Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy powinnam się martwić gdy 11-miesięczne dziecko celowo się uderza i płacze?
Witam, Czy powinnam się martwić zachowaniem 11-miesięcznego dziecka, które eksplorując otoczenie podchodzi np. do nogi od stołu czy czegoś twardego (futryny, stolika), uderzy się, po czym płacze, jednak niepokoi mnie, że po pierwszym niecelowym uderzeniu się, kolejne robi już celowo w to samo miejsce i oczywiście kontynuuje płacz. Jak to interpretować? Czy powinnam konsultować takie zachowanie u specjalisty czy jest to frustracja na zadany ból, poznawanie związków przyczynowo-skutkowych. Z góry dziękuję.
Marta
1 rok temu
Martyna Jarosz
Dzień dobry Pani Marto,
Dzieci w wieku 11 miesięcy często badają swoje otoczenie w sposób fizyczny. Mogą uderzyć się przypadkowo, a następnie powtórzyć działanie, aby lepiej zrozumieć przyczynę i skutek. Zachowanie, które Pani opisuje, może być związane z naturalnym procesem eksploracji i poznawania otoczenia przez dziecko. Dzieci uczą się o świecie poprzez zmysły i eksperymentowanie.
Dziecko może ponownie uderzać się w to samo miejsce z powodu frustracji spowodowanej bólem. Jest to sposób na zrozumienie i kontrolowanie tego, co się dzieje. Może również obserwować, jak jego działania wywołują określone reakcje u innych osób, co jest ważnym elementem rozwoju społecznego i emocjonalnego. Dzieci często szukają uwagi dorosłych.
Jeśli zauważy, że uderzenie się w nogę stołu wywołuje dużą reakcję (troska, uwaga, pocieszenie, zainteresowanie), może próbować powtarzać to zachowanie, aby ponownie przyciągnąć uwagę rodziców.
Jeśli zachowanie Pani dziecka nie prowadzi do poważnych obrażeń i jest sporadyczne, prawdopodobnie nie ma powodów do niepokoju. Jednak jeśli dziecko często celowo się uderza, wydaje się nadmiernie sfrustrowane lub widać, że zachowanie to wpływa na jego codzienne funkcjonowanie, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym, aby wykluczyć ewentualne problemy.
Martyna Jarosz
psycholog
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Beata Matys Wasilewska
Dzień dobry
Z opisanego przez Panią przykładu zachowania dziecka wygląda to na proces zdobywania doświadczenia przez eksplorację i powtarzanie czynności. Dokładnie w ten sposób dziecko uczy się przyczyny i skutku oraz wpływu, jaki ono ma na otoczenie i otoczenie na niego. Nie jest to przyjemny sposób ze względu na jeszcze małą koordynację ciałem i bark pełnego zrozumienia sytuacji, dlatego konfrontacje z obiektem bywają bolesne. Oczywiście warto wspierać w tym maluszka, opowiadając mu, co się właśnie zadziało i z czego to wynika, by lepiej rozumiał i łączył wydarzenia. Wraz ze wzrostem koordynacji i większym wpływem na otoczenia tego typu zachowania powinny zanikać.
Pozdrawiam
Beata Matys Wasilewska
1 rok temu
Zobacz podobne
Strach u 4-letniego dziecka, że "komuś coś zrobiło"
Witam. Mam pytanie dlaczego u dziecka 4 letniego pojawia sie strach ze komus cos zrobil zlego? Ze kogos uderzyl albo skrzywdzil, odwraca sie i patrzy czy Pani ktora go minęło na pewno poszla dalej itp. Co jest tego powodem, ze sie boi czy jej na pewno nic nie zrobiło
Mam 11 lat, a płaczę z każdej najmniejszej rzeczy. Każdy mi zwraca uwagę, a ja nie umiem nad tym zapanować.
Chciałbym się zapytać czy płakanie z totalnie błahej rzeczy albo małej kłótni jest normalne, bo nie wiem jak z tym walczyć i bardzo mnie to dręczy i każdy mi zwraca uwagę, a ja nie mogę nic z tym zrobić, mam 11 lat.
Co powoduje płacz 1,5 rocznego dziecka po wizytach u ojca?
Witam.Corka ma 1,5 roczna coreczke.Wychowuje ja sama.Sad ustalil widzenia z ojcem dziecka co dwa tygodnie.W momencie zabierania dziecka do siebie przez ojca moja wnuczka strasznie placze.Gdy ja z powrotem odwozi po osmiu godzinach wnuczka placze i budzi sie klka razy w nocy rowniez z placzem.Co moze byc przyczyna takiego zachowania?Dodam ze w pozostale dni ojciec corka sie nie interesuje.
Problemy z zachowaniem 11-latka: brak szacunku, obowiązki domowe i rola psychologa
Dzień dobry jesteśmy rodzicami 11-latka. Od pewnego czasu nas syn zachowuje się w stosunku do nas bardzo niegrzecznie.
Mówi, że jesteśmy dziwni, że zabieramy mu wszystko, że go gnębimy, że ja jestem głupia, a mąż jest debilem.
Syn nie wywiązuje się z żadnych obowiązków domowych typu. Np. nie robi łóżka, nie chce się pakować do szkoły, rzuca rzeczy gdzie popadnie. Strasznie pyskuje. Nie stosuje się do punktualności, wychodząc na dwór na rower, spóźnia się o pół godziny, godzinę i jak wraca, to jeszcze krzyczy. Uczy się bardzo dobrze. Syn ma schowany telefon , tablet komputer, gdyż tylko by chciał grać. Tv ciągle by oglądał gliniarzy, jak wyłączę tv to wojna, że wszystko mu zabieram. Szczęka do nas np. z banana lub wymachuje ołówkiem przed oczami. Nie ukrywam, że moja cierpliwość się kończy. Czy mamy się udać z synem do psychologa ?
Jak radzić sobie z bałaganiarstwem u 5-latka? Zaburzenie czy etap rozwoju?
Moje dziecko od zawsze mocno się brudzi robi masakrę przy jedzeniu a ma już 5 lat jak kololoruje lub maluje to zawsze po obrazku po sobie po stole po krześle, no nie idzie nas tym zapanować. A potem się denerwuje że bałagan jest i żeby jej pomóc to ogarnąć do czystości. Uwielbia też wszelkiego rodzaju sljajmy robić błoto w piasku w misce no wszędzie ja to mówię bo świnka peppa. Ale to chyba jednak jakieś zaburzenie? Za to nie lubi czesać i myć włosów, ale wyciskać te szampony i wszelkie mazidła to tak i mazać po sobie. Proszę o pomoc
Okres dojrzewania - co warto wiedzieć o zmianach i wyzwaniach
Okres dojrzewania to wyjątkowy i wymagający etap zmian fizycznych, emocjonalnych i społecznych. Zrozumienie tych procesów jest kluczowe dla nastolatków, ich rodziców i opiekunów, by lepiej radzić sobie z wyzwaniami i wspierać rozwój młodego człowieka.