Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy pobyt w szpitalu psychiatrycznym wpłynie na wzorowe zachowanie i naukę przed egzaminem ósmoklasisty?
Dzień dobry, Chodzę do 8smej klasy i mam skierowanie do szpitala psychiatrycznego. Mnie to przeraża. Nie chodzi o szpital. Chętnie pójdę się leczyć do szpitala :). Ja chcę na koniec roku mieć wzorowe zachowanie za konkursy, chórek szkolny, prace na rzecz szkoły itp. ... I moje pytanie brzmi, czy istnieje możliwość, że w szpitalu zdobędę (zrobię coś), aby mieć wzorowe zachowanie ? Bo.. chyba za leżenie w łóżku, terapię, zabawę nie ma uwag pozytywnych ? Więc siłą rzeczy szpital = zachowanie dobre. Bo w szpitalu nie jestem w stanie dostać pozytywnych uwag - bo za co ? A ja chcę iść do liceum. I muszę i chcę mieć wzorowe lub bardzo dobre zachowanie. O nieee... i jeszcze egzamin ósmoklasisty - boję się, że się nie nauczę w szpitalu. Co robić ? Jak to wygląda ? Pozdrawiam
Mateusz
6 miesięcy temu
Sylwia Harbacz-Mbengue
Witaj Mateusz,
w szpitalu powinny być prowadzone normalne lekcje. Nie wiem, jak długo w nim pozostaniesz, po powrocie nadal będziesz mógł aktywnie uczestniczyć w życiu klasy i szkoły.
W wielu szkołach zachowanie w klasach 8 wystawia się tez za całokształt pracy ucznia na rzecz szkoły we wszystkich latach.
Myślę, że dobrze byłoby przegadać sprawę najlepiej z wychowawcą.
Powodzenia
Sylwia Harbacz-Mbengue
Psycholog
6 miesięcy temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Joanna Łucka
Dzień dobry Mateusz!
Rozumiem Twój niepokój. Pobyt w szpitalu może budzić dużo znaków zapytania. Jednak w tym przypadku - ocen, także tych z zachowania, nie musisz się szczególnie martwić. Podczas pobytu w szpitalu w dalszym ciągu obowiązuje Cię obowiązek szkolny, zatem szpital zobligowany jest do zapewnienia pacjentom możliwości kontynuowania nauki także na oddziale. Ta nauka ma nieco inny, zwykle mniej rygorystyczny, charakter. Natomiast w dalszym ciągu podlega ona wystawianiu ocen oraz poszerzaniu wiedzy. Jeśli będziesz miał ku temu możliwości w postaci siły i ochoty, możesz zabrać ze sobą materiały do nauki do egzaminu i powtarzać w wolnym czasie .
Dopełniając jeszcze kwestię oceny z zachowania - kiedy pracowałam w szkole jako psycholog, niejednokrotnie wychowawcy ze szpitalnych oddziałów kontaktowali się z wychowawcą w szkole i przekazywali informacje dotyczące funkcjonowania ucznia, co pozwalało wychowawcom na uzupełnianie wiedzy o uczniu z okresu fizycznej nieobecności w szkole :)
Mam nadzieję, że pobyt w szpitalu upłynie Ci zgodnie z Twoim nastawieniem, pozytywnie!
Trzymaj się ciepło Mateusz!
Pozdrawiam ciepło
Joanna Łucka
Psycholożka i psychoterapeutka w trakcie certyfikacji
6 miesięcy temu
Marta Siedlecka
Drogi Mateuszu, rozumiem obawy związane z pobytem w szpitalu, ale usprawiedliwiona lekarsko nieobecność nie ma prawa wpłynąć na ocenę z zachowania. Dodatkowo, na oddziale normalnie są zajęcia lekcyjne, z których oceny powinny być honorowane przez szkołę, a przynajmniej takie są zalecenia kuratorium oświaty.
Dodatkowo, niektórzy pacjenci mogą mieć swoje książki i podręczniki, także da radę się uczyć również samodzielnie :)
Myślę, że to ważny temat do poruszenia z psychologiem, który będzie się Tobą opiekować w trakcie pobytu. Koniecznie porozmawiaj z nim/nią na ten temat.
6 miesięcy temu
Zobacz podobne
Jak pomóc bratu - chce zacząć ćwiczyć, ponieważ odebrał słowo "gruby", jako złe
Mój brat ma 12 lat i ktoś powiedział mu, że jest gruby, przez co chce zacząć ćwiczyć. Jak mogę mu pomóc? Co powinnam powiedzieć, jako siostra? (Woli rozmawiać ze mną niż z rodzicami, co nie znaczy że nie poświęcają nam uwagi czy coś podobnego. Uważam, że dobrze nas wychowali i są dobrymi rodzicami)
Ataki paniki, poczucie odrealnienia. Męczące myśli pełne lęku. Co robić, bym znów normalnie funkcjonowała?
