
- Strona główna
- Forum
- kryzysy, psychoterapia, zaburzenia nastroju
- Czy można...
Luiza Stańczyk
Zaburzenia lękowe (tzw. nerwicę) można skutecznie leczyć i nauczyć się jak sobie z nią radzić. Szczególnie istotny jest tutaj proces terapii, który pomoże ustalić przyczynę problemu i znaleźć sposoby na minimalizowanie lęku i objawów, które on powoduje.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Martyniuk-Białecka
Leczenie zaburzeń lękowych jest w głównej mierze uzależnione od rodzaju przeżywanego przez klienta lęku oraz jego natężenia. Łagodne symptomy mogą być wyciszone, dzięki pewnym zmianom w obszarze stylu życia. Jeśli objawy są w znacznym stopniu nasilone i trwają długo warto rozpatrzeć sięgnięcie po pomoc psychologiczną, wspomaganą farmakoterapią.
Marta Król
Dzień Dobry,
Bez wątpienia tak - osoby z nerwicą / zaburzeniami lękowymi mają szansę na zdrowie, poprawę swojego codziennego funkcjonowania i zmniejszenie poziomu przeżywanego cierpienia - wszystko w zależności od tego jaki jest stopień nasilenia objawów. Dobra terapia pomaga :)!
Pozdrawiam ciepło,
Marta Król
psycholog, psychoonkolog, psychoterapeutka w trakcie szkolenia

Zobacz podobne
Witam, mam ponad 40 lat i być może to kryzys wieku, ale chciałbym poprawić jakość swojego życia. Jestem pod opieką psychiatry, do którego trafiłem z problemami "układu trawienia", gdy badania nic nie wykazały. Leczony jestem pod kątem GAD i bezsenności – pregabalina. Wizyty te sprowadzają się do recept, a z mojej strony pojawiły się sugestie, że to GAD i nie brnijmy dalej. Trochę poświęciłem uwagi tematom psychologii, staram się wprowadzać terapię CBTi na bezsenność itd.
I teraz, w wieku 13 lat miałem poważny wypadek komunikacyjny, po którym jestem osobą ON. Były to lata, w których wsparcie psychologa/psychiatry nie istniało w takich sprawach. Wypadek, w mojej opinii, spowodował, że moja pamięć, wspomnienia zanikły i dzieciństwo jest przeze mnie słabo pamiętane. Natomiast wywodzę się z domu, który wpisuje się w DDD i DDA – nie jakiś hardcore, ale typowa rodzina lat 80/90.
Zastanawiam się, gdybym chciał popracować nad zmianami nastroju, lękiem itd., to który nurt psychologiczny będzie lepszy? Z tego, co wiem, są różne podejścia: pracujące nad problemami tu i teraz lub sięgające do dzieciństwa/traumy wypadku. Psychiatra mówił, że to dobry pomysł i jeśli nie chcę grzebać w historii, to terapia poznawczo-behawioralna, ale czy to dobre podejście w moim przypadku? Tu też mam problem ze zdefiniowaniem konkretnych sytuacji do przepracowania.

