Odpowiedz jako specjalista
WsteczPsychoterapia ericksonowska - zasady działania i skuteczność terapii
Na czym polega i czy jest skuteczna psychoterapia ericksonowska ?
Mateusz
3 miesiące temu
Tomasz Pisula
Dzień dobry Panie Mateuszu,
Nie chciałbym odwoływać się do terapii ericksonowskiej, natomiast badania jednoznacznie wskazują, że większość terapii ma podobny efekt. Wynika to z tego, że tym, co leczy w terapii, jest relacja terapeutyczna, a nie sam rodzaj terapii czy konkretne techniki. Ta relacja to przede wszystkim to, jak Pan się czuje przy terapeucie, jak mu Pan ufa oraz jak ciężko może Pan pracować podczas terapii.
Tutaj moje krótkie nagranie dotyczące sukcesu leczenia w psychoterapii.
https://www.facebook.com/reel/736319305510302/?s=single_unit
Powodzenia!:)
Tomasz Pisula
Psycholog, psychoterapeuta
3 miesiące temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Katarzyna Konieczna
Psychoterapia ericksonowska to podejście oparte na pracy Miltona H. Ericksona, który wierzył, że każdy człowiek ma w sobie zasoby potrzebne do zmiany. Terapeuta nie narzuca kierunku, lecz pomaga odkryć to, co już jest w środku. Pracuje się przez metafory, obrazy, subtelne sugestie czy pracę z naturalnym transem, czyli lekkim stanem skupienia.
W praktyce ta terapia jest bardzo indywidualna. Nie ma jednego schematu czy gotowej ścieżki. Zamiast analizować problem krok po kroku, terapeuta tworzy doświadczenia, które otwierają dostęp do wewnętrznej mądrości klienta. To podejście łagodne, kreatywne i subtelne a jednocześnie skuteczne.
Aby zrozumieć, jak wygląda taka praca, warto porównać ją z innymi podejściami.
W terapii poznawczo-behawioralnej zwykle angażujemy się w analizowanie myśli i ich zmianę za pomocą konkretnych technik. W podejściu ericksonowskim zamiast analizy można usłyszeć historię, metaforę albo zaproszenie do krótkiego transu, który sam prowadzi klienta w kierunku nowych perspektyw.
W nurcie psychodynamicznym poszukuje się źródła trudności w przeszłych doświadczeniach. Ericksonowski terapeuta również uwzględnia kontekst, ale bardziej interesuje go to, jak klient już kiedyś radził sobie z podobnymi sytuacjami i jak te zasoby mogą pomóc.
W Gestalcie charakterystyczna jest praca wprost, często przez dialog z częściami siebie. U Ericksona ten dialog może pojawić się, ale pod postacią wewnętrznego obrazu lub symbolu bardziej intuicyjnie niż konfrontacyjnie.
TSR stawia na konkretne cele i skalowanie postępów, a Erickson często wybierał pracę wyobrażeniową, w której klient sam odkrywa pierwsze małe ruchy w stronę zmiany.
To podejście jest szczególnie pomocne w pracy z lękiem, stresem, objawami psychosomatycznymi, trudnościami emocjonalnymi czy zmianą nawyków. Jego siła polega na tym, że omija nadmierną kontrolę i sięga do spontanicznej, głębszej warstwy doświadczenia gdzie często znajdują się najbardziej trwałe rozwiązania.
3 miesiące temu
Dorota Mucha
Dzień dobry,
psychoterapia ericksonowska opiera się na założeniu, że każdy człowiek ma w sobie zasoby potrzebne do zmiany, a rolą terapeuty jest pomóc je uruchomić w sposób często subtelny i dostosowany do osoby. Stosuje się w niej metafory, hipnoterapię, pracę z wyobraźnią i różne niestandardowe interwencje, które mają omijać sztywne schematy i docierać do głębszego poziomu doświadczeń. Dla wielu osób jest skuteczna, szczególnie gdy ktoś potrzebuje bardziej elastycznej, kreatywnej formy pracy.
Pozdrawiam serdecznie, Dorota Mucha
3 miesiące temu
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
Psychoterapia ericksonowska to bardzo elastyczna forma terapii, która skupia się na Pani mocnych stronach i naturalnych zasobach, a nie tylko na problemach. Terapeuta dopasowuje sposób pracy do Pani osobowości i potrzeb, korzystając m.in. z metafor, historii, krótkich ćwiczeń czy pracy z wyobraźnią. Celem jest znalezienie takich rozwiązań, które będą naprawdę pasowały do Pani życia. Uważa się ją za skuteczną w pracy z lękiem, stresem, obniżonym nastrojem, trudnościami emocjonalnymi oraz w sytuacjach życiowych kryzysów. Sprawdza się szczególnie wtedy, gdy ktoś chce pracować w sposób łagodny, praktyczny i skoncentrowany na przyszłości, a nie na długim analizowaniu przeszłości. Jeśli zależy Pani na terapii, która pomaga odkryć własne możliwości i krok po kroku wprowadzać realną zmianę, podejście ericksonowskie może być dobrą opcją.
Pozdrawiam serdecznie,
Weronika Wardzińska
3 miesiące temu
Weronika Jeka
Psychoterapia ericksonowska opiera się w głównej mierze na założeniu, że każdy człowiek ma w sobie zasoby potrzebne do zmiany i że trzeba tylko pomóc je uruchomić. Terapeuta nie skupia się na analizowaniu problemu, tylko na tym, co może pomóc tu i teraz. Często wykorzystuje metafory, opowieści.
Dobrze sprawdza się u osób, które wolą konkretne narzędzia, pracę na zasobach i nie czują potrzeby głębokiego wracania do przeszłości. Jeśli ktoś lubi metafory i obrazowe myślenie, to podejście potrafi być bardzo trafne.
Pozdrawiam
Weronika Jeka
2 miesiące temu
Zobacz podobne
Praca w terapii nad samotnością i brakiem doświadczeń intymnych u inceli
Mam 29 lat i od zawsze borykam się z problemem samotności, jestem tzw. "incelem". Nigdy nie byłem na randce, nie całowałem się ani nie uprawiałem seksu. Przez kilka lat korzystałem z terapii u różnych terapeutów i dopiero ostatni faktycznie mi pomógł w pewnych obszarach, ale powiedział, że w kwestii życia intymnego i braku doświadczeń terapia nic nie da, bo nie zajmuje się takimi problemami. Posiadam normalne relacje przyjacielskie, koleżeńskie, w pracy itp. ale w przypadku relacji z kobietami skoro nie mam problemów psychicznych np. nieśmiałości czy chorobliwej zazdrości, która niszczyła by moje relacje a po prostu nie mam powodzenia to nie da się nic z tym zrobić, terapeuta to nie nauczyciel podrywu. Jednocześnie cały czas w internecie czytam artykuły o samotności/incelach, gdzie psycholodzy piszą, że można przyjść z takim problemem i nad nim pracować(oczywiście nigdy nie piszą w jaki sposób...). Czy rzeczywiście da się jednak w terapii pracować nad tym obszarem? Jak terapia ma pomóc z brakiem powodzenia?
Jakie nurty psychoterapii pracują z ciałem? Jak wygląda taka sesja?
Czy zgłosić się do psychologa? Przytłoczenie, lęk, obsesje i unikanie przez alkohol
Czy powinnam się zgłosić to psychologa z podejrzeniem jakiegoś konkretnego problemu? Od kilku lat ciągle czuję się przytłoczona. Nie mogę zwlec się z łóżka, rzeczy które kiedyś sprawiły mi radość już mnie nie cieszą. Jestem czymś ciągle zestresowana. Boję się że ktoś czyta mi w myślach, albo mnie obserwuje. Nie mogę dotykać rzeczy po innych osobach, albo muszę powtarzać niektóre czynności dopóki nie poczuje się lepiej bo mój mózg wmawia mi że jeśli tego nie zrobię to stanie się coś złego. Chwilowo uciszam moje problemy alkoholem choć wiem, ze to nie jest dobre rozwiązanie, ale jestem bardzo zmęczona i czasami potrzebuje się po prostu wyłączyć. Wydaje mi się, że powinnam się umówić na terapię, ale boję się tego co mogę tam usłyszeć.
Czuję straszną pustkę.
Czuję straszną pustkę. Cały czas, choć moje życie wcale nie jest wcale ponure, to nawet gdy jestem szczęśliwa, czuję tę przygniatającą pustkę. Próbowałam różnych rzeczy - najpierw wleciały energetyki, później coraz to gorsze używki, ale nic nie pomaga. Próbowałam zakończyć to życie, by zobaczyć, jakie emocje wtedy we mnie wstąpią, ale dalej nic. Miałam ciężkie dzieciństwo, przemoc psychiczna i fizyczna to była codzienność, alkoholizm wszędzie dookoła. Jeśli to ważne, mam 15 lat i czuję, że to zbyt mało, by marnować sobie tak życie. Nie chcę iść na terapię, a i tak rodzice do tego nie dopuszczą.
Czy psycholog ma obowiązek poinformować rodziców w przypadku terapii uzależnień osoby niepełnoletniej?
Czy jeśli jestem niepełnoletnia (15 lat), a mam problem z narkotykami i uczęszczam na terapię, to moja psycholog może o tym poinformować moich rodziców, gdybym jej o tym powiedziała?
