Lekcja 2 z 7Za darmo
Słyszę cię, ale... czy naprawdę?
Poznasz możliwe wyzwania komunikacyjne związane z ADHD i przetestujesz sposoby, które mogą ułatwiać wzajemne usłyszenie.
Co czujesz, gdy partner_ka 'wyłącza się' w trakcie ważnej rozmowy?
Zaznacz wszystko, co dotyczy Ciebie
Każda z tych reakcji jest zrozumiała. To, co czujesz w tej chwili, jest ważną informacją o tym, czego potrzebujesz w relacji.
Marta
Marta i Adam od roku zastanawiali się nad zmianą mieszkania. Rozmawiała z nim dwa razy. Za każdym razem Adam przytakiwał, obiecywał, że pomyśli. Po tygodniu pytał, co mają z tym zrobić - jakby rozmowy nigdy nie było.
Marta powiedziała Adamowi wprost, że tak nie może zostać. Razem zaczęli szukać rozwiązania - Adam zaproponował, żeby ważne ustalenia zapisywać, bo łatwiej mu do nich wrócić.
System nie rozwiązuje wszystkiego, ale zmniejsza liczbę nieporozumień. Oboje wiedzą, co zostało ustalone i mogą do tego wracać bez kolejnej kłótni.
Zmiana formatu może pomagać, jeśli jest wspólnie uzgodniona. Nie każda osoba z ADHD preferuje komunikację pisemną.
4 wyzwania komunikacyjne przy ADHD
Brak koncentracji w rozmowie
Osoba z ADHD może tracić wątek lub kierować uwagę na inne bodźce. Podobne zachowanie może mieć też inne przyczyny, dlatego warto zapytać, co się dzieje, zamiast od razu zakładać intencję.
Niepełne zapamiętanie ustaleń
Przytaknięcie nie gwarantuje zapamiętania. Jednocześnie osoba dorosła odpowiada za korzystanie z ustalonych sposobów zapisu i wracanie do zobowiązań.
Szybkie zmęczenie długimi rozmowami
Długie i wielowątkowe rozmowy mogą być obciążające. Pomocne bywają krótsze części i przerwy, ale nie każda trudna rozmowa powinna być skracana albo odkładana bez końca.
Impulsywność w rozmowie
Przerywanie, kończenie zdań za rozmówcę lub nagła zmiana tematu mogą wynikać z impulsywności - i być odbierane jako brak szacunku. Nazwanie tego wzorca bez oskarżania pomaga obu stronom rozmawiać o tym, co realnie się dzieje.
Zamiast automatycznie zakładać złą wolę albo automatycznie tłumaczyć wszystko ADHD, warto rozmawiać o konkretnym zachowaniu, wpływie i rozwiązaniu.
Jeśli partner_ka przytaknął_ęła, to znaczy, że zapamiętał_a.
Zaznacz, czy to fakt, czy mit
- Zamiast
Dlaczego mnie nie słuchasz?
SpróbujWidzę, że teraz trudno Ci skupić uwagę. Wróćmy do tej rozmowy później.
- Zamiast
Przecież ustalaliśmy! Zapomniałeś_aś znowu.
SpróbujZapiszmy ustalenie w miejscu, do którego oboje wrócimy. To jest dla mnie ważne.
- Zamiast
Jeśli przytakujesz, to znaczy, że słyszysz.
SpróbujPodsumujmy własnymi słowami, co każde z nas zrozumiało i co robimy dalej.
Wybierz właściwy moment
Zapytaj, kiedy oboje macie przestrzeń na rozmowę. Ważny temat wymaga także uwzględnienia Twojej dostępności, nie tylko potrzeb partnera_ki.
Ważne sprawy zapisuj
Wspólny zapis może wspierać pamięć i zmniejszać spory o to, co ustalono. System powinien być zaakceptowany i używany przez obie osoby.
Wspólnie podsumujcie ustalenia
Każda osoba może powiedzieć, co zrozumiała. To sprawdzanie wspólnego znaczenia, a nie egzaminowanie partnera_ki.
Dopasujcie rodzaj przypomnienia
Aplikacja, kalendarz lub widoczna notatka mogą pomagać - ale tylko jeśli osoba z ADHD sama wybiera narzędzie i rzeczywiście z niego korzysta. Narzucone rozwiązanie rzadko działa długo.
Rób przerwy w dłuższych rozmowach
Przy długiej rozmowie możecie ustalić przerwę i konkretny czas powrotu. Przerwa nie powinna służyć unikaniu odpowiedzialności.
Jeden nowy sposób komunikacji
Wybierz jeden ze sposobów z tej lekcji i przetestuj go przez 7 dni. Może to być: wspólne podsumowanie ustaleń na końcu ważnej rozmowy, uzgodnione miejsce na zapiski - albo czekanie na dobry moment zamiast mówienia w biegu. Obserwuj, czy coś się zmienia.
Jeden wspólnie uzgodniony eksperyment może pokazać, co działa. Jeśli nie pomaga, można go zmienić zamiast obwiniać siebie nawzajem.
Co chcesz zmienić w sposobie, w jaki rozmawiacie?