Relacja i trudność w określeniu celu, sensu, oczekiwaniach.

Witam. Jestem w 11-letnim związku, mamy wspólne dziecko 5-letnie. Ja Mam 27 lat, partner 30. Różni nas to, że on zarabia dużo, jest po studiach, ma stała pracę, a ja mam skończoną szkołe średnią, matury nie udało mi się zdać. Pracuję na umowie zleceniu na niepełny etat. Mamy wspólny dom, 1/4 udziałów jest moja. Problem tkwi w tym, że mu strasznie przeszkadza to, że mam słabe wykształcenie, nie może tego zaakceptować i tego, że za mało zarabiam.. Byliśmy na wspólnych wakacjach, wróciliśmy, a on zaczął mówić, że nie jest ze mną szczęśliwy, że ja niszę rodzine, że się nie starałam w życiu i przez to mam tak ciężko z dobrą pracą. On chce mnie zostawić, ja jestem załamana i płaczę ciągle.. Czy można to jakoś naprawić?

Dzień dobry. Mam dyskretne pytanie. Moja przyjaciółka choruje na depresję. Ma 34 lata. Pracuje. Mieszka z rodzicami. Jakiś czas temu dostała od psychiatry lek na depresję, ale on bardziej pomaga jej zasnąć, niż jej pomaga na ogólne samopoczucie. Chodziła jakiś czas temu do psychologa z Mopru. Ale pani psycholog powiedziała jej, że ma do niej nie przychodzić. Że potrzeba czasu, aby problemy się rozwiązały. Przyjaciółka nie chce już chodzić do tego psychologa. Nie wie czy te spotkania jej pomogą. Straciła wiarę w wizyty u psychologa. I tamta pani psycholog powiedziała, że powinna odczekać kilka tygodni. Obecnie tam już nie chodzi. Została bez terapii. 

Przyjechała do mnie na parę dni do Ząbek. Ale niestety już jutro wraca do siebie do domu. Powiem szczerze, że o nią się martwię. Nie chcę , żeby straciła życie przez swoje problemy. Kiedyś inaczej się zachowywała. Bywało u niej lepiej. Teraz kompletnie się załamuje. Bardziej jest zamknięta w sobie. Obecnie spędzamy trochę czasu razem. Od jej przyjazdu minęły 3 dni. Wczoraj spędziłyśmy z sobą dzień. 

Zmartwiła mnie tym, że kiedy nie radzi sobie z problemami sięga po używki, np. alkohol i pali zapachowe papierosy. Nie wiem już jak mam jej pomóc. Czasem boję się, że zrobi sobie krzywdę. Przyjaciółka na co dzień bierze na stałe leki na nadciśnienie, na niedoczynność tarczycy, meltforminę i lek na depresję. Miała nawet kiedyś zakrzepicę i przez nią wylądowała w szpitalu. Uważam, że nie powinna pić alkoholu przy braniu leków. Proszę o poradę w sprawie mojej przyjaciółki. Z poważaniem Mała.

Mój mąż od lat ma tiki nerwowe których nie leczy, robił badania krwi wyszły dobrze. Przejdę do rzeczy wiem, że mnie kocha ale w ostatnim czasie z nim dzieje się bardzo coś złego. Chcę pomóc nam, jemu ale nie potrafię, sama już psychicznie opadam z sił. Min potrafi być bardzo agresywny jak coś mu nie po nosie, skacze z rękami dusi mnie. Sytuacja miała miejsce iż spoliczkował mnie 22 razy, demoluje mieszkanie grozi zastrasza, a po ataku niekontrolowane agresji nagle pokora, przeprosi, chce czułości sexu moich nagich zdjęć, sam daje swoje - ok fantazja rozumiem. Mąż ma raczej zaburzenia osobowości raz tak, raz tak. Tiki nerwowe objawiają się pluciem się, wypluwa ślinę wciąga, klepie się po narządach płciowych, wyrywa sobie włosy, wygryza wąsy, przewraca oczami wykrzywia twarz. Czasem odcina się od rzeczywistości, jak do niego mowie. Uważa ze jest zdrowy, ale sam tego nie wie że nie. Nie chce nic nigdzie zgłaszać, chcę pomóc małżeństwu. Jak mam podchodzić? Co robić jak mu pomóc? Pragnę być tulona przez niego, seksu, bliskości ale obawiam się ze z mężem jest bardzo źle. On nie pójdzie nigdzie się leczyć. Pracuje w kuchni jako kucharz, aż dziwi mnie ze nikt w nim nie zauważa chorego. Proszę o pomoc

Witam, przyjaźnię się z przyjacielem, kilka lat ostatnio jego odpowiedzi są jedno słowo i cisza np, zapytałem, czy wszystko jest w porządku u niego, odpisał tak ze zwrotnym zapytaniem i cisza. Czuję się, jakby mnie ignorował. Tak się zachowuje od pewnego czasu, wcześniej był bardziej rozmowny. Nie wiem, co mam o tym myśleć.