Odpowiedz jako specjalista
WsteczStrach u 4-letniego dziecka, że "komuś coś zrobiło"
Witam. Mam pytanie dlaczego u dziecka 4 letniego pojawia sie strach ze komus cos zrobil zlego? Ze kogos uderzyl albo skrzywdzil, odwraca sie i patrzy czy Pani ktora go minęło na pewno poszla dalej itp. Co jest tego powodem, ze sie boi czy jej na pewno nic nie zrobiło
Anonimowo
Joanna Łucka
Dzień dobry,
w opisanej przez Panią sytuacji zdecydowanie polecam konsultację z psychologiem dziecięcym (rozwojowym). Doświadczanie strachu u dzieci w tym wieku jest elementem rozwojowym. Natomiast opisany przez Panią konkretny aspekt bania się wymaga konsultacji specjalistycznej, na którą zalecam się udać w możliwie najszybszym terminie.
Wskazuję tu na pilność konsultacji, gdyż takie obawy u 4-latka mogą świadczyć o doświadczaniu przez niego jakiegoś rodzaju krzywd ze strony dorosłych (to hipoteza - dlatego tak ważna jest konsultacja ze szczegółowym wywiadem). Wówczas może pojawić się u dziecka tzw. projekcja - czyli nie opowiada ono o doznanych przez siebie krzywdach, lecz wyobraża sobie i/lub opowiada o krzywdach, które ono mogłoby lub wyrządziło innym.
Ważnym jest też zebranie informacji od opiekunów dziecka - jeśli syn uczęszcza do placówki przedszkolnej lub zostaje z nianią lub innym członkiem rodziny, ważne jest, aby wypytać o szczegóły jego funkcjonowania w ciągu dnia. Jak jada, jak sypia, w co się bawi, o czym opowiada, jak wyglądają u niego reakcje emocjonalne, jak się koncentruje- a także to co ważne, czy w ostatnim czasie zauważane są jakieś zmiany we wspomnianych obszarach.
Jeśli dziecko uczęszcza do placówki, to na miejscu powinna być dostępna osoba w postaci psychologa lub pedagoga specjalnego. Wówczas taką konsultację można odbyć na miejscu. Jeśli jednak syn nie uczęszcza do przedszkola lub nie ma Pan/Pani zaufania do specjalisty w placówce, proszę poszukać psychologa dziecięcego w najbliższej okolicy prywatnie (np. poprzez ten portal, ewentualnie online) lub na NFZ tu:
https://pacjent.gov.pl/artykul/psychoterapia
Życzę Państwu wszystkiego dobrego!
Pozdrawiam serdecznie
Joanna Łucka
psycholożka
Zobacz podobne
Ciągle się boję, że coś mi jest, czytam w internecie o najgorszych chorobach, mam strach przed lekarzem i ataki paniki.
Ciągle się boję, że coś mi jest, czytam w internecie o najgorszych chorobach, mam strach przed lekarzem i ataki paniki. Boję się wychodzić z domu, zostać sama w domu z dzieckiem. Jak sobie z tym proadzic?
Dlaczego boję się straty - utraty osoby którą pokochałam?
Dlaczego boję się straty - utraty osoby która pokochałam już na początku (spotykania się i poznawania ) strach jest ogromny?
Chciałam zapytać, jak poradzić sobie z traumą u 4-letniego dziecka po pobieraniu krwi.
Chciałam zapytać, jak poradzić sobie z traumą u 4-letniego dziecka po pobieraniu krwi. Podczas pobierania 8 razy się Pani wkłuwała, przy czym 3 żyły pękły. Teraz syn nie pozwala sobie pobrać krwi, zrobić testów alergicznych skórnych no dosłownie nic. A jest strasznie chorowity i już naprawdę nie wiem, jak mu pomóc, jak wytłumaczyć dziecku, że to konieczne. Żadne przekonywanie nie pomaga.
Dzien dobry. Moje 14-letnie dziecko cierpi na depresję.
Dzien dobry.
Moje 14-letnie dziecko cierpi na depresję. Ma stany lękowe, napady paniki, od roku leczymy ją farmakologicznie. Ja powoli tracę nadzieję, że to minie. Boję się o nią każdego dnia. Sama przestaję sobie z tym radzić. Jak mogę jej pomóc?
4-letnia córka nagle zaczęła się mnie bać, chce płakać i złości się, gdy ktokolwiek pyta, co się stało.
Moja córka(prawie 4 lata) rano po przebudzeniu, bez konkretnych powodów, bała się mnie, zakrywała się, nie chciała na mnie patrzeć. Później była z babcią, bo musiałam jechać do pracy. Po moim powrocie nie chciała zbytnio do mnie przyjść. Nie chciała też słyszeć o spaniu ze mną ( do tej pory zasypiała tylko ze mną, bo z nikim innym nie chciała). Chciała spać u babci .Trwa to już kilka dni. Jak ja, mąż, druga córka czy ktokolwiek inny pyta, co się stało, to chce jej się płakać, a później mówi ze złością, że nic nie powie. Wygląda jakby coś jej się przyśniło. Niepokoi mnie jednak to, że już nie chce ze mną spędzać czasu i nic nie chce powiedzieć . Jak jej pomóc?
