
- Strona główna
- Forum
- kryzysy, psychoterapia, zaburzenia nastroju
- Czy można...
Luiza Stańczyk
Zaburzenia lękowe (tzw. nerwicę) można skutecznie leczyć i nauczyć się jak sobie z nią radzić. Szczególnie istotny jest tutaj proces terapii, który pomoże ustalić przyczynę problemu i znaleźć sposoby na minimalizowanie lęku i objawów, które on powoduje.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Martyniuk-Białecka
Leczenie zaburzeń lękowych jest w głównej mierze uzależnione od rodzaju przeżywanego przez klienta lęku oraz jego natężenia. Łagodne symptomy mogą być wyciszone, dzięki pewnym zmianom w obszarze stylu życia. Jeśli objawy są w znacznym stopniu nasilone i trwają długo warto rozpatrzeć sięgnięcie po pomoc psychologiczną, wspomaganą farmakoterapią.
Marta Król
Dzień Dobry,
Bez wątpienia tak - osoby z nerwicą / zaburzeniami lękowymi mają szansę na zdrowie, poprawę swojego codziennego funkcjonowania i zmniejszenie poziomu przeżywanego cierpienia - wszystko w zależności od tego jaki jest stopień nasilenia objawów. Dobra terapia pomaga :)!
Pozdrawiam ciepło,
Marta Król
psycholog, psychoonkolog, psychoterapeutka w trakcie szkolenia

Zobacz podobne
Dzień dobry,
Poszukuję psychoterapii na NFZ w Krakowie, jest to dość pilna sprawa. Mam objawy depresyjne oraz lękowe.
Witam, moja teściowa (60 lat) choruje na depresję dwubiegunową z objawami psychozy i manii. Teściowa ma przepisane leki - conwulex i depakine (tak czyta się te nazwy). Teściowa ma problem z zadbaniem o higienę i prostymi czynnościami. Mieszkamy 600 km od niej, lecz ma blisko siebie resztę rodziny. Teściowa co jakiś czas przestaje brać leki i zawsze kończy się na szpitalu psychiatrycznym. Czy może ktoś dać rady, jak możemy przekonać ją do brania leków w momencie, kiedy przestaje je brać? Całą rodziną bardzo prosimy o rady, niestety teściowa nie zgodzi się na stałe wizyty na psychoterapii. Teściowa nagle po prostu przestaje brać leki i kłamie wszystkim, że bierze.
Czy mogę korzystać z AI (sztucznej inteligencji) jako dodatek do psychoterapii ?
Od paru lat byłam w terapii poznawczo-behawioralnej.
Uważam, że co mogłam, to z niej zaczerpnęłam, natomiast nie czuję się całkiem spełniona w swoim procesie zdrowienia i zapisałam się na terapię psychodynamiczną. Czuje się dziwnie, a na pewno inaczej, może i gorzej, niż w CBT. Zastanawiam się, czy tak powinno być, czy to jest moje przeniesienie, które się zadziało, czy może jednak nieodpowiedni dla mnie specjalista.
Nie poczułam żadnej empatii, „zaopiekowania się”, żadnego ciepła, niczego, z czym dotychczas kojarzył mi się terapeuta. Zaznaczę, że było to pierwsze spotkanie. Czy jest to okej?
Czy możliwe, że we mnie już się zadział jakiś głębszy proces, czy może jest to kwestia niedopasowania pacjent-terapeuta?
Mija kolejna godzina, a ja siedzę i zastanawiam się, co się właściwie wydarzyło i dlaczego tak mocno mnie to dotknęło i mam problem sobie z tym poradzić. Mimo że na końcowe pytanie terapeuty o to, jak się czuję, odpowiedziałam, że dziwnie/inaczej/ciężko, nie uzyskałam żadnej informacji zwrotnej czy jest to okej, czy rady jak się w tym odnaleźć. Dodam, że jestem ciekawa pracy w tym nurcie i kładę w nim głębokie nadzieje dla siebie, więc nie chcę się zrażać, jeżeli mam czuć te emocje to okej, tylko nie chciałabym być w błędzie, że jednak nie tak powinien zachowywać się terapeuta i nie chciałabym opłacać pracę niekompetentnej osoby, a że nie mam pojęcia jak to powinno wyglądać, to proszę o wskazówki…

