się kłębią i nie dają mi spokoju, co może być przyczyną?
Po poprzednim związku nauczyłam się rozliczania za wszystko, po równo. To jest straszne, jak sobie radzić?
Boję się rozliczania mnie z zachowań w związku. Chodzi mi o to, że z poprzedniego związku jestem nauczona, że partnerzy w relacji powinni robić dla siebie rzeczy w równej ilości: chłopak zaprosił mnie gdzieś, ja musiałam zrobić to samo następnym razem, on zainicjował coś, ja musiałam zrobić to samo, on kupił mi coś o jakiejś wartości, ja musiałam kupić o podobnej. Osobiście twierdzę, że nie trzeba tak bardzo pilnować takiego równego podziału na każdym kroku, ale boję się, że w przyszłości ,jak ktoś coś dla mnie zrobi to będę miała potrzebę odwdzięczenia się lub będę czuć się niekomfortowo, że ktoś coś dla mnie robi. Albo co gorsza, będę żyć w strachu, że daje od siebie za mało i zaraz ktoś mi to wypomni.
