Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak ufać sobie, gdy nie pamiętamy przeszłości? OCD a depresja lękowa.
Jak w depresji lękowej ufać sobie, ale odnośnie swojej dalekiej przeszłości, jak lata podstawówki, z której pamiętamy niewiele, same epizody, więc skąd mamy wiedzieć, że, np. wracając ze szkoły do domu po prostu wracaliśmy, a nie, np. zabiliśmy kogoś po drodze.
Joana.zieba91@gmail.com
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry Pani Joanno
Rozumiem , że nie mogąc odnaleźć w swojej pamięci wspomnień z okresu podstawówki, czuje się Pani niekomfortowo, proszę jednaj pamiętać ,że depresja lękowa może wpływać na poziom zaufania do siebie, ma wpływ na nasze myśli i interpretacje.
W takiej sytuacji ważne jest zrozumienie, że nasze wspomnienia mogą być niekompletne lub zniekształcone. Nasz umysł może interpretować i przetwarzać informacje na różne sposoby, co może prowadzić do nieścisłości w naszych wspomnieniach. To jest naturalny proces, który dotyczy wielu ludzi.
Jeśli ma Pani obawy dotyczące swojej przeszłości, warto skonsultować się z profesjonalistą, takim jak terapeuta, który pomoże zrozumieć i przepracować te obawy. Terapeuta może pomóc Ci spojrzeć na swoje wspomnienia w bardziej obiektywny sposób i zrozumieć, że nasze myśli i obawy nie zawsze odzwierciedlają rzeczywistość.
Proszę pamiętać , aby dać sobie czas i być cierpliwym w procesie budowania zaufania do siebie i swoich wspomnień bo ten proces może być długotrwały.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
psycholog
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
rozumiem, że zmaga się Pani z trudnymi myślami i lękiem związanym z przeszłością. Depresja lękowa może skomplikować relację z własnymi wspomnieniami i poczuciem pewności. Myśle, że jeżeli to możliwe warto zwrócić się o pomoc do psychoterapeuty lub psychologa. Profesjonalna pomoc może pomóc zrozumieć swoje uczucia, przetworzyć trudne wspomnienia i nauczyć się skutecznych strategii radzenia sobie z lękiem. Na terapii nauczy się Pani identyfikować negatywne myśli i pytania, które pojawiają się w umyśle. Czasem ważne jest zrozumienie, że nasze myśli nie zawsze odzwierciedlają rzeczywistość.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Iwona Lassota
Dobry wieczór, zachęcam Panią do podjęcia psychoterapii. Psychoterapeuta jako drugi umysł pomoże Pani urealnić siebie, swoje myśli i refleksje, osadzić je w faktach. Silny lęk może zniekształcać i przeważnie zniekształca widzenie świata i siebie.
Pozdrawiam i życzę spokojnego patrzenia na świat,
Iwona Lassota
Zobacz podobne
Wypalenie zawodowe przez poczucie wstydu, alienacji, lęku. Jak poradzić sobie z bezrobociem, które z tego wynika?
Mam 48 lat. Toksyczny wstyd zabił mnie zawodowo. Nie umiem wyjść z bezrobocia. Lęk uogólniony, bezsenność, lęk przed totalnym społecznym wykluczeniem. Mam rodzinę,ale chcę z tym poradzić sobie sama. Od czego zacząć?
Zaburzenia lękowo-depresyjne i trudności w podjęciu działań. Jakim sposobem można zacząć robić rzeczy, które się chce?
Czy jest jakiś sposób na pokonanie depresji, fobii społecznej i zespołu lęku uogólnionego, poza rzucaniem się w rzeczy, przed którymi się wzbraniamy przez te zaburzenia? Moja psychoterapeutka zawsze mi daje do zrozumienia, że warto coś po prostu zacząć robić, z zaznaczeniem, że wie, że to jest bardzo trudne (oczywiście nie mówi mi wprost co mam robić, pyta się mnie, co bym chciała jako następne zacząć robić i to ja wybieram). Nie można dojść do robienia tych rzeczy sposobem? Coś co pomoże wykonywać te rzeczy, zamiast tylko po prostu zacząć to robić?
Czuję ogromny lęk przed śmiercią, chorobą. Nie chcę zostawić dzieci samych, po tym jak moja mama zmarła. Terapia pomogła na chwilę.
Dzień dobry, odczuwam ciągły lęk przed chorobą, i że umrę pozostawiając dzieci bez mamy. Nasiliło się to po stracie mojej mamy 3 lata temu. Bywało lepiej i gorzej, ale ostatnio jakoś bardziej mnie to męczy ponownie. Byłam na terapii, ale było lepiej na chwilę. Zaproponowało leki, ale tego boje się również.
Całkowite wyleczenie z nerwicy
Dzień dobry. Walczę z nerwicą już 20 lat ( obecnie mam 22 lata). Powoli tracę siły i potrzebuje motywacji. Czy istnieje możliwość całkowitego wyleczenia nerwicy tak,żeby już nigdy nie wróciła?
Poczucie winy z powodu natrętnych myśli. Stwierdzone OCD.
Hej. Teoretycznie cierpię na nerwice natręctw myślowych, coś takiego. Psychiatra to nazwał "zespół natręctw myślowych", przypisał fluoksetyne. W internecie czytam o swoim zaburzeniu jako o "zaburzeniach obsesyjno kompulsywnych z przewaga natrętnych myśli bądź ruminacji" jakoś tak. Bardzo kocham moja dziewczynę. Jednak od pewnego czasu dręczą mnie pewne wątpliwości odnośnie moich myśli z przeszłości wobec innych kobiet. Przypominają mi się sytuacje, w których lubiłem jakaś kobietę (będąc w związku z tą moją aktualną) i rozmawiałem normalnie jak człowiek z człowiekiem, rozmowy pełne uśmiechu, normalne, bez żadnych podtekstów. Nagle przypominają mi się pewne myśli, które wówczas zachodziły w mojej głowie odnośnie tych osób. Nie mam pojęcia czy te myśli faktycznie były, czy sobie wkręcam, czy one cokolwiek dla mnie znaczyły. Czuje się jakbym zdradził mentalnie swoją dziewczynę. Mówię jej o tym, ona daje mi wsparcie, ale i tak nie potrafię otrząsnąć się z panującego we mnie poczucia winy wobec niej. Co mam zrobić, co mam zmienić?
