Odpowiedz jako specjalista
WsteczAutyzm atypowy u partnera – dziedziczenie, rodzicielstwo i problemy ze snem
Dzień Dobry. mój partner dostał diagnozę autyzmu atypowego. Jakimi rodzicami są osoby z tym zaburzeniem ? czy autyzm jest dziedziczny ? czasami widzę u niego zawieszenia, problemy ze snem.
monika
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Pani Moniko, sama diagnoza nie mówi, jakim ktoś będzie rodzicem. Osoby w spektrum mogą być bardzo czułe, odpowiedzialne i oddane dzieciom, często wnoszą dużo stałości, lojalności i przewidywalności. Trudności częściej dotyczą przeciążenia bodźcami, elastyczności, komunikacji emocji czy zmęczenia stresem.Autyzm ma komponent genetyczny, więc pewna dziedziczność istnieje ale nie działa to w prosty sposób „jest albo nie ma”. Wpływ ma wiele genów i czynników rozwojowych.„Zawieszenia”, problemy ze snem czy wycofanie mogą wynikać z przeciążenia układu nerwowego, stresu, lęku albo zmęczenia. Warto, by partner omówił to z lekarzem lub psychologiem znającym spektrum.Do refleksji dla Pani mam też kilka pytań:
Co w nim jako partnerze i człowieku daje Pani poczucie bezpieczeństwa?
Jak reaguje, gdy jest spokojny, a jak gdy przeciążony?
Jak możecie wspólnie budować codzienność dopasowaną do jego potrzeb i Pani potrzeb?
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Karolina Grabka
Dzień dobry :)
Każda osoba w spektrum autyzmu jest inna, dlatego bardzo trudno jednoznacznie odpowiedzieć, jakimi rodzicami są osoby z autyzmem atypowym. Dużo zależy od indywidualnych cech, poziomu funkcjonowania, wsparcia, umiejętności radzenia sobie ze stresem i relacji z partnerem. Wiele osób w spektrum tworzy ciepłe, stabilne relacje z dziećmi, choć czasem potrzebują więcej struktury, odpoczynku czy jasnej komunikacji.
Autyzm ma pewien komponent dziedziczny, ale nie jest to proste dziedziczenie. Oznacza to, że ryzyko może być nieco wyższe, jednak nie ma pewności, że dziecko będzie w spektrum.
Pozdrawiam i życzę powodzenia!
Karolina Grabka
Piotr Ziomber
Dzień dobry Pani Moniko
Osoby z autyzmem atypowym (w spektrum autyzmu) mogą być bardzo zaangażowanymi rodzicami, choć napotykają specyficzne wyzwania związane z ich sposobem percepcji świata, często mają trudności z odczytywaniem niuansów emocjonalnych i pozawerbalnych sygnałów dziecka, co może prowadzić do nieporozumień w komunikacji. Mimo to wiele z nich rozwija strategie kompensacyjne i buduje silne więzi, szczególnie dzięki swojej empatii poznawczej oraz skupieniu na rutynach, które dają dziecku poczucie bezpieczeństwa. Mit, że nie powinni mieć dzieci, jest nieuzasadniony z odpowiednim wsparciem radzą sobie dobrze. Autyzm nie jest dziedziczony w prosty sposób (jak cecha dominująca), ale ma silne podłoże genetyczne a ryzyko dla rodzeństwa wynosi 10-20%, a u bliźniąt jednojajowych nawet 60-90%. Oboje rodzice mogą przekazywać geny ryzyka, choć nie ma jednego "genu autyzmu", lecz zbiór czynników genetycznych i środowiskowych. "Zawieszenia" (momenty absencji lub intensywnego skupienia) oraz zaburzenia snu są częste w spektrum autyzmu i mogą wynikać z lęku, nieregularnej produkcji melatoniny lub problemów somatycznych jak refluks. Dotyczy to 40 do 80% osób w spektrum i nasila codzienne trudności. Warto skonsultować to z neurologiem lub terapeutą specjalizującym się w ASD dla indywidualnych strategii, np. terapii behawioralnej czy suplementacji melatoniny. Diagnoza nie jest wyrokiem i nie może przeszkadzać w prawidłowym rowoju i funkcjonowaniu rodziny.
Bożena Nagórska
Pani Moniko,
diagnoza autyzmu atypowego u partnera to ważna informacja, która pozwala lepiej zrozumieć jego sposób przetwarzania świata, ale nie definiuje go jako rodzica w jeden określony sposób. Osoby w spektrum autyzmu mogą być bardzo zaangażowanymi, lojalnymi i kochającymi rodzicami, choć ich styl opieki bywa specyficzny. Często wyróżniają się dużą dbałością o zasady, rutynę i sprawiedliwość, co daje dzieciom poczucie stabilizacji. Wyzwaniem mogą być natomiast sytuacje wymagające wysokiej elastyczności, nagłe zmiany planów czy intensywne bodźce sensoryczne, takie jak głośny płacz dziecka, co może prowadzić do wspomnianych przez Panią „zawieszeń” - czyli momentów przeciążenia i wycofania, gdy układ nerwowy potrzebuje regeneracji.
Jeśli chodzi o dziedziczność, autyzm ma silne podłoże genetyczne. Badania wskazują, że prawdopodobieństwo wystąpienia spektrum u dziecka, którego rodzic ma diagnozę, jest wyższe niż w populacji ogólnej, jednak nie jest to regułą. Dziedziczy się raczej pewną podatność neurologiczną, a nie konkretny zestaw zachowań.
Problemy ze snem i stany odcięcia są bardzo powszechne u osób dorosłych w spektrum i często wynikają z przewlekłego stresu związanego z próbą dostosowania się do wymogów społecznych. Zrozumienie, że te objawy nie są złą wolą partnera, ale wynikiem jego konstrukcji układu nerwowego, zazwyczaj bardzo pomaga w budowaniu wspólnej codzienności. Warto skupić się na komunikacji opartej na jasnych komunikatach i planowaniu odpoczynku, co pozwoli mu lepiej funkcjonować w roli ojca i partnera.
Powodzenia
Bożena Nagórska
Kinga Osmulska
Dzień dobry,
Osoby w spektrum mogą być dobrymi, zaangażowanymi rodzicami – często są konkretne i przewidywalne. Trudności mogą dotyczyć komunikacji i emocji, ale przy świadomości da się to dobrze ogarnąć.
Autyzm jest częściowo dziedziczny, ale to nie działa w prosty sposób.
„Zawieszenia” i problemy ze snem są dość częste – warto je obserwować i ewentualnie skonsultować.
Pozdrawiam
Kinga Osmulska
Psycholog, psychoterapeutka
Zobacz podobne
Trudności z wizualizacją czynności, ich odtwarzaniem.
Witam ,
Od jakiegoś czasu zauważyłem, w sensie łapie się na tym, że nie myślę o tym, co robię. Mianowicie podczas czynności nie jestem w stanie przeanalizować procesu, który wykonywałem już wielokrotnie. Czasem też pojawia się pustka w głowie, np. podczas jazdy autem nie mogę zwizualizować sobie drogi, którą już wcześniej jechałem. Dwa razy zdarzyło się tak, jakbym się ocknął nagle i musiałem się zastanowić co w ogóle robię . Potrafię zadać pytanie na temat, który powinienem sam rozwiązać i wychodzi tak, jakbym był zwyczajnie głupawy. Wcześniej tak potrafiłem na bieżąco rozwiązywać problemy, teraz czasem najprostsze sprawy potrafią być dla mnie dużym problemem .
Dlaczego po dobrym dniu czuję się przebodźcowana? Skąd wynika blokada przed płaczem?
Dlaczego czasem jest tak, że po całym dniu, nawet dobrym, czuję się przebodźcowana ? Przytłoczona? Dlaczego czasem chcę płakać, a jest tak ciężko, by przełamać się i płakać?
Drżenie mięśni po odstawieniu Brintellix i pytanie o skuteczność Lamotrix
Witam, jestem po serii przyjmowania paru leków antydepresyjnych przez okres 2 lat ostatnim byl brintellix odstawiony miesiac temu. Od temtej pory i zreszta przez rownież okres stosowania tego leku drży mi skroń czuje przelatujące tam prądy drzenie oka do tego stopnia ze nie da sie funkcjonować. Mam drżenie i pospinane mięsnie w miejscach publicznych przez to czuje lęk. Neurolog podejrzewał problem ze stawem żuchwowym tabletki przeciwzapalne nie pomagają. Mam też przepisany lamotrix jako alternatywe czy może on pomóc na takie rzeczy ?? dziekuje i pozdrawiam
Test dyskalkulii i test osobowosci - jak wyglada poprawka i dlaczego dostalam skierowanie?
hej ogolnie mam pytanie, nie wiem czy to odpowiednie miejsce, ale w kwietniu bylam na tescie dyskalkulii, podobno poszło mi tragicznie, gorzej niz w 3 klasie podstawowk. jutro ide na poprawkę i dodatkowo skierowano mnie na test osobowosci. i zastanawia mnie jak to bedzie wygladalo? i dlaczego skierowano mnie na test osobowosci? dziekuje bardzo z goryza odpowiedzi! 🤍🤍
Czy istnieje możliwość bezpłatnej diagnozy autyzmu dla dorosłych?
Witam, czy możliwa jest bezpłatna diagnoza pod kątem spektrum autyzmu osoby dorosłej, której nikt nie potrafi pomóc? Psycholog sugeruje coś takiego. Chodzi o osobę niepełnosprawną, która nie pracuje i nie ma kilku tysięcy wolnych na diagnozę, a poradnie takiej kwoty oczekują. Jedna fundacja kilka lat temu też taką kwotę proponowała, a myśleliśmy, że w fundacji będzie to bezpłatnie. Diagnoza jest potrzebna, bo może coś by się rozjaśniło w życiu tej osoby, a tak nikt nie ma odpowiedniego podejścia, bo te zaburzenia (depresja, nerwica) okazały się lekooporne... U nas w całym powiecie nikt nie oferuje takich możliwości.