Witam, przychodzę z dosyć męczącym problemem. Od początku października mam znaczne osłabienie, mimo dobrego stanu zdrowia. Wszystko zaczęło się od tego, że praktycznie zemdlałam 1 października i wtedy pojawił się u mnie ogromny lęk. Unikałam wychodzenia z domu, bo bałam się, że wtedy zemdleje. Po jakimś czasie nieco się poprawiło, ale potem znowu wróciło, gdy byłam przeziębiona. Miałam wtedy pierwszy "atak" myśli o tym, że to wszystko jest snem i nie jest prawdziwe, strasznie się wtedy trzęsłam i biło mi serce, więc zakładam, że mógł to być atak paniki. Tydzień po tym wydarzeniu wróciłam w miarę normalnie do codzienności i było okej. Lecz w nocy z 30 na 31 miałam sen z moją zmarłą babcią i potem samoistnie pojawiły mi się myśli na temat śmierci, chorób, odrealnienia itp. na tyle nasilone, że musiałam wrócić wcześniej do domu, bo nie mogłam tego w ogóle opanować. Dodam też, że kiedyś już miałam takie pojedyncze myśli na temat śmierci, bo bardzo się bałam, że umrę (to było jeszcze przed śmiercią mojej babci, więc wtedy to nie miało uzasadnienia bym o tym jakoś myślała). Ogólnie męczą mnie nie raz różne myśli do tego stopnia, że mam wrażenie, że zaraz całkowicie stracę kontrolę. I od czasu tego snu znowu jestem bardzo osłabiona, ciężko mi się myśli i ciągle muszę sprawdzać czy na pewno nie śpię. W sumie sen to teraz jedyny mój odpoczynek, bo nawet w weekend takie stany mnie atakują i przeszkadzają w dosłownie wszystkim. Bardzo liczę na jakąś pomoc, bo chciałabym cieszyć się życiem, które tak uwielbiam. :) Z góry dziękuję za odpowiedź <3
Wyznałam uczucia chłopakowi, jednak zostałam odrzucona. Nie wiem jak sobie z tym poradzić?
Podoba mi się pewien chłopak już dość długo... Wyznałam mu to, ale niestety zostałam odrzucona. W odpowiedzi usłyszałam, że jemu ciężko jest w ogóle czuć coś do kogoś bardziej niż przyjaźń. Nie do końca rozumiem jego odpowiedź. Od tamtej pory czuje się źle, że mu powiedziałam cokolwiek, chciałabym cofnąć czas... Nie wiem jak sobie z tym poradzić/odkochać się, ponieważ nie pozwala mi to normalnie funkcjonować. Jest dla mnie bardzo ważny, ale jednocześnie czuję, że tutaj już nawet przyjaźń nie wyjdzie i że to nie ma sensu...co robić?
Czy to możliwe czuć uczucia do kogoś, kto zranił mnie wiele razy
Czy to możliwe czuć uczucia do kogoś, kto zranił mnie wiele razy, płakałam przez niego nocami i nawet dniami także wiele razy i złe chwile przeważały dobrymi. Wyrzekam się uczuć, bo nic nie czułam, czy teraz możliwe, że mi to wraca. Jak się tego pozbyć, wrócić do stanu gdzie co się z nim dzieje, co robi, nic mnie nie interesuje.
Synek bardzo boi się przedszkola, płacze przez sen, panicznie zaczął bać się zabawek, dźwięków.
Syn 2 lata i 8 miesięcy chodzi do do domowego przedszkola od maja 23, początki były bardzo trudne, koło sierpnia zaczęło być lepiej, natomiast od listopada synek nie chce tam chodzić, płacze już jak otworzy oczy i wie, że będzie szedł do przedszkola, potrafi przepłakać całą drogę w aucie a przy oddawaniu - krzyk i płacz się nasila i tak już to trwa ponad 2 miesiące. W nocy również bardzo przeżywa, płacze przez sen, woła nas. Nie wiemy z mężem, co dalej robić czy zrezygnować z przedszkola, czy dalej w to brnąć... synkowi się nasiliły różne lęki na dźwięki, boi się niektórych zabawek panicznie, pod prysznicem się boi odpływu... proszę o pomoc.
