Twoja sytuacja Martyno jest całkowicie zrozumiała i wiele osób doświadcza podobnych trudności. To, że w rozmowie jeden na jeden czujesz się swobodnie, a w grupie „zatyka Cię”, może wynikać z obawy przed oceną, większą wrażliwością społeczną lub po prostu nieprzyzwyczajeniem do zabierania głosu w większym gronie.
Warto zacząć od uważnego przyjrzenia się swoim obawom.
Czy boisz się, że ktoś źle oceni Twoje słowa? A może masz wrażenie, że inni są bardziej interesujący? Często lęk wynika z naszego wewnętrznego krytyka, który każe nam myśleć, że nie mamy nic ważnego do powiedzenia – a to nie jest prawda. Zastanawiam się, co mówi Twój wewnętrzny krytyk, jakie masz przekonania?
Pomocne może być stopniowe oswajanie się z rozmowami w grupie. Nie musisz od razu stawać się duszą towarzystwa, wystarczy, że zaczniesz od prostych reakcji – krótkich komentarzy, potakiwania, zadawania pytań. Z czasem to może się przerodzić w dłuższe wypowiedzi. Ważne, by nie zmuszać się do nagłych zmian, ale stopniowo przełamywać barierę i poczuć się coraz swobodniej.
Przed spotkaniami możesz spróbować wyobrazić sobie, jak bierzesz udział w rozmowie, co mówisz i jak na to reagują inni. Takie „ćwiczenie w głowie” może pomóc oswoić sytuację i zmniejszyć stres. Jeśli przed rozmową odczuwasz napięcie, warto skupić się na oddechu – kilka głębokich wdechów i wydechów może pomóc się rozluźnić.
Najważniejsze to pamiętać, że Twoje zdanie jest tak samo wartościowe, jak zdania innych. Często wydaje nam się, że wszyscy analizują każde nasze słowo, ale w rzeczywistości większość ludzi jest pochłonięta sobą i swoimi myślami, przeżyciami i rozterkami.
Daj sobie czas i bądź dla siebie wyrozumiała. Jeśli jednak czujesz, że to Cię bardzo obciąża, warto rozważyć rozmowę z psychologiem, który pomoże Ci zrozumieć źródło tych trudności i znaleźć najlepsze sposoby na ich przełamanie.
To, że szukasz rozwiązania, jest już ogromnym krokiem naprzód.
Trzymam za Ciebie kciuki! 😊
Anastazja Zawiślak
Psycholog