Matka jest narcystyczną osobą. Zapisałam się do psychiatry, ale chciałabym również podjąć psychoterapię. Jaki nurt dla PTSD i lęk uogólniony?

Czy terapia psychodynamiczna przeważnie nie przynosi efektów na tle lepszego samopoczucia? Chodzę na tego typu terapię od kilku miesięcy. Wiem, że jest ona długoterminowa. Ale w rozmowach z terapeutką mam wrażenie jakby chciała bym wiedziała, że szanse są niewielkie.

Dzień dobry, Mam zdiagnozowane zaburzenia depresyjno-lękowe i narcystyczne zaburzenie osobowości. Aktualnie biorę leki i czekam na prywatną psychoterapię w nurcie CBT/schematów, bo taką mi polecono. Czytałam, że terapia schematów jest polecana przy zaburzeniach osobowości, ale nie rozumiem o co w niej chodzi/jak wygląda/w jaki sposób jest prowadzona. Mogę prosić o przybliżenie tematu??

Dzień dobry, moja żona ma stwierdzona depresję, bierze jakieś średnio silne antydepresanty, ostatnio jest również mobbingowana w pracy, wraca zapłakana i ma wszystkiego dość. Chciałbym prosić o pomoc, podpowiedź jak uzyskać zwolnienie L4 dla niej na jakieś 2-3 miesiące, by w spokoju mogła sobie z czystą głową poszukać innej pracy. Bądź czy znalazłby się jakiś lekarz, który mógłby mi takie L4 pomógł załatwić. Bardzo mi zależy, bo widzę, jak ona z dnia na dzień traci resztki radości z życia, co przekłada się na naszą rodzinę. Bardzo proszę o pomoc.

Jakie są alternatywy, jeśli wiele prób psychoterapii nie przyniosło poprawy? Od wielu lat zmagam się z problemami psychicznymi, które powodują u mnie duże cierpienie, na co dzień trudne do zniesienia. Mam za sobą bardzo wiele prób psychoterapii, w różnych nurtach i u różnych specjalistów. Niestety żadna z nich nie przyniosła znaczącej poprawy. Mam też poczucie, że żaden z terapeutów tak naprawdę mnie nie zrozumiał. Co więcej, niektórzy z nich dodatkowo mnie skrzywdzili, zranili, zdarzało mi się słyszeć od nich naprawdę obrzydliwe i upokarzające rzeczy. W efekcie szukanie pomocy niejednokrotnie jeszcze pogarszało mój stan. Nie rozumiem też, dlaczego w takich sytuacjach niemal zawsze radzi się po prostu znalezienie kolejnego terapeuty. Jeśli komuś nie pomogło 10, 20 czy nawet 32 terapeutów, to naprawdę powinien szukać 33.? Czy nie jest to już podstawa do zastanowienia się, dlaczego tyle prób zakończyło się niepowodzeniem? Przecież trudno zakładać, że aż tylu specjalistów robiło coś źle. Być może problem leży gdzie indziej, np. w samym sposobie leczenia, jego niedopasowaniu albo w tym, że psychoterapia nie jest odpowiednim rozwiązaniem dla każdego. Nie twierdzę, że wszyscy terapeuci byli niekompetentni. Chodzi mi raczej o to, że nie rozumiem, dlaczego po tylu niepowodzeniach nadal proponuje się właściwie to samo, zamiast spróbować przeanalizować, co poszło nie tak. Zastanawiam się więc, jakie są realne alternatywy. Czy jedną z nich może być farmakoterapia połączona z samodzielną analizą swoich problemów i próbami zmiany sposobu funkcjonowania? W moim przypadku leki pomagają, choć nie rozwiązują wszystkich trudności. Mimo to ich działanie jest dla mnie bardziej odczuwalne niż efekty dotychczasowych psychoterapii. Czy psychoterapia rzeczywiście jest konieczna, żeby uzyskać trwałą poprawę, czy można skutecznie pracować nad swoimi problemami również bez niej? Czy w pewnym momencie nie należałoby uznać, że kolejne próby psychoterapii mogą przynosić więcej szkody niż pożytku? Nie chcę rezygnować z szukania pomocy, ponieważ moje codzienne funkcjonowanie jest dla mnie bardzo trudne. Nie chcę jednak po raz kolejny przechodzić przez coś, co zamiast mi pomóc, jeszcze bardziej mnie zrani.

Dzień dobry, mam wrażenie że moja psychoterapeutka chce mnie utrzymać w terapii mimo, ze powiedziałem, że chcę przerwać moją ponad dwu letnią psychoterapię. Moje objawy somatyczne, duże stany depresyjne i myśli rezygnacyjne nie pozwalają mi na normalne funkcjonowanie. Czuję, że mój system nerwowy jest przeciążony obecną terapią psychodynamiczną. Rozumiem, że może występować opór u pacjenta, ale jeśli zwykłe funkcjonowanie jest ledwo możliwe i nie ma jakiejś ulgi mimo ponad dwóch lat, to postanowiłem szukać czegoś w nurcie cbt. Poprosiłem o przeprowadzenie mnie przez proces rozstania, ale jakoś nie mogłem tego wyegzekwować, nie zajmujemy się tym. Terapeutka nadal chce pracować nad moją relacją z partnerką, nadal analizować. Trochę o tym rozmawiałem i powiedziałem, że rozstanie będzie dla mnie na pewno bolesne i że zdaję sobie sprawę, że to mocno przeżyję. Terapeutka utwierdzała mnie w tym jeszcze bardziej powtarzając, że będzie to strasznie dotkliwe dla mnie itp. Wywołała u mnie strach, że sobie nie poradzę. Czuję się teraz zależny od niej, bez nie nie dam rady. Czuję że chyba potraktowała moją rezygnację jako swoją porażkę i nie chce mnie puścić dla tego. Myślałem, że terapeuta niezależnie od nurtu ma towarzyszyć pacjentowi w jego decyzjach a nie wpływać na nie. Czy terapeuta ma prawo w jakikolwiek sposób wpływać na decyzję pacjenta?

Dzień dobry, chciałabym zapytać o sugerowany nurt psychoterapii. Mam problemy ze stresem, nadmiernym napięciem, lękiem, przeżywaniem różnych sytuacji, ale także z rozpoznawaniem i wyrażaniem swoich emocji i potrzeb, niskim poczuciem wartości. Może mieć na to wpływ chłód emocjonalny w domu rodzinnym, brak okazywania emocji i uczuć również między rodzicami oraz problem z alkoholem taty. Pozdrawiam serdecznie