Aplikacja TwójPsycholog wsparcie, które masz zawsze pod ręką
pobrań
100 tys.+
App Store
4,8
Google Play
4,7
na podstawie kilkuset opinii
Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Wstecz
inne

Tworzenie historii w myślach - początek schizofrenii?

Justyna

Chciałam tutaj opisać swoja sytuację, w sumie nie wiem czy powinnam się tym martwić czy to coś złego. W sumie od kilku lat mam tak, że w swoich myślach tworze historię, fantazje, które jakby działy się naprawdę. Rozmowy z kimś, przeróżne sytuacje, w których sama uczestniczę, ale tak naprawdę to sprawia mi to jakby przyjemność, chwilowo jestem wyluzowana, nie przeszkadza i nie utrudnia mi życia. Nie są to shizy, nie mam problemu, aby odróżnić czy to było naprawdę czy w moich myślach. Wszystko jest ok. Tylko zastanawia mnie czy po dłuższym czasie to może prowadzić do jakieś choroby, np. schizofrenia, czy są to jakieś złe objawy czegoś?
Zdjęcie Anastazja Zawiślak

Anastazja Zawiślak

Psycholog
269 odpowiedzi na forum

Dzień dobry Pani Justyno,

Pani pytanie jest bardzo ważne i cieszę się, że zdecydowała się Pani podzielić swoimi obawami. 

Na początku chciałabym podkreślić, że sama zdolność do fantazjowania i tworzenia wyobrażonych sytuacji to naturalna część ludzkiego umysłu. Wiele osób, zwłaszcza w momentach stresu lub rutyny, może w myślach tworzyć alternatywne scenariusze, które pomagają im się zrelaksować czy poczuć bardziej zadowolonym z sytuacji. Takie fantazje mogą pełnić funkcję ucieczki od codziennych trudności lub po prostu dostarczać przyjemności.

Kluczową informacją, którą Pani podała, jest to, że potrafi Pani wyraźnie odróżnić swoje fantazje od rzeczywistości, co jest istotne. Dopóki te myśli nie wpływają negatywnie na Pani życie, relacje czy obowiązki, nie musi się Pani martwić, że są one oznaką choroby psychicznej. Natomiast jeśli w przyszłości zauważy Pani, że fantazje zaczynają wpływać na Pani codzienność, np. przestanie Pani realizować swoje obowiązki, traci Pani kontakt z rzeczywistością lub pojawi się niepokój w związku z nimi, warto wtedy porozmawiać z psychologiem.

Odpowiadając na Pani pytanie o schizofrenię – na podstawie tego, co Pani opisała, Pani doświadczenia nie są typowe dla tej choroby. W schizofrenii często występuje problem z odróżnieniem rzeczywistości od wyobrażeń, te myśli wyobrażeniowe dominują codziennie funkcjonowanie (więc określając to czasowo więcej pojawia się fantazji niż realnych planów na tu i teraz). Jeśli nadal ma Pani wątpliwości warto skonsultować się ze specjalistą.

 

Pozdrawiam,

Anastazja Zawiślak 

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Zdjęcie Dominik Kupczyk

Dominik Kupczyk

Psycholog
83 odpowiedzi na forum

To, co Pani opisuje, czyli tworzenie w myślach fantazji czy scenariuszy, które sprawiają przyjemność, nie jest samo w sobie czymś niepokojącym, zwłaszcza jeśli potrafi Pani wyraźnie odróżnić te myśli od rzeczywistości. Takie fantazje mogą być formą radzenia sobie ze stresem lub zwyczajnym wyrazem kreatywności.

Dopóki te myśli nie utrudniają Pani codziennego życia i potrafi Pani zachować kontakt z rzeczywistością, nie ma powodu, aby traktować je jako objaw schizofrenii lub innej poważnej choroby. Warto jednak obserwować siebie, a jeśli te fantazje staną się bardziej intensywne lub zaczną wpływać na codzienne funkcjonowanie, może być dobrym pomysłem porozmawianie o tym z psychologiem.

Zdjęcie Ewa Perłowska

Ewa Perłowska

Psychoterapeuta certyfikowany
6 odpowiedzi na forum

Pani Justyno,

Z Pani opisu nie wynika, aby miała Pani objawy schizofrenii. Fantazjowanie jest bardzo naturalną czynnością dla ludzi, ma też swoje funkcje np. tworzenie marzeń, celów do realizacji, przygotowanie się na sytuacje, których w jakimś stopniu się obawiamy czy też po prostu odprężenie, relaks. Jeżeli nie obserwuje Pani negatywnego wpływu fantazjowania na swoje funkcjonowanie to nie ma się czym martwić. Jestem zdania, ze fantazjowanie, wyobraźnia są fantastyczną właściwością naszego umysłu :)

Pozdrawiam serdecznie,

Ewa Perłowska

Zdjęcie Patryk Falerowski

Patryk Falerowski

Psycholog
48 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,

Tworzenie fantazji i wyobrażanie sobie różnych sytuacji nie jest samo w sobie czymś niepokojącym. Wiele osób korzysta z wyobraźni, aby radzić sobie ze stresem, poprawiać nastrój czy planować przyszłość. Kluczowe jest to, że potrafi Pani odróżnić te fantazje od rzeczywistości, co jest istotnym aspektem zdrowia psychicznego.

Takie wyobrażenia stają się problemem jedynie wtedy, gdy zaczynają utrudniać codzienne funkcjonowanie, np. kiedy nie możemy skupić się na bieżących zadaniach, bo stale wracamy do myśli o przeszłych wydarzeniach, analizując, jak inaczej moglibyśmy zareagować. Na podstawie tego, co Pani opisuje, wydaje się, że Pani doświadczenie jest pod kontrolą i nie wpływa negatywnie na Pani życie.

Odpowiadając na Pani pytanie – takie fantazje są naturalne i nie ma powodu do obaw, o ile nie utrudniają codziennego funkcjonowania.

Pozdrawiam,

Patryk Falerowski

Zdjęcie Beata Matys Wasilewska

Beata Matys Wasilewska

Psycholożka, Psychoterapeutka w trakcie szkolenia
152 odpowiedzi na forum

Tworzenie w swojej wyobraźni różnych historii czy fantazji, zwłaszcza gdy daje Ci to chwilową ulgę i odprężenie,  mogą być sposobem radzenia sobie z codziennością.. Fantazje mogą być naturalnym sposobem radzenia sobie ze stresem, przetwarzania emocji, czy wręcz wyrazem kreatywności. 

Istotne jest to, co sama zauważyłaś: potrafisz odróżnić, co jest rzeczywistością, a co fantazją. To kluczowy aspekt, który różni fantazjowanie od potencjalnych zaburzeń, takich jak np. schizofrenia, w której problematyczne jest to, że osoby mają trudności z odróżnianiem rzeczywistości od swoich myśli czy halucynacji.

Fantazjowanie samo w sobie nie jest oznaką choroby psychicznej, dopóki nie wpływa negatywnie na Twoje codzienne funkcjonowanie, relacje z innymi lub zdolność do podejmowania decyzji. Wielu ludzi korzysta z wyobraźni, by przepracować emocje, wypróbować różne scenariusze czy zaspokoić potrzeby, które są trudne do spełnienia w rzeczywistości.

Jeśli jednak zauważyłabyś, że fantazje zaczynają dominować Twoje życie, stają się źródłem napięcia lub przestajesz kontrolować momenty, w których się pojawiają, warto porozmawiać z psychologiem. Może pomóc zrozumieć, czy stoją za nimi jakieś głębsze emocje, potrzeby, które być może próbujesz spełniać w świecie fantazji.

Zdjęcie Usunięty Specjalista_tka

Usunięty Specjalista_tka

Dzień dobry Pani Justyno,

Fantazjowanie jest naturalną ludzką czynnością, wiele osób ma podobne fantazje ale niekoniecznie mówią o tym głośno. Ważne jest, że potrafi Pani  odróżnić swoje fantazje od rzeczywistości. Gdyby jednak miała Pani dalej wątpliwości czy fantazjowanie utrudniało codzienne funkcjonowanie, to może warto skontaktować się z psychologiem aby dokładniej przyjrzeć się temu, co Panią martwi.

Służę pomocą, Edyta Kwiatkowska

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa
Left ArrowOdpowiedz jako specjalista

Zobacz podobne

Od 2004 roku choruję na schizofrenię paranoidalną. Mam problem ze znalezieniem pracy, jestem rencistką i nie bardzo odnajduję się w społeczeństwie.
Witam. Od 2004 roku choruję na schizofrenię paranoidalną. Mam problem ze znalezieniem pracy, jestem rencistką i nie bardzo odnajduję się w społeczeństwie. Jestem pod opieką poradni psychologicznej i lekarza psychiatry. Byłam sześciokrotnie hospitalizowana. W tej chwili jest w miarę stabilnie, ale moim głównym problemem jest strach przed ludźmi, boję się, że jestem obserwowana, że ktoś opowiada na mnie do innych znajomych i stawia mnie w złym świetle, że mnie obgaduje i spiskuje przeciwko mnie. Jest to taki lęk przed tym co ludzie powiedzą i czasem nawet jak ktoś się do mnie uśmiechnie, to mam przeświadczenie że się ze mnie śmieje i ma mnie za wariata. Ostatnio wybudzam się w nocy, bo mam wrażenie, że ktoś zamontował w moim domu kamery. Martwię się, że po prostu nie poradzę sobie z kolejnym epizodem choroby. W mojej rodzinie są osoby uzależnione od alkoholu i nie mam właściwie wsparcia od osób bliskich. W momencie gdy zaczęła się jesień (jest szaro i deszczowo za oknem) mam złe samopoczucie. Często długo śpię i sen jest dla mnie jak wybawienie. Nie mam ochoty wtedy wychodzić z domu i najchętniej przespałabym tą jesień. Zmuszam się do jakiejkolwiek aktywności, chodzę z psem na spacery, kupiłam nawet rower. Lekarz powiedział że to depresja, jednak stwierdził, że leki antydepresyjne mogą mnie dodatkowo "napędzić" i po raz kolejny mogę trafić do szpitala. W wolnym czasie korzystam z form arteterapii. Staram się żyć i funkcjonować jak normalny człowiek. Boję się jednak, że choroba wróci i cały czas o tym myślę. Nie wiem jak ją wtedy rozpoznam, by w porę zgłosić się po pomoc. Przez podjadanie słodyczy mam tez problem ze zbyt wysoką wagą. Do tego dochodzą problemy z pamięcią, notuję sobie na kartce, co mam w danym dniu do zrobienia, bo zwyczajnie o wielu sprawach zapominam. Wiem, że nie zachowuję się tak jak kiedyś, mam problem z wyrażaniem emocji, szybko się denerwuję, czasem ciężko mi poprawnie się wysłowić. Proszę o odpowiedź, jak mogę pomóc sobie i jak walczyć z tymi zaburzeniami? Czuję, że tkwię w martwym punkcie i życie ucieka mi przez palce.
1 odpowiedź
Od czego zaczyna się schizofrenia?
Kiedy powinnam się martwić że mam schizofrenię? Od czego to się zaczyna?
3 odpowiedzi
Czy to może być jakaś odmiana schizofrenii?
Czy to może być jakaś odmiana schizofrenii? Od dłuższego czasu obserwuję u siebie m.in. urojenia, natrętne myśli, w miarę możliwości całkowitą izolację od świata zewnętrznego w tym nawet od najbliższych, zubożenie myślenia i jakiekolwiek motywacji do życia. Wiem, że rozpoznanie schizofrenii nie należy do najłatwiejszych, ale chciałabym chociaż wiedzieć, czy jest możliwość, że moje objawy mogą sugerować schizofrenię i czy powinnam się z nimi zgłosić do specjalisty.
8 odpowiedzi
Nie radzę sobie pomiędzy spotkaniami z psychologiem, mam natrętne myśli z powodu schizofrenii paranoidalnej i przeszkadza mi to w funkcjonowaniu.
Witam, piszę jeszcze raz, bo myślę, że się źle wypowiedziałem. A więc choruję na schizofrenię paranoidalną i chodzi o to, że mam obsesję na punkcie dziur np. myślę, że mam dziurę w saszetce, albo plecaku i trzymam tam telefon, który powoduje promieniowanie, przez co myślę, że będę bezpłodny. Bardzo mi to przeszkadza. Więc czuję jakbym stracił energię, bo ciągle o tym myślę. Proszę o poradzenie mi co mam zrobić. Mam spotkanie z psychologiem w piątki, ale mi to nie wystarcza, bo ciągle mam jakieś myśli i nie mogę czekać, bo przygotowuje się do egzaminów, ale przez to nie mogę się skupić, a zależy mi na czasie. Czuję jak mnie to blokuje. Myślę, że jasno się wyraziłem.
4 odpowiedzi
Czuję się obserwowana, co sprawia niepokój, ale czasem zadowolenie z zainteresowania moją osobą. Czy to są objawy psychotyczne albo schizofreniczne?
Mam wrażenie bycia obserwowaną i że ktoś zna moje myśli, ale niby nie jest to schizofreniczne ani psychotyczne. Wiem, że to nieprawda, że ktoś mnie obserwuje, ale nie potrafię przestać w to wierzyć/obawiać się tego. I nie chodzi o to, że czuję się obserwowana np. przez ludzi na poczekalni, tylko o to, że np. jak jestem sama w pokoju to mam wrażenie, że ktoś mnie widzi, w sposób magiczny. Najczęściej są to konkretne osoby, przez które nie chcę być w danym momencie widziana i najczęściej czuję się przez nie oceniana negatywnie wtedy. Powiedziałam o tym psychiatrom i psycholożce, jak byłam na oddziale psychiatrycznym i oni stwierdzili, że mam tak od fobii społecznej. Ale teraz już wiem, że naczelna psychiatrka stamtąd jest złym lekarzem (chodziłam też do niej na wizyty prywatnie i zmieniam ją na inną). Najczęściej osobami, które mnie niby obserwują, są osoby, w których się kocham, myślę sobie, że one sobie tego nie życzą i obserwują każdy mój krok i każdą moją myśl, które są z nimi związane w jakiś sposób. Ale czasem, gdy czuję się obserwowana to tak jakbym tego chciała, że czuję się wtedy dobrze z tym rzekomym zainteresowaniem moją osobą i tego już na oddziale psychiatrycznym nie powiedziałam. Czy rzeczywiście to nie jest schizofreniczne czy psychotyczne?
1 odpowiedź
Przy zaburzeniach lękowych zastanawiam się, jak wyglądam z perspektywy innych osób.
Dzień dobry, mam czasami takie dni, w których parę razy patrzę w lustro, wyobrażam sobie jak wyglądam z perspektywy innych czy zastanawiam się nad myślami, które pojawiają się w mojej głowie. Dodam, że zaczęło się to u mnie dopiero od czasu nasilenia się zaburzeń lękowych i nie występuje nonstop. Czy te dwie rzeczy mogą mieć ze sobą jakiś związek??
2 odpowiedzi

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: chłopak puszcza bańki mydlane z myślami, które odlatują i pękają
Darmowy test

Darmowy test na overthinking

Zrób test
Ilustracja: osoba przy biurku z budzikiem i ślimakiem odwraca klepsydrę

Prokrastynacja – jak skutecznie sobie z nią radzić?

Odkładasz ważne zadania, choć wiesz, jak są istotne? Powodem może być prokrastynacja. Dowiedz się, czym jest, jakie są jej przyczyny i skutki oraz jak z nią walczyć. Poznaj strategie, które pomogą Ci ją pokonać i zwiększyć produktywność!