Odpowiedz jako specjalista
WsteczWitam. Od pewnego czasu zaobserwowałam u siebie spadek nastroju.
Witam. Od pewnego czasu zaobserwowałam u siebie spadek nastroju. Myślałam, że to minie, jednak z każdym dniem jest coraz gorzej. W tym momencie właściwie prawie nie jem i niewiele śpię. Wszystko przestało mnie interesować. Nie mogę na niczym się skupić. Pojawiły się również myśli samobójcze. Nie wiem właściwe, skąd to się wzięło. Nie mogę i nie chcę już obciążać przyjaciółki. Myślę o terapii, ale obawiam się, że to może być za mało w tym momencie.
Kaja Tchórzewska
Witaj Anka,
opisany przez Ciebie spadek nastroju, utrata zainteresowań, trudności ze snem i pojawienie się myśli samobójczych są sygnałami, że potrzebujesz wsparcia. Znajdujesz się w sytuacji w, której jesteś przeciążona i na pewno jest to dla Ciebie trudne. Jest to naturalne, że może pojawić się obawa, że terapia może okazać się niewystarczająca w sytuacji, w której się znajdujesz. Niemniej jednak, terapia może być bardzo ważnym i dużym krokiem w procesie zdrowienia i odzyskiwania równowagi emocjonalnej. Terapeuci są wyszkoleni w udzielaniu pomocy osobom, które borykają się ze spadkiem nastroju, stanami depresyjnymi i myślami samobójczymi. Rozmowa ze specjalistą może pomóc zrozumieć przyczyny obecnego stanu i opracować skuteczne strategie radzenia sobie z sytuacją, w której obecnie się znajdujesz.
Na pewno bardzo ważne jest też to, abyś nie czuła się obciążająca dla innych. Twoje emocje i dobre samopoczucie są ważne. Jeśli obawiasz się, że za bardzo polegasz na przyjaciółce, możesz również skonsultować się z profesjonalistą- psychoterapeutą, który jest niezależną osobą, przygotowaną do udzielania wsparcia i pomocy. Pamiętaj, że nie jesteś sama- możesz sięgnąć po wsparcie również poza terapią. Jeśli czujesz się bardzo przygnębiona i pojawiają się myśli samobójcze, skontaktuj się z linią telefoniczną dla osób w kryzysie. Jest to instytucja, która będzie gotowa pomóc Ci w trudnych chwilach. W ramach interwencji kryzysowej udziela się natychmiastowej specjalistycznej pomocy psychologicznej, nie obawiaj się z niej skorzystać.
http://www.interwencjakryzysowa.pl/osrodki-interwencji-kryzysowej
Twoje zdrowie psychiczne jest ogromnie ważne, nie zwlekaj z działaniem.
Pozdrawiam Cię i trzymam kciuki,
Kaja
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
bardzo dobrze, że szuka Pani pomocy i jest świadoma występujących u siebie objawów. Oczywiście terapia jest często ważnym elementem leczenia ale w Pani sytuacji sugerowałabym jak najszybszy kontakt z lekarzem psychiatrą lub np. darmową infolinią dla osób w kryzysach psychicznych 116123.
Pozdrawiam
Usunięty Specjalista_tka
Polecam wybranie się do dowolnego specjalisty w zakresie pomocy psychologicznej. Myśli samobójcze , problemy ze snem i jedzeniem to ważny sygnał by udać się po wsparcie .
Wspieram mocno Pani myśl o terapii.
Pozdrawiam serdecznie
Piotr Karpiński
Usunięty Specjalista_tka
Zobacz podobne
Przewlekłe zmęczenie, brak emocji i apetytu - czy to przejściowe?
Witam, od pół roku zmagam się z pewnymi trudnościami, nie ma siły podnieść się z łóżka aby wykonać jakąś czynność, chodzę ciągle senna, nie mam ochoty przybywać z ludźmi, bardzo mnie to przytłacza, mam mniejszy apetyt i ogólnie wszystko dookoła mnie męczy, mam wrażenie, że zmagam się z problemami w postaci okazywania uczuć, a mianowicie ich brak - nie odczuwam nic, jeśli płaczę to bez powodu, nie odczuwam nic dogłębnie, jeśli np. zerwał ktoś by bliski ze mną kontakt, byłabym obojętna, choć mi zależy - czy jest to stan przejściowy??
Moje zaburzenia lękowe nie wynikają z dzieciństwa, środowiska. Mam wrażenie, że to moja wina + czy można mnie wyrzucić z grupy terapeutycznej z powodu zamkniętej już przeszłości z uzależnieniem?
Witam, jestem na terapii, chodzi o zaburzenia lękowe, stosuję farmakologię, ale na terapię zdecydowałem się dopiero po 5 latach. Wszyscy na terapii opowiadają o problemach w dzieciństwie, ja nie miałem takich, u mnie prawdopodobnie związane jest to z długą przygodą z narkotykami w młodości, boję się, że jak to się okaże to stwierdzą, że powinienem być na terapii związanej z narkotykami, że nie pasuje do tej grupy. Nie zażywam już narkotyków od kilku lat, przykładam się mocno do pracy w grupie i już widzę wiele pozytywów wynikających ze spotkań. Czy mogę zostać usunięty z grupy z tego powodu ? Czy mam być szczery ? Czuje się przez to winny, że sam zrobiłem sobie krzywdę, a pozostali zostali pokrzywdzeni przez środowisko.
Dlaczego czuję się smutna po sesji terapeutycznej?
Dlaczego jest mi ciężko i smutno po dzisiejszej terapii... Sama niewiem dlaczego... Nic nie było takiego... A jednak jest mi smutno ..
Od wielu lat chodzę na terapię. Mam wrażenie, że coś jest nie tak, gdyż zmiany pojawiają się i znikają.
Od wielu lat chodzę na terapię. Mam wrażenie, że coś jest nie tak, gdyż zmiany pojawiają się i znikają. Problem dotyczy zaburzeń lękowych, osobowości, autoagresji, depresji. Może po prostu nie działa na mnie dany nurt terapii. Poprawa powinna być już znacząca, a nawet wyleczenie całkowite. Jest to już dość uciążliwe, tak jak by ciągle czegoś brakowało, coś było nieprzepracowane. Co może by powodem?
Czy można samemu wyleczyć się z depresji? Kolejki NFZ są za długie.
Czy można samemu wyleczyć się z depresji? Długo czeka się na wizytę na NFZ, a nie stać mnie prywatnie.
