Odpowiedz jako specjalista
WsteczSkąd biorą się naprawdę złe i niefajne zachowania-wysyłanie wulgarnych i drastycznych treści
Facet na poziomie, bogaty z własną firma wysyłał mi wulgarne memy. Każdy kawał był mega zboczony albo niektóre filmiki nawet lekko drastyczne. Dlaczego ktoś coś takiego robi? Zwrócenie uwagi lub krytyka powodowała prawie obrażanie się... Nie rozumiem
Iga Borkowska
Dzień dobry,
Trudno powiedzieć, czemu miały służyć te wiadomości bez wiedzy na temat Państwa relacji oraz bez wiedzy na temat tego mężczyzny. Niektóre osoby wysyłając takie żarty, na przykład próbują znaleźć kompana do pewnych emocji, inne będą chciały wywołać, sprowokować jakieś uczucia w nas, jeszcze inne osoby będą chciały coś sprawdzić, możliwości jest wiele.
Rozumiem, że te wiadomości były dla Pani przykre, stawianie stanowczych granic w takiej sytuacji jest z reguły najlepszą reakcją, dobrze, że zwracała Pani zatem uwagę.
Pozdrawiam serdecznie,
Iga Borkowska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Sandra Laskowska
Wysyłanie wulgarnych treści bez zgody i wiedzy drugiej strony jest nieodpowiednie i może być formą naruszenia granic. Dlaczego ktoś się tak zachowuje, zależy od wielu czynników. Często może to być próba zwrócenia uwagi, wyrażenia dominacji lub manifestacja pewnych skomplikowanych emocji i potrzeb. Jeśli osoba ta reaguje negatywnie na zwrócenie uwagi lub krytykę, może to świadczyć o braku samokrytycyzmu, trudności w przyjmowaniu feedbacku lub lęku przed odrzuceniem. Warto zastanowić się, czy warto utrzymywać relacje z taką osobą i czy czujesz się przy niej bezpiecznie.
Jeśli czujesz się niekomfortowo lub zagrożona, warto wyznaczyć granice i jasno komunikować swoje oczekiwania. Jeśli sytuacja będzie się nasilać, warto zastanowić się nad poszukiwaniem wsparcia, np. w postaci konsultacji z psychologiem lub doradcą ds. relacji.
Zobacz podobne
Ciągłe wracanie do przeszłości z lękiem i zamartwianie się - co zrobić?
Jak się nie dobijać zamartwianiem. Zrobię coś czasem głupiego, a potem się zamartwiam, że mogłam zrobić inaczej. Przez to nie mogę spać, nie mam ochoty jeść i nie mam ochoty wstać. Myśli przychodzi od "zmierzę się z tym" po "po co żyć". Ciągle się katuję. Stresuję się i mam lęk, co będzie dalej.
Witam, czy żeby zdiagnozować lub wykluczyć u siebie problemy psychiczne należy najpierw udać się na pierwszą wizytę do psychiatry, czy wystarczy wizyta u psychologa?
Witam, czy żeby zdiagnozować lub wykluczyć u siebie problemy psychiczne należy najpierw udać się na pierwszą wizytę do psychiatry, czy wystarczy wizyta u psychologa? Czym różni się wizyta u psychologa a u psychoterapeuty? Gdzie / do którego z tych specjalistów należałoby najrozsądniej się udać? - w przypadku: wieloletnich nawracających systematycznie bez powodów spadków nastroju (ogarniający smutek, płaczliwość, niechęć do wszystkiego) wieloletnich nawracających złości, zauważalny jest stan niestabilności emocjonalnej (radość-smutek-zlość) systematycznie na przestrzeni ok 2-tygodni. Jest to uciążliwe, niszczy relacje międzyludzkie i ogranicza rozwój, a nawet codzienne czynności i normalne funkcjonowanie. Drażliwość na uwagi, krytykę, uciekanie od problemów, brak zaufania, szybka irytacja, strach przed oszustwem i wykorzystaniem, prawdopodobnie obwinianie się o męczenie swoją osobą innych, brak lub niszczenie relacji społecznych przez zachowanie lub własną ucieczkę w strachu przed porażką, uciekanie w samotność, w której jest zbyt dużo myśli i analizy, i znowu nawracającego smutku i niechęci. Czy to wszystko wymaga zdiagnozowania przez psychiatrę choroby, czy wystarczy praca nad sobą z psychologiem?
Dysmorfofobia u starszych osób: jak starzenie wpływa na percepcję swojego ciała?
Jak się czują osoby chore na dysmorfofobie, które się starzeją? Czy jest im coraz gorzej?
Jak poradzić sobie z poczuciem zmarnowanego życia i depresją? Jaka terapia mogłaby pomóc?
Mam silne poczucie zmarnowania sobie życia. Miałem bardzo dobre warunki do rozwoju bez patologii, jednak przez swoją nieśmiałość wszystko zaprzepaściłem. Miałem wspaniałe podwórko a ja przez swoje lęki wolałem siedzieć w domu. Mogłem mieć dobre wykształcenie to ja przez nerwy wpadłem w prokrastynację i nie uczyłem się. Mogłem mieć wspaniałą dziewczynę to ja przez swoje kompleksy odrzuciłem ją. Zamiast pójść na imprezę to wolałem grać na komputerze mimo, że często byłem zapraszany i ludzie mnie lubili. Wiem, że to już przeszłość i trzeba się skupić na tym co jest i co może być jednak mając tyle spalonych za sobą mostów tylu odtrąconych ludzi ciężko stworzyć coś od nowa. Często mam epizody depresyjne i myśli samobójcze jednak na następny dzień wszystko mija i jest dobrze. Jak terapia mogłaby mi pomóc?
Gdzie znaleźć darmowe formy terapii? Problemy finansowe a dostęp do psychoterapii
Witam
Wydaje mi się że powinienem iść na terapię, ale jest jedną prxeszkoda... Finansowa, niestac mnie wydać lekko miesięcznie min 400 zł. Gdzie szukać pomocy (nie przez te linie zaufania, bo jakoś przez telefon nie potrafię).
