Lekcja 1 z 11Za darmo
Czym są zniekształcenia poznawcze?
Poznasz, czym jest zniekształcenie poznawcze i dlaczego umysł dopowiada historie do tego, co się dzieje.
Zdarza Ci się myśleć w ten sposób?
Zaznacz wszystko, co dotyczy Ciebie
Jeśli choć jedno brzmi znajomo, dobrze trafiłeś_aś. Ten kurs jest właśnie o takich automatycznych myślach i o tym, jak je zauważać.
Agata
Agata miała zwykły dzień. Koleżanka minęła ją na korytarzu bez uśmiechu, mail od szefowej był krótszy niż zwykle, a wieczorem przyjaciółka odpisała jednym słowem.
Do wieczora Agata miała gotową historię: koleżanka się obraziła, szefowa jest niezadowolona, przyjaciółka ma jej dość. Każdy z tych wniosków czuł się jak fakt.
Następnego dnia okazało się, że koleżanka jej nie zauważyła, szefowa pisała w biegu, a przyjaciółka prowadziła auto. Żadna z historii Agaty nie była prawdą - ale wszystkie wpłynęły na jej nastrój.
Agata nie kłamała sama sobie. Jej umysł zrobił to, co robi każdy mózg: w niepewności dopowiedział znaczenie. To właśnie zniekształcenie poznawcze.
Czym jest zniekształcenie poznawcze?
Automatyczny skrót myślowy
Mózg przetwarza ogromne ilości informacji i, żeby działać szybko, używa skrótów. Czasem te skróty zniekształcają obraz sytuacji, zanim zdążysz się nad nią zastanowić.
Interpretacja, nie fakt
Zniekształcenie to sposób patrzenia, który sprawia, że widzisz sytuację inaczej niż wygląda. Nie kłamiesz sobie celowo - ten proces dzieje się automatycznie.
Wpływ na emocje i zachowanie
To, jak odczytasz sytuację, wpływa na to, co poczujesz i jak zareagujesz. Ta sama wiadomość może zaboleć albo nie - zależnie od tego, co umysł do niej dopowie.
Wzorzec, nie cecha
Zniekształcenia to nawyki myślenia, a nie cechy charakteru czy oznaka słabości. Można je zauważać, nazywać i z czasem sprawdzać.
Zniekształcenie poznawcze to nie wada. To nawyk umysłu - a nawyki można zauważać i zmieniać.
To, jak interpretujemy sytuację, wpływa na to, co czujemy.
Zaznacz, czy to fakt, czy mit
Kliknij głos, aby zobaczyć, co mógłby powiedzieć.
„Wiem, jak jest. Czuję to. Nie ma co sprawdzać - po prostu tak jest i już.”
- Zamiast
Skoro tak pomyślałem_am, to musi być prawda.
SpróbujTo jedna z myśli, jakie mi przyszły. Co z tego jest faktem, a co interpretacją?
- Zamiast
Wiem dokładnie, jak ta sytuacja wygląda.
SpróbujMam swoją wersję. Czego jestem pewny_a, a co dopowiada mój umysł?
- Zamiast
Czuję się źle, więc na pewno stało się coś złego.
SpróbujCzuję się źle - to ważna informacja o mnie. Co naprawdę wiem o samej sytuacji?
1 / 2
Sygnał: wniosek pojawia się błyskawicznie i od razu czuje się jak pewny fakt.
Przypomnij sobie moment, gdy coś Cię zabolało albo zaniepokoiło. Co wtedy pomyślał_aś automatycznie - i ile z tego było faktem, a ile dopowiedzeniem?