Odpowiedz jako specjalista
WsteczBoję się, że partner będzie kłamać u psychiatry. Czy psychiatra jest w stanie to zauważyć?
Dzień dobry, co zrobić w sytuacji, kiedy partner od jakiegoś czasu jest całkowicie bez humoru, ciągle smutny , bez chęci do niczego , nie pomaga w domowych obowiązkach , mamy dziecko nie interesuje się co ma w szkole, co się dzieje u nas. Postanowił mnie zostawić, nie chce podjąć jakiejkolwiek próby rozmowy, ani pomocy, nie chce iść do psychologa. Mówi, że nie ma powodów do radości. Że jest mu dobrze w ciszy i samotności. Nie poznaję swojego partnera. Nie wiem co robić. Proszę o jakąś radę. Udało się namówić partnera na wizytę u psychiatry, mówi, że robi to żeby mi udowodnić, że z nim wszystko dobrze. Boję się , że zacznie kłamać w gabinecie. Czy psychiatra ma jakieś sposoby , żeby wyciągnąć prawdę i dojść do jego zachowania? Pytam, ponieważ nie byłam nigdy w takiej sytuacji.
Karolina
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry Pani Karolino,
super, że stara się Pani pomóc swojemu partnerowi tym samym okazując mu wsparcie. Wizyta u psychiatry to bardzo dobry pomysł. Nie mamy pewności jak przebiegnie to spotkanie, dlatego na razie proszę uzbroić się w cierpliwość. Natomiast przy tym zaznaczę, że niestety Nasi bliscy potrafią czasami dokonywać niesprzyjających im wyborów życiowych, a my nie zawsze możemy ich powstrzymywać. Gdy dajemy im dobre rady, spotykamy się z gniewem lub, w najlepszym przypadku, z zażenowaniem. Często jedynym rozwiązaniem, po wypróbowaniu wcześniej tysięcy innych pomysłów i oferowania pomocy, jest to, żeby po prostu przy nich BYĆ i w momencie, kiedy zdecydują się na sięgnięcie po pomoc, to tą pomoc im zaoferować. Ja wiem, że czuje się Pani bezsilna, ale NIE MA PANI WPŁYWU na postępowanie partnera. Sama obecność to naprawdę bardzo wiele.
Trzymam kciuki,
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Patryk Falerowski
Dzień dobry,
To, że udało się Pani namówić partnera na wizytę u psychiatry, to już ważny krok. Nawet jeśli twierdzi, że robi to, aby udowodnić, że z nim wszystko w porządku, samo to, że zgodził się na wizytę, daje nadzieję na możliwość wsparcia. Psychiatra to specjalista, który ma doświadczenie w ocenie stanu psychicznego pacjentów i potrafi rozpoznać ewentualne trudności, nawet jeśli pacjent początkowo nie chce o nich mówić otwarcie.
Ważne, aby dać partnerowi przestrzeń i pozwolić specjaliście zająć się diagnozą. Warto również pamiętać, że proces zmierzający do poprawy może zająć czas. Proszę być cierpliwa, gotowa na wsparcie, ale jednocześnie pamiętać o swoim własnym samopoczuciu oraz o dobru dziecka. Jeśli czuje Pani, że potrzebuje dodatkowego wsparcia w tej sytuacji, warto również pomyśleć o konsultacji z psychologiem dla siebie.
Pozdrawiam serdecznie,
Patryk Falerowski
1 rok temu
Katarzyna Aleksandrzak
Dzień dobry. Rozumiem, że sytuacja, w której się Pani znalazła, jest bardzo trudna i wywołuje wiele niepokoju. Widząc, jak partner wycofuje się emocjonalnie i oddala od Pani oraz rodziny, naturalnie pojawiają się obawy o jego stan psychiczny i przyszłość Waszego związku. To, że zgodził się na wizytę u psychiatry, jest ważnym krokiem, nawet jeśli deklaruje, że robi to, by udowodnić, że wszystko jest w porządku.
