Izabela Piórkowska
Dzień dobry,
przeczytałam, że sytuacja, którą Pan opisuje, budzi w Panu sporo złości, rozczarowania i nieufności wobec systemu pomocy psychologicznej. Nie ma w tym nic dziwnego— jeśli ktoś bagatelizuje Pana doświadczenia, może to podważyć zaufanie.
To normalne, że oczekuje Pan empatii od specjalistów i profesjonalnego zachowania. Psychoterapia — niezależnie od podejścia — warto by była przestrzenią, w której pacjent zostanie wysłuchany, zrozumiany i potraktowany z szacunkiem. Jeżeli terapeuta wypowiada stwierdzenia, które wydają się krzywdzące, można złożyć skargę do placówki, w której pracuje, albo do rzecznika praw pacjenta.
Warto jednak pamiętać, iż fakt, że spotkał się Pan z niewłaściwymi reakcjami, nie oznacza, że cała terapia nie ma wartości. Różni terapeuci mają różny styl pracy i różne podejście — czasem znalezienie odpowiedniej osoby zajmuje niestety trochę czasu. Skoro zdecydował się Pan na terapię grupową, może warto jeszcze dać sobie szansę, by sprawdzić, jak to będzie wyglądało w praktyce — po pierwszych spotkaniach zwykle łatwo ocenić, czy to będzie dla Pana pomocne.
Można zadać sobie pytanie: czego chciałby Pan dla siebie dzięki terapii? Po czym pozna Pan, że kontakt z terapeutą czy grupą faktycznie Panu służy? To może być dobry punkt odniesienia — jeśli tego nie będzie, czego Pan oczekuje, zawsze ma Pan prawo poszukać innej formy wsparcia.
Z wyrazami szacunku.














