Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy dzwonienie do dziecka podczas pobytu u ojca wpływa na jego tęsknotę za matką?
Witam. Od jakiegoś czasu słyszę opinie od rodziców, szczególnie matek, że nie dzwonią do swoich pociech w momencie przebywania ich u swoich ojców, bo to wywołuje tęsknotę.
Jak jest naprawdę ?
Dzięki za odp
Pozdrawiam
On Ona Ono
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry,
wszystko zależy od tego, w jakim celu Pani dzwoni, jak często oraz to na jak długo dziecko pozostaje u taty. Ważne jest również to, jakie więzi ma dziecko z ojcem. Tutaj trzeba byłoby zgłębić bardziej temat.
Pozdrawiam
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Beata Matys Wasilewska
Dzień dobry
Niebezpośrednia forma kontaktu (tj. jak telefon czy połączenie online) z innymi osobami nie jest naturalną formą kontaktu dla małych dzieci (czyli najczęściej do wieku szkolnego).
W dużej mierze jest to społecznymi umiejętnościami, rozwojem intelektualnym czy z rozwijającą się u nich mową, która jest prostsza, gdy kontakt jest bezpośredni.
Dziecko inaczej odczuwa upływający czas i adoptuje się do miejsca, w którym aktualnie przebywa oraz osoby, która się nim aktualnie opiekuje. Dobrze jest nie ingerować w ten proces, ponieważ można dziecku zaburzyć emocjonalne angażowanie się do miejsca, w którym aktualnie przebywa.
Poza tym rozłąka jest najczęściej krótkotrwała, więc brak rozmów z drugim rodzicem w tym czasie, nie powinien zakłócić procesu budowania więzi czy poczucia emocjonalnej bliskości.
Przypominanie małemu dziecku o rodzicu nieobecnym, także może niepotrzebnie uruchamiać emocje - tęsknoty czy smutki. Jeśli jesteśmy ciekawi, jak dziecko spędziło czas, warto porozmawiać o tym z opiekunem dziecka, a w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem zapytać się jak mu się podobało, co robił itd.
Pozdrawiam
Beata Matys Wasilewska
1 rok temu
Usunięty Specjalista
Dzień dobry,
To, czy dzwonienie do dziecka, gdy przebywa u drugiego rodzica, wywołuje tęsknotę, zależy od wielu czynników: wieku dziecka, relacji między rodzicami oraz tego, jak dziecko samo przeżywa rozłąkę.
Małe dzieci mogą faktycznie odczuwać większą tęsknotę, jeśli rozmowa przypomina im o rozłące, zwłaszcza jeśli ton rozmowy jest zbyt emocjonalny. Starsze dzieci, które rozumieją podział czasu między rodzicami, mogą traktować taki kontakt jako coś normalnego, co wręcz daje im poczucie bezpieczeństwa.
Najważniejsze jest, aby te rozmowy były krótkie, spokojne i wspierające. Nie chodzi o kontrolę, a raczej o pokazanie dziecku, że jesteś dostępna i myślisz o nim. Możesz na przykład zapytać: „Jak Ci mija dzień?” albo „Czy dobrze się bawisz?”, zamiast zadawać pytania, które mogłyby wywołać smutek, jak „Czy za mną tęsknisz?”.
Dobrze też wcześniej ustalić z drugim rodzicem, czy taki kontakt jest możliwy i w jakiej formie, żeby uniknąć nieporozumień.
Każde dziecko i każda sytuacja są inne. Warto obserwować, jak dziecko reaguje na takie rozmowy, i dostosowywać swoje działania do jego potrzeb.
Pozdrawiam,
Iwona
1 rok temu
Anastazja Zawiślak
To, czy dzwonić do dziecka, gdy przebywa u drugiego rodzica, zależy od wielu czynników, ale ogólna zasada powinna opierać się na dobru dziecka i o tym warto pamiętać. Kontakt z mamą, gdy dziecko jest u ojca (lub odwrotnie), nie musi wywoływać tęsknoty, o ile odbywa się w sposób spokojny i przemyślany.
Dziecko powinno mieć poczucie, że jest wspierane przez oboje rodziców i że mama czy tata nie „znikają” na czas wizyty u drugiego rodzica.
Jeśli jednak dzwonienie jest częste, nachalne lub wiąże się z pytaniami o to, jak dziecko czuje się u drugiego rodzica, może wprowadzać stres i zamieszanie. Kluczowe jest, by kontakt był krótki, naturalny i pozytywny – np. “Chciałam zapytać, jak Ci mija dzień, baw się dobrze, kocham Cię”. W ten sposób dziecko nie odczuwa presji ani konieczności wyboru między rodzicami.
Każde dziecko reaguje inaczej, dlatego warto obserwować, jak kontakt wpływa na jego samopoczucie. Jeśli dziecko wydaje się spokojne i zadowolone, krótka rozmowa może być dla niego wsparciem. Jeśli jednak rozmowa powoduje łzy i tęsknotę, lepiej dać mu przestrzeń i kontaktować się np. przez SMS-y lub inną, mniej angażującą formę.
Najważniejsze jest, by rodzice współpracowali i ustalili wspólne zasady kontaktu, tak by dziecko czuło się bezpieczne i kochane przez oboje.
Pozdrawiam,
Anastazja Zawiślak
Psycholog
1 rok temu
Zobacz podobne
Pretensje ojca do dziecka
Dzień dobry,
Czy ojciec dziecka (który mieszka w innym domu) może mieć pretensje do 11latka, że nie dzwoni tak często jak powinien aby zapytać co słychać? „Olewasz mnie i nie interesuje Cie co u mnie”
Jestem mamą, dogadujemy się z ojcem dziecka. Widzą się co dwa tygodnie, ale czasem syn mi mówi ze po prostu mu się nie chce dzwonić. Wydaję mi się, że te telefony z obarczaniem o winie jeszcze bardziej go zniechęcają i ojciec nie powinien tak mówić do dziecka. Czy mam racje? Co zrobić?
Rozpieszczanie dziecka przez wujka
Czy słysząc od jednego z rodziców że za bardzo rozpieszcza się ich dziecko będąc przyszywanym wujkiem faktycznie powinno się zastanowić nad swoim zachowaniem?(chłopiec ma 10 lat)
Witam, mam taki problem, mam wrażenie, że moja 9 letnia córka boi się taty swojego.
Witam, mam taki problem, mam wrażenie, że moja 9 letnia córka boi się taty swojego. Boi się go, np. obudzić, cały czas pyta czy go kocham, albo żeby taty nie denerwować, boi się czasami odebrać telefon, żeby tata nie był zły. Czy to o czymś świadczy? Znajomi i rodzina mówią mi też, że tylko ze mną zachowuje się bardziej swobodnie- śpiewa, tańczy itd, a gdy jest jej tata to siedzi po prostu. Proszę o odpowiedź.
Córka 7 lat ma trudności z odezwaniem się wśród ludzi. Jak mam jej pomóc?
Dzień dobry,
moja córka w wieku 7 lat, gdy jesteśmy wśród innych ludzi (np. rodzina, znajomi) ma problem, żeby się odezwać - choćby przywitać się, odpowiedzieć na zadane pytanie, nie wspominając już, np. o złożeniu życzeń itp. Co mogę zrobić, aby jej w tym pomóc, by zachowywała się inaczej?
Syn obawia się reakcji taty, nie chce mu sprawdzić przykrości, dlatego nie mówi o swoich potrzebach. Ma 9 lat i chciałabym, żeby mógł być dzieckiem.
Dzień dobry. Mam problem z synem lat 9. Z ojcem dziecka jesteśmy po rozwodzie. Syn mieszka ze mną, ale co drugi dzień widzi się z tatą i co drugi weekend, natomiast od najmłodszych lat bardzo liczył się z reakcją taty pod każdym względem i do tej pory, ale problem jest w tym, że dziecko za wszelką cenę nie chce go zawieść, nie chce, aby tacie było przykro i żeby był zadowolony, nawet swoim kosztem. Ostatnio przyłapałam dziecko na kłamstwie jak powiedział, że u taty nie chce być 3 tygodnie na wakacjach tylko 2, a tacie powiedział że super, że będę u Ciebie 3 tygodnie i w rozmowie we troje zapytałam dlaczego mówi mi co innego, a tacie co innego. Stwierdził, że tak powiedział, aby tacie nie było przykro i żeby tata był zadowolony. Takich przykładów jest mnóstwo. Dziecko nie mówi o swoich potrzebach, pragnieniach i chęciach tacie, żeby tacie nie zrobić przykrości. Ostatnio mieliśmy jechać na weekend nad wodę, syn był umówiony z tatą, że będzie u niego i sam stwierdził, że wolałby jechać z nami, bo u taty się nudzi, ale nawet taty nie zapytał czy mogą zmienić ustalenia, bo bardzo chciałby jechać z nami. Wiele razy rozmawiałam z synem sam na sam, wiele razy rozmawialiśmy we troje, sytuacja się nie zmienia. Tłumaczyłam mu i tata mu tłumaczy, że wystarczy powiedzieć, porozmawiać i zawsze jakieś rozwiązanie się znajdzie ( nie wiem co tata mówi mu, jak syn jest u niego ). Nie wiem jak mogę mu pomóc, aby zaczął tacie mówić i się nie bał nie wiem czy jego reakcji czy tego, że go zawiedzie, bo powiedział, że będzie u niego, a zmienił zdanie. Syn nawet jak jest u taty to do mnie nie dzwoni ze swojego telefonu. Dzwoni tylko jak jest u kolegi, odnoszę wrażenie, że ma obawy jak ze mną rozmawiać, jak tata słucha. Proszę o pomoc, bo chciałabym mu jakoś pomóc, aby zajął się tym co w dzieciństwie najważniejsze, czyli beztroską a jako matka już nie mam pomysłu jak do tego podejść rozsądnie. Będę bardzo wdzięczna za pomoc.