Zachowanie, które Pani opisuje – smutek, brak energii, wycofanie, brak zainteresowania codziennymi sprawami i relacjami – może sugerować, że partner zmaga się z trudnościami emocjonalnymi, takimi jak depresja, choć nie można tego stwierdzić bez diagnozy specjalisty. Wizyta u psychiatry jest kluczowa, ponieważ to on będzie w stanie ocenić, co się dzieje i zaproponować ewentualne dalsze kroki leczenia.
Jeśli chodzi o obawy dotyczące tego, że partner może nie być szczery podczas wizyty, warto pamiętać, że psychiatrzy są wykwalifikowani w prowadzeniu rozmów, które pomagają zrozumieć, co rzeczywiście się dzieje. Nawet jeśli partner stara się minimalizować swoje objawy, specjalista będzie potrafił wyczuć pewne subtelne sygnały i zapytać o kluczowe kwestie, które mogą rzucić światło na jego stan psychiczny. Jednak warto również spróbować porozmawiać z partnerem przed wizytą, delikatnie wyrażając swoje obawy i nadzieję, że będzie szczery z lekarzem – nie po to, by go naciskać, ale by dać mu do zrozumienia, że zależy Pani na jego dobrostanie i wsparciu.
Najważniejsze jest, aby Pani również zadbała o siebie i swoje potrzeby w tej trudnej sytuacji. Rozumiem, że zmartwienie o partnera może przysłaniać wszystko inne, ale proszę pamiętać, że Pani samopoczucie i zdrowie są również bardzo ważne – zarówno dla Pani, jak i dla dziecka. Jeśli czuje Pani, że sytuacja staje się zbyt przytłaczająca, warto pomyśleć o rozmowie z psychologiem lub terapeutą, który pomoże Pani lepiej radzić sobie z emocjami i znaleźć sposób na wsparcie partnera, bez obciążania siebie.
Zachęcam do cierpliwości i próby otwartego komunikowania się z partnerem, nawet jeśli teraz wydaje się to trudne. Czasami depresja lub inne trudności psychiczne sprawiają, że ludzie wycofują się, ponieważ czują się przytłoczeni swoimi emocjami i nie wiedzą, jak prosić o pomoc. Mam nadzieję, że wizyta u psychiatry będzie pierwszym krokiem do znalezienia odpowiedniego wsparcia i poprawy sytuacji. Proszę nie wahać się szukać pomocy dla siebie, aby miała Pani siłę na wspieranie partnera i dbanie o rodzinę.
Życzę powodzenia.
Katarzyna Aleksandrzak
Psycholog, Psychoterapeuta
1 rok temu
Zobacz podobne
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową
Witam.
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową (jej ojciec ma stwierdzoną przez psychiatrę).
W jaki sposób mogę przekonać ją na wizytę u psychiatry? Jej zachowania są lekko mówiąc dziwne, proszę o jakąkolwiek poradę.
Witam. Jak nakłonić męża na rozmowę z psychologiem.
Witam. Jak nakłonić męża na rozmowę z psychologiem. Albo nawet wspólne spotkanie. Martwię się o niego. Obecnie dziwactwa same się go trzymają. W związku z żywieniem, zagrożeniem, jakie czeka na niego na każdym kroku. Ciągle tylko napięta sytuacja, nie można o niczym innym z nim porozmawiać, mnie w tym nie ma, bo jak tylko się odezwę, jest zaprzeczenie i mówienie, jakie zło na mnie czeka. A gdzie ja normalne problemy dnia codziennego i reszta. Miarka się przebrała, to jest nie do zniesienia, ja na tym cierpię. A żadne argumenty nie przemawiają do niego. Wiem ze to jest niemądre co napisze, ale muszę go zmusić do rozmowy z kimś. Bo jak nie to pozostaje tylko rozwód. Czy można kogoś zmusić sądownie do leczenia? Brakuje mi już pomysłów.
Dzień dobry, Chciałabym zapytać o to czy istnieje jakakolwiek szansa,
Dzień dobry,
Chciałabym zapytać o to czy istnieje jakakolwiek szansa, aby mój partner-zdiagnozowany podczas pobytu w szpitalu psychiatrycznym po udawanej próbie samobójczej dla zwrócenia na siebie uwagi-jako osoba z dysocjalnym zaburzeniem osobowości, zmieniła kiedykolwiek swoje postępowanie i schemat działania wobec mnie i naszego dziecka. Stosował wyrafinowane techniki przemocy psychicznej i finansowej. Odeszliśmy od niego z dzieckiem. Teraz mówi, że nas kocha, a wcześniej twierdził, że mnie tylko na początku związku a 6-letniego syna nie, ponieważ powiedział mu, że bardziej kocha mamę. Czy istnieje jakakolwiek bezpieczna opcja powrotu do tego człowieka? Czy terapia małżeńska może cokolwiek pomoc?
Boję się odejść od toksycznego partnera.
Boję się odejść od toksycznego partnera. W kółko krytykuje, poniża (nawet przy znajomych). W domu nie mogę praktycznie nic, nie mogę mieć swojego zdania. Mam już tego dosyć. Wieczorami nie mogę zasnąć, bo wszystko siedzi w głowie. Mamy dwójkę dzieci (5 i 2 lata), boję się, że nie poradzę sobie sama. A w dodatku ostatnio przekracza granice związane z odzywaniem się do dzieci. Potrafi o byle co dziecku zrobić awanturę i o każdy mały szczegół krzyczeć (nawet wyzwać). Mam lęk, że nie poradzę sobie finansowo. W dodatku mam kilka pożyczek wziętych przez niego, które cały czas spłacam. Czy ktoś podpowie co robić? Czy psycholog bądź psychoterapeuta wchodzi w grę?
Boję się podjąć rozmowę z psychoterapeutą, ale nie daję już sobie rady w małżeństwie, z relacją z córką, z zauroczeniem do kogoś innego.
Witam. Bardzo bym chciała prosić o rozmowę z psychoterapeutą, nie mam odwagi zadzwonić, nie wiem od czego zacząć rozmowę, czy jest możliwość mailowo dopóki nie będę miała odwagi zadzwonić, koszty rozmowy pokryję?!
Od dłuższego czasu nie radzę sobie z niczym, ciągle mi się chce płakać, doznałam dużej straty i dużo się dzieje na raz w moim życiu. Mam męża, który robi dla mnie wszystko o co go poproszę, ale nie rozmawia ze mną i nie okazuje uczuć, nie wspomnę już o bliskości, jest źle...Poznałam w tym czasie kolegę, z którym grupowo mamy wspólne zainteresowania i często spędzamy czas razem. Zaznaczę, że z mężem zaczęło mi się źle układać odkąd poznałam jego, zaczął mi komplementy prawić itp, ale to przez koleżankę, która powiedziała, że u mnie w związku jest źle i on był tego pewny, ale powiedział mi o tym po paru miesiącach, co ja go zbywałam to i tak nie ustępował, aż się zakochałam, wydaje mi się, że owinął mnie w kolo palca i co powie to tak ma być, zaczął naciskać mi na rozwód, żebym się wyprowadziła i mieszkała sama a ja nie potrafię odejść od męża, po prostu nie potrafię, nie chcę go skrzywdzić i nie chcę rozwalać rodziny, ale też nie potrafię przestać myśleć o koledze, nie wiem czy to chwilowe zauroczenie, ale 17 lat małżeństwa bardzo mi szkoda. Co powiem mu, że to nie ma sensu, to obraca wszystko i dalej napiera a ja w tym tkwię. Wszystko mnie tak przerosło, że nie mam dobrej relacji z córką, nerwy mną targają i na męża patrzę inaczej. Mam wahania nastrojów, dziś się cieszę, a jutro płaczę i tak na zmianę, boję się sama już o siebie. Bardzo proszę o poradę lub kontakt mailowy.
Paulina116@vp.pl
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.