
Psychoterapia ericksonowska - zasady działania i skuteczność terapii
Mateusz
Tomasz Pisula
Dzień dobry Panie Mateuszu,
Nie chciałbym odwoływać się do terapii ericksonowskiej, natomiast badania jednoznacznie wskazują, że większość terapii ma podobny efekt. Wynika to z tego, że tym, co leczy w terapii, jest relacja terapeutyczna, a nie sam rodzaj terapii czy konkretne techniki. Ta relacja to przede wszystkim to, jak Pan się czuje przy terapeucie, jak mu Pan ufa oraz jak ciężko może Pan pracować podczas terapii.
Tutaj moje krótkie nagranie dotyczące sukcesu leczenia w psychoterapii.
https://www.facebook.com/reel/736319305510302/?s=single_unit
Powodzenia!:)
Tomasz Pisula
Psycholog, psychoterapeuta
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Konieczna
Psychoterapia ericksonowska to podejście oparte na pracy Miltona H. Ericksona, który wierzył, że każdy człowiek ma w sobie zasoby potrzebne do zmiany. Terapeuta nie narzuca kierunku, lecz pomaga odkryć to, co już jest w środku. Pracuje się przez metafory, obrazy, subtelne sugestie czy pracę z naturalnym transem, czyli lekkim stanem skupienia.
W praktyce ta terapia jest bardzo indywidualna. Nie ma jednego schematu czy gotowej ścieżki. Zamiast analizować problem krok po kroku, terapeuta tworzy doświadczenia, które otwierają dostęp do wewnętrznej mądrości klienta. To podejście łagodne, kreatywne i subtelne a jednocześnie skuteczne.
Aby zrozumieć, jak wygląda taka praca, warto porównać ją z innymi podejściami.
W terapii poznawczo-behawioralnej zwykle angażujemy się w analizowanie myśli i ich zmianę za pomocą konkretnych technik. W podejściu ericksonowskim zamiast analizy można usłyszeć historię, metaforę albo zaproszenie do krótkiego transu, który sam prowadzi klienta w kierunku nowych perspektyw.
W nurcie psychodynamicznym poszukuje się źródła trudności w przeszłych doświadczeniach. Ericksonowski terapeuta również uwzględnia kontekst, ale bardziej interesuje go to, jak klient już kiedyś radził sobie z podobnymi sytuacjami i jak te zasoby mogą pomóc.
W Gestalcie charakterystyczna jest praca wprost, często przez dialog z częściami siebie. U Ericksona ten dialog może pojawić się, ale pod postacią wewnętrznego obrazu lub symbolu bardziej intuicyjnie niż konfrontacyjnie.
TSR stawia na konkretne cele i skalowanie postępów, a Erickson często wybierał pracę wyobrażeniową, w której klient sam odkrywa pierwsze małe ruchy w stronę zmiany.
To podejście jest szczególnie pomocne w pracy z lękiem, stresem, objawami psychosomatycznymi, trudnościami emocjonalnymi czy zmianą nawyków. Jego siła polega na tym, że omija nadmierną kontrolę i sięga do spontanicznej, głębszej warstwy doświadczenia gdzie często znajdują się najbardziej trwałe rozwiązania.
Dorota Mucha
Dzień dobry,
psychoterapia ericksonowska opiera się na założeniu, że każdy człowiek ma w sobie zasoby potrzebne do zmiany, a rolą terapeuty jest pomóc je uruchomić w sposób często subtelny i dostosowany do osoby. Stosuje się w niej metafory, hipnoterapię, pracę z wyobraźnią i różne niestandardowe interwencje, które mają omijać sztywne schematy i docierać do głębszego poziomu doświadczeń. Dla wielu osób jest skuteczna, szczególnie gdy ktoś potrzebuje bardziej elastycznej, kreatywnej formy pracy.
Pozdrawiam serdecznie, Dorota Mucha
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
Psychoterapia ericksonowska to bardzo elastyczna forma terapii, która skupia się na Pani mocnych stronach i naturalnych zasobach, a nie tylko na problemach. Terapeuta dopasowuje sposób pracy do Pani osobowości i potrzeb, korzystając m.in. z metafor, historii, krótkich ćwiczeń czy pracy z wyobraźnią. Celem jest znalezienie takich rozwiązań, które będą naprawdę pasowały do Pani życia. Uważa się ją za skuteczną w pracy z lękiem, stresem, obniżonym nastrojem, trudnościami emocjonalnymi oraz w sytuacjach życiowych kryzysów. Sprawdza się szczególnie wtedy, gdy ktoś chce pracować w sposób łagodny, praktyczny i skoncentrowany na przyszłości, a nie na długim analizowaniu przeszłości. Jeśli zależy Pani na terapii, która pomaga odkryć własne możliwości i krok po kroku wprowadzać realną zmianę, podejście ericksonowskie może być dobrą opcją.
Pozdrawiam serdecznie,
Weronika Wardzińska
Weronika Jeka
Psychoterapia ericksonowska opiera się w głównej mierze na założeniu, że każdy człowiek ma w sobie zasoby potrzebne do zmiany i że trzeba tylko pomóc je uruchomić. Terapeuta nie skupia się na analizowaniu problemu, tylko na tym, co może pomóc tu i teraz. Często wykorzystuje metafory, opowieści.
Dobrze sprawdza się u osób, które wolą konkretne narzędzia, pracę na zasobach i nie czują potrzeby głębokiego wracania do przeszłości. Jeśli ktoś lubi metafory i obrazowe myślenie, to podejście potrafi być bardzo trafne.
Pozdrawiam
Weronika Jeka

Zobacz podobne
Dzień dobry.
Mój partner korzysta z usług psychologa. Związane jest to z rozwodem i uzależnieniem od byłej żony (diagnoza psychologa). Tworzymy parę od 18 miesięcy. Pani psycholog wspierała go, kiedy mieliśmy konflikty. Powiedziała mi o uzależnieniu partnera i o tym, że jest dzieckiem DDA. Miało to na celu zrozumienie jego zachowań. Znała też moje problemy związkowe, bo opowiedział jej o nich mój partner.
Sama była w skomplikowanej sytuacji osobistej z partnerem i dzieliła się tym z moim partnerem. Dzwoniła do niego, opowiadała, jak jej źle, jakie ma kłopoty, płakała. Jej partner jest związany zawodowo z moim partnerem. Dzwoniła np. do mojego partnera z prośbami – np. o znalezienie mieszkania czy ziemi.
Doszło do sytuacji, kiedy brała ślub. Jej partner zaprosił nas na tę uroczystość. Na wysłane gratulacje nie odpowiedziała, ale wysłała do mojego partnera zdjęcie z urzędowym potwierdzeniem planowanego ślubu. Podczas wesela robiliśmy sobie zdjęcia z młodą parą. W trakcie sesji wyciągnęła dłoń do mojego partnera, zdjęcie zostało wykonane, po czym powiedziała do mnie: „Powinnaś mi podziękować, bo to dzięki mnie go masz”.
Drugi tekst, który padł w odpowiedzi na gratulacje, to: „Nastał w końcu ten dzień, na nasze i wasze szczęście”. To mnie bardzo zirytowało. Mój partner jest na mnie obrażony, bo uważa, że pani psycholog miała dobre intencje – że chodziło jej o to, iż miała duży wpływ na jego otwarcie się na nową relację.
Kiedy wychodziliśmy, pani psycholog wzięła mnie na bok i przeprosiła, mówiąc, że to dzięki niej wyszedł z uzależnienia od byłej żony i tym samym mogliśmy stać się parą. W tym czasie mój partner remontował mieszkanie dla jej męża. Po weselu pojechaliśmy posprzątać po remoncie. Robiłam to dla niego, żeby mu pomóc, ale czułam się fatalnie. Teraz on milczy, bo – jak mówi – musi ochłonąć.
Poproszę o ocenę sytuacji. Bo z mojego punktu widzenia sytuacja jest nieprawidłowa.
Witam, moja teściowa (60 lat) choruje na depresję dwubiegunową z objawami psychozy i manii. Teściowa ma przepisane leki - conwulex i depakine (tak czyta się te nazwy). Teściowa ma problem z zadbaniem o higienę i prostymi czynnościami. Mieszkamy 600 km od niej, lecz ma blisko siebie resztę rodziny. Teściowa co jakiś czas przestaje brać leki i zawsze kończy się na szpitalu psychiatrycznym. Czy może ktoś dać rady, jak możemy przekonać ją do brania leków w momencie, kiedy przestaje je brać? Całą rodziną bardzo prosimy o rady, niestety teściowa nie zgodzi się na stałe wizyty na psychoterapii. Teściowa nagle po prostu przestaje brać leki i kłamie wszystkim, że bierze.
