
- Strona główna
- Forum
- kryzysy, zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju, związki i relacje
- Chyba nie umiem...
Chyba nie umiem sobie poradzić ze sobą, od lipca mój stan się polepsza i pogarsza i psychicznie i fizycznie, czuję ucisk w gardle, raz męczy mnie tydzień później mam chwilę spokoju i znów...
Wiki955
TwójPsycholog
Dzień dobry, przepraszam, że tak długo musiała Pani czekać na odpowiedź. Wygląda na to, że potrzebuje Pani profesjonalnego wsparcia, żeby poukładać sobie sprawy. Żeby to było możliwe, ważne byłoby zrozumienie siebie, swoich uczuć i potrzeb, rozeznanie się w tym, co w związku z mężem jest możliwe, a co nie, i na podstawie tych danych podjęcie decyzji czego Pani chce. Specjalista pomógłby również w ocenie tego, czy przypadkiem w Pani związku nie dochodzi do przemocy psychicznej, ponieważ niektóre z informacji, które Pani tu wniosła mogłyby o takiej świadczyć - wyzwiska, ograniczanie Pani kontaktu z ludźmi. Nie wiem, z jakiego miasta Pani jest, ale w każdej większej miejscowości funkcjonują poradnie zdrowia psychicznego, w większych miastach centra praw kobiet oferujące bezpłatną pomoc psychologiczną, fundacje wspierające kobiety również psychoterapeutycznie, jak i prawnie, gdyby np. zdecydowała się Pani na rozwód.

Zobacz podobne
Od trzech lat żyjemy z mężem w kryzysie. Ciągle kłótnie obrażanie, w tym wszystkim uczestniczą dzieci. Mój 12-letni syn powiedział mi dziś ,,tata jedzie po tobie każdego dnia i że on już nie ma sił i że nie wytrzymuje w tym domu. Agresja męża słowna, jak i fizyczna przeniosła się również na syna, który ma już swoje zdanie i nazywa to, co się dzieje po imieniu i otwarcie mówi, co czuje. Mąż mówi mi, że to ja swoim zachowaniem prowokuje go do takiego zachowania, że jestem głupią, pusta idiotka psychopatka itp inne i ze, jak nie pójdę do psychologa albo nie powiem mu co dalej z nami, to on mi pokaże. Daje mi czas do końca kwietnia… Czuję się zastraszona, jest godzina 23, a ja nawet nie wiem, czy będę spała w sypialni, bo nie wiem, czy mąż mi pozwoli, bo gdy mamy gorsze dni, to mówi, że to jest jego dom jego sypialnia i nie życzy sobie, abym z spała, bo na to nie zasługuje, a gdy mimo wszystko idę spać do sypialni, to w złości mnie wykopuje z łóżka lub włącza telewizor bardzo głośno bym nie mogła spać. Masakra .
Jestem po wypadku samochodowym sprzed paru miesięcy i, serio, to mnie totalnie rozwaliło psychicznie. Na samą myśl o prowadzeniu auta robi mi się niedobrze i czuję, jak wszystko we mnie zamiera. Liczyłem, że czas załatwi sprawę, ale jest odwrotnie – zamiast lepiej, czuję się coraz gorzej.
Cały czas widzę w głowie różne scenariusze: co mogło się stać, jakby to wyglądało, gdyby… Po prostu nie mogę się od tego uwolnić. Pytanie, czy to normalne? A może to coś w rodzaju PTSD? Naprawdę chciałbym wrócić do normalności i przestać uciekać przed wszystkim, co wiąże się z jazdą samochodem.
Witam. Mam myśli samobójcze.

