WsteczZmagania z kalkulostenią - jak przeszłość wpływa na teraźniejszość
Jako nastolatek miałem problemy z matematyką. Wybrałem sobie za trudny kierunek technikum, w którym matematyka była na poziomie rozszerzonym. Chodziłem do psychologa i stwierdzono u mnie kalkulostenię. Z wielkim trudem zdałem szkołę, co kosztowało mnie bardzo dużo stresu, nawet wypadały mi włosy z tego powodu. Wszystko i tak na marne, bo nie pracuję w "wyuczonym" zawodzie. Pomimo upływu lat wciąż siedzi to we mnie, często mam sny o powrocie do szkoły, że muszę zdać test z matematyki. Mam pracę, która wymaga obliczeń wymiarów, a ja cały czas korzystam z kalkulatora nawet przy najprostszych działaniach jak podzielić długość na pół. Koledzy z pracy się ze mnie śmieją, bo oni nie korzystają z kalkulatorów. Czuję się tym wszystkim zmęczony, bo problem z młodości wciąż we mnie tkwi. Nie wiem, czy jakakolwiek terapia coś da.
Anonimowo
Odpowiedz jako specjalista
Adela Szemczak
Dzień dobry,
Słyszę, że temat trudności, napięcia i stresu związanego z tym obszarem nadal towarzyszy Panu w życiu, nie tylko w postaci wspomnień czy snów, ale także elementów z Pana codzienności - jak na przykład przytoczona sytuacja w pracy i Pana uczucia z nią związane. Wydaje sie, że coś z przeszłości pozostaje niedomknięte - tak jak Pan napisał - że ta sytuacja nadal w Panu tkwi i rodzi intensywne odczucia.
Psychoterapia może być właściwym miejscem do pracy nad tym obszarem - to może być przestrzeń na przyjrzenie się temu, czego doświadczał Pan w przeszłości oraz temu, jak wpływa to dzisiaj na Pana życie.
Wierzę, że znajdzie Pan dla siebie odpowiednie wsparcie, jeśli taką decyzję Pan podejmie.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
Adela Szemczak
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Martyna Jarosz
Dzień dobry,
Z opisu wynika, że doświadczenia związane z trudnościami w nauce matematyki oraz presją szkolną pozostawiły trwały ślad, który wciąż wpływa na Pana samopoczucie i funkcjonowanie zawodowe. Poczucie napięcia, wstydu czy obniżonej pewności siebie w sytuacjach wymagających obliczeń może być efektem głębszych mechanizmów, które warto przepracować. Zdecydowanie zachęcam do rozważenia terapii, może ona pomóc nie tylko w zrozumieniu źródeł tych trudności, ale także w odbudowie poczucia kompetencji i wewnętrznego spokoju.
Pozdrawiam
Martyna Jarosz
psycholog
Zobacz podobne
Dzień dobry, jestem tatą 4-latka. Paweł został zdiagnozowany jako trzy letnie dziecko. Ma spektrum autyzmu, ADHD,i wybiórczość pokarmową. Martwi mnie to, że nie chce jeść, tak jak by nie odczuwał głodu. Rano po przebudzeniu od razu chce się bawi,ć je tylko mleczną kanapkę, potem jest w przedszkolu, gdzie nic nie je, po powrocie do domu też nic nie je. Je dopiero kolację o 19 i są to 1/2 kawałki chleba z masłem lub wędliną. Od czerwca odrzucił ciepłe posiłki. Na bilansie waga pokazała 13,6 kg i wzrost 98 cm. Pediatra powiedziała, że dziecko się nie zagłodzi i powinien warzyć między 16-20 kg. Korzystaliśmy z pomocy sensorycznych (program marchewkowe pole). Chciałbym się dowiedzieć jak zachęcić go do jedzenia
Jak radzić sobie z ADHD (zaburzenie hiperaktywności z deficytem uwagi)? Proszę o jakieś sposoby
