Wstecz

Czym jest pogranicze niepełnosprawności intelektualnej?

Patka

Czym jest pogranicze niepełnosprawności intelektualnej (upośledzenia umysłowego)?

Dzień dobry,

Pogranicze niepełnosprawności intelektualnej, znane także jako łagodne upośledzenie umysłowe lub graniczny poziom inteligencji, odnosi się do stanu, w którym osoba osiąga wyniki w testach inteligencji (IQ) zwykle w zakresie od 70 do 85. Jest to poziom tuż poniżej przeciętnej, ale nie spełnia pełnych kryteriów dla diagnozy niepełnosprawności intelektualnej, która zazwyczaj jest zdefiniowana przez IQ poniżej 70. Osoby znajdujące się na pograniczu niepełnosprawności intelektualnej mogą napotykać trudności w niektórych obszarach funkcjonowania, takich jak zdolności poznawcze, uczenie się, komunikacja czy samodzielne życie, ale ich trudności nie są na tyle znaczące, jak w przypadku głębszej niepełnosprawności intelektualnej. Chociaż mogą wymagać wsparcia w szkole czy pracy, często są w stanie funkcjonować stosunkowo samodzielnie w społeczeństwie.

Irena Kalużna-Stasik, psycholog

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

Dzień dobry,

termin “pogranicze upośledzenia umysłowego” oznacza, że osoba wykazuje pewne trudności w funkcjonowaniu intelektualnym, jednak nie spełnia kryteriów diagnostycznych niepełnosprawności intelektualnej. Może to również oznaczać, że osoba z pogranicza upośledzenia intelektualnego ma niższe IQ niż przeciętna populacja, jednak dalej mieści się w dolnej granicy normy. 

Pozdrawiam serdecznie,

Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta 

Pogranicze normy intelektualnej to określenie odnoszące się do osób z ilorazem inteligencji w zakresie 71-84, które nie mają problemów z radzeniem sobie wynikających z niepełnosprawności intelektualnej. Jest stosowane w niektórych klasyfikacjach zaburzeń psychicznych np. DSM-5. 
psycholog Anna Martyniuk-Białecka

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Zobacz podobne

Tracę prace, ze względu na mój stan zdrowia. Zaczęłam popijać, jestem załamana.
Witam. Ostatnio znowu straciłam pracę, gdy się dowiedzieli, że choruję na epilepsję, agorafobię, nerwicę lękową. Ludzie się boją takich jak ja. Pracowałam w handlu. Jeszcze do tego dowiedziałam się, że z toksycznym mężczyzną byłam, bo ze mną zerwał. Zdradzał mnie. Popadam w coraz większą depresję, a najgorsze jest to, że zaczynam popijać. Nie mam gdzie się podziać. Jestem załamana. Pozdrawiam Aneta
2 odpowiedzi
Maz ma tiki nerwowe, napady agresji i dusi mnie - jak mu pomoc i jak ratowac malzenstwo?

Mój mąż od lat ma tiki nerwowe których nie leczy, robił badania krwi wyszły dobrze. Przejdę do rzeczy wiem, że mnie kocha ale w ostatnim czasie z nim dzieje się bardzo coś złego. Chcę pomóc nam, jemu ale nie potrafię, sama już psychicznie opadam z sił. Min potrafi być bardzo agresywny jak coś mu nie po nosie, skacze z rękami dusi mnie. Sytuacja miała miejsce iż spoliczkował mnie 22 razy, demoluje mieszkanie grozi zastrasza, a po ataku niekontrolowane agresji nagle pokora, przeprosi, chce czułości sexu moich nagich zdjęć, sam daje swoje - ok fantazja rozumiem. Mąż ma raczej zaburzenia osobowości raz tak, raz tak. Tiki nerwowe objawiają się pluciem się, wypluwa ślinę wciąga, klepie się po narządach płciowych, wyrywa sobie włosy, wygryza wąsy, przewraca oczami wykrzywia twarz. Czasem odcina się od rzeczywistości, jak do niego mowie. Uważa ze jest zdrowy, ale sam tego nie wie że nie. Nie chce nic nigdzie zgłaszać, chcę pomóc małżeństwu. Jak mam podchodzić? Co robić jak mu pomóc? Pragnę być tulona przez niego, seksu, bliskości ale obawiam się ze z mężem jest bardzo źle. On nie pójdzie nigdzie się leczyć. Pracuje w kuchni jako kucharz, aż dziwi mnie ze nikt w nim nie zauważa chorego. Proszę o pomoc

5 odpowiedzi
Ciągłe zmęczenie pomimo zdrowego trybu życia - czy to problem psychiczny?
Dzień dobry. Mam 18 lat i mam problem, który bardzo utrudnia mi codzienne funkcjonowanie i nie pozwala mi się cieszyć z życia. Otóż od kiedy pamiętam cały czas, niezależnie od ilości snu jestem bardzo zmęczona i wiele razy przez to słyszałam, że jestem odklejona. Staram się chodzić spać i wstawać o tych samych godzinach nawet w wakacje, mimo zmęczenia chodzę dużo na spacery, moja dieta jest raczej w porządku tzn. staram się jeść zdrowo nie licząc odstępstw, które czasami zdarzają się każdemu, piję około 3 litry wody dziennie, unikam kawy i energetyków, bo ani jedno ani drugie nie działa na mnie pobudzająco, moja waga jest prawidłowa do mojego wzrostu i wieku, wszystkie badania w tym hormony,tarczyca i ciśnienie wyszły w porządku. Jakość mojego snu nie jest chyba jakaś zła, czasami uda mi się zasnąć nawet 10 minut po położeniu się, często mam różne sny, które raczej nie wpływają na moje wysypianie się, bo nie są one jakieś straszne. Zazwyczaj mam tak, że wstanę o jakiejś godzinie dajmy na to o 9:00, niby czuję się wyspana i pełna energii, zaczynam mój dzień i po jakimś czasie czuję się taka bez energii, ledwo stoję na nogach, co chwilę ziewam, odczuwam ból głowy i najchętniej położyłabym się jeszcze spać, mimo przespania np. 8 godzin. Oczywiście moje objawy nie mijają w trakcie roku szkolnego i już jadąc do szkoły tramwajem czuję się okropnie, często muszę na lekcji położyć się na ławce i gdyby nie to, że mam na uwadze to, że jestem w szkole na pewno bym tak trochę czasu przespała, nie mam ochoty nawet na rozmowę ze znajomymi przez moje samopoczucie, bo wszystko wokół mnie denerwuje i myślę tylko o powrocie do domu i położeniu się. Moje myśli wyglądają tak jak przez zaśnięciem tzn. losowe zdania/ wspomnienia, które nie mają ładu i składu, ciężko jest mi się przez to skupić na czym kolwiek i nie chcę wtedy, żeby ktokolwiek do mnie zagadywał, bo i tak nic sensownego nie umiem odpowiedzieć i mam wrażenie, że strasznie plącze mi się język. Dużo razy przez to słyszałam, tak jak już wcześniej pisałam, że jestem odklejona, znajomi się ze mnie podśmiechiwali, że chyba za dużo wypiłam. Oczywiście przez mój problem spotykanie się z kim kolwiek również jest katorgą, nie dlatego, że nie lubię ludzi, tylko nie widzę sensu w tym, że ledwo wyjdę i będę ciągle ziewać, wiem przecież, że dla drugiej osoby to też nie jest przyjemne spotykać się z kimś, kto wygląda na znudzonego wszystkim, a to nie o to chodzi, bo ja naprawdę zawsze się na te spotkania bardzo cieszyłam, ale już w autobusie myślałam, że usnę. Czy może to być związane z psychiką ? 10 sierpnia mam pierwszą w życiu wizytę u psychologa i na pewno mu o tym powiem. Pozdrawiam i liczę na jakieś porady, bo niedługo mnie to wykończy.
9 odpowiedzi
Temperament a uszkodzenie mózgu - czy jest tutaj jakiś wpływ?

Oto poprawiony tekst pod względem ortograficznym:

Dzień dobry. Ostatnio interesuję się tematem temperamentów i osobowości. O ile osobowość jest rzeczą dosyć plastyczną, to temperament jest stały i uwarunkowany genetycznie. W związku z tym chciałbym zapytać o to, czy temperament może się bardzo mocno zmienić w wyniku uszkodzenia mózgu, np. wypadku. Na przykład: spokojny i opanowany flegmatyk staje się po wypadku agresywny, działa impulsywnie i jest wyuzdany seksualnie. Czy to możliwe? A może jednak temperament, w tym wypadku flegmatyczny, może jakoś załagodzić skutki urazu? I czy to, jakie będą zachowania, zależy od tego, jaki kto miał temperament, czy raczej od miejsca urazu?

3 odpowiedzi
4-latek ze spektrum autyzmu i ADHD odmawia jedzenia - jak go zachęcić do posiłków?

Dzień dobry, jestem tatą 4-latka. Paweł został zdiagnozowany jako trzy letnie dziecko. Ma spektrum autyzmu, ADHD,i wybiórczość pokarmową. Martwi mnie to, że nie chce jeść, tak jak by nie odczuwał głodu. Rano po przebudzeniu od razu chce się bawi,ć je tylko mleczną kanapkę, potem jest w przedszkolu, gdzie nic nie je, po powrocie do domu też nic nie je. Je dopiero kolację o 19 i są to 1/2 kawałki chleba z masłem lub wędliną. Od czerwca odrzucił ciepłe posiłki. Na bilansie waga pokazała 13,6 kg i wzrost 98 cm. Pediatra powiedziała, że dziecko się nie zagłodzi i powinien warzyć między 16-20 kg. Korzystaliśmy z pomocy sensorycznych (program marchewkowe pole). Chciałbym się dowiedzieć jak zachęcić go do jedzenia

4 odpowiedzi
Czy to nasilone OCD, zaburzenia tikowe czy skutki uzaleznienia? Natretne mysli, kompulsje i tiki
Chciałbym uzyskać opinię specjalisty na temat trudności psychicznych, z którymi zmagam się od dłuższego czasu. Nie potrafię jednoznacznie określić, co mi dolega, i zastanawiam się, czy jest to OCD o dużym nasileniu, czy może współwystępuje u mnie kilka różnych zaburzeń. Mam natrętne, niechciane myśli, których często nie potrafię od siebie odsunąć. Zdarza mi się godzinami analizować różne sytuacje, wracać do tych samych tematów, szukać pewności, odpowiedzi i logicznego wytłumaczenia. Czasami mam świadomość, że moje myślenie jest irracjonalne, ale mimo to nie potrafię przestać. Towarzyszy temu silne napięcie psychiczne i poczucie przymusu wykonania określonych czynności lub zachowań, nawet jeśli wiem, że nie mają one większego sensu. Zmagam się również z mimowolnymi ruchami, tikami, napięciami mięśniowymi i odruchami, nad którymi nie zawsze potrafię zapanować. Czasami odczuwam wewnętrzny przymus wykonania konkretnego ruchu lub powtórzenia danej czynności, jakby dopiero jej wykonanie pozwalało mi odzyskać chwilowy spokój. Trudno mi rozróżnić, które zachowania są kompulsjami związanymi z OCD, które tikami, a które mogą mieć inne podłoże. Istotną częścią mojej historii są uzależnienia od alkoholu, marihuany i substancji stymulujących, w szczególności mefedronu. Jestem w procesie zdrowienia i utrzymuję abstynencję. Zauważam również u siebie problem kompulsywnych zachowań seksualnych i masturbacji, szczególnie w kontekście wcześniejszego używania stymulantów. Całość jest dla mnie bardzo męcząca i wpływa na moje codzienne funkcjonowanie. Momentami mam poczucie, że nie rozumiem własnego umysłu i nie potrafię kontrolować swoich reakcji. Chciałbym dowiedzieć się, czy opisane objawy mogą wskazywać na nasilone OCD, zaburzenia tikowe lub inne współwystępujące problemy. Od jakiej diagnostyki powinienem zacząć i jakiego rodzaju specjalisty oraz terapii szukać?
4 odpowiedzi

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: starszy mężczyzna z synem na ławce pod drzewem, obok ptaszek

Demencja - przyczyny, objawy i leczenie

Demencja to problem dotykający milionów ludzi. Zrozumienie jej przyczyn, objawów i metod leczenia jest kluczowe dla skutecznej profilaktyki i opieki. Ten artykuł dostarcza rzetelnych informacji, pomagających zrozumieć demencję i jej wpływ na pacjentów.