Jestem psycholożką z 20-letnim doświadczeniem zawodowym. Łączę podejście systemowe z perspektywą egzystencjalno-duchową.
Moja droga zawodowa zawsze pozostawała w bliskim związku z tym, co było dla mnie ważne na kolejnych etapach własnego życia. Dziś moje zainteresowania koncentrują się wokół tematów dojrzałości, starzenia się, straty, żałoby i przemijania. Towarzyszę osobom doświadczającym kryzysów życiowych, trudności w relacjach, strat i żałoby, a także tym, które mierzą się z pytaniami o sens, przemijanie i śmiertelność, wchodzą w nowe etapy życia lub poszukują swojego miejsca w świecie.
Myślenie systemowe (dyplomowana terapeutka systemowa po czteroletnim całościowym szkoleniu w psychoterapii) pozwala mi patrzeć na człowieka w kontekście jego relacji, historii rodzinnej i wzajemnych powiązań. Z czasem wzbogaciło się ono o perspektywę egzystencjalną, kierując uwagę ku pytaniom o sens, śmierć, międzypokoleniową ciągłość i miejsce człowieka w większej całości.
Coraz wyraźniej zaczęłam też dostrzegać ograniczenia dominującego we współczesnym świecie podejścia, które naturalne doświadczenia życia i związane z nimi cierpienie, próbuje definiować jako problemy kliniczne wymagające rozwiązania, leczenia, wyeliminowania. Bliższa jest mi praca z człowiekiem z poziomu duszy, uwzględniająca głębszy wymiar doświadczenia, egzystencji i tego, co nieuniknione oraz nieodwracalne.
Ważną częścią mojego życia są kręgi – zarówno te, w których zasiadam, jak i te, które sama zwołuję i trzymam.
