Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy diagnoza uzależnienia jest stosowną diagnozą, gdy została postawiona w czasie występowania epizodu hipomanii podczas choroby dwubiegunowej?
Cierpię na zaburzenie afektywne dwubiegunowe, które zdiagnozowano u mnie po trwającym kilka miesięcy okresie występowania epizodów hipomanii i manii. W tym czasie spożywałem duże ilości alkoholu. Wcześniej zaraz po nigdy niespotykanych u mnie wcześniej zwyżkach nastroju zostałem skierowany do ośrodka leczenia uzależnień, gdzie zdiagnozowano u mnie uzależnienie od alkoholu. Czy powinienem być oceniany pod tym kątem, w czasie gdy uaktywniła się u mnie hipomania? Czy może powinno się przeprowadzić stosowny wywiad ze mną i badania w czasie reemisji choroby dwubiegunowej?
Witold Bomba
Są różne koncenpcje odnośnie tego typu problemów. Wielu profesionalistów stosuje termin “podwójnej diagnozy” i wtedy kierują taką osobę na specjalne oddziały (niewiele takich w Polsce). Z kolei inni zajmują się dotarciem do przyczyn nadużywania środków psychoaktywnych i przy odpowiednio dobranym leczeniu farmakologicznym i zabezpieczeniu terapeutycznym pomagają osobom z tego typu trudnościami. Każdy przypadek powinien być rozpatrywany indywidualnie przez lekarza prowadzącego
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.
Zadaj to samo pytanie
Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
TwójPsycholog
Dzień dobry, słyszę, że ma Pan wątpliwości co do diagnozy uzależnienia, która została postawiona. Faktycznie obie te diagnozy, czyli uzależnienia od alkoholu i choroby afektywnej dwubiegunowej mogą, lecz nie muszą, wzajemnie na siebie wpływać, natomiast wpływ widziałabym raczej odwrotny - regularne używanie alkoholu może mieć wpływ na stan psychiczny, jak również na pojawienie się epizodów maniakalnych/psychotycznych i warto dokładnie sprawdzać diagnozę w czasie dłuższego nieużywania alkoholu. W odwrotną stronę zdarza się dość często, że w epizodach hipo/maniakalnych ma się większa skłonność do sięgania po substancje psychoaktywne. Jeżeli ma Pan wątpliwości, co do którejkolwiek z postawionych diagnoz, być może warto powtórnie konsultować się w tej sprawie z lekarzem Psychiatrą i Psychoterapeutą, z którymi Pan pracuje. Jeżeli natomiast nie podlega Pan stałemu leczeniu psychiatrycznemu oraz nie bierze udziału we regularnej Psychoterapii, bardzo zachęcam do podjęcia jednego i drugiego leczenia. W opisywanej sytuacji, stałość leczenia psychoterapeutycznego może mieć kluczowe znaczenie dla Pana samopoczucia i funkcjonowania i przynieść bardzo duże korzyści. Pozdrawiam Magdalena Bilińska Zakrzewicz
Magdalena Banaś
Na początku drogi zdrowienia należy usunąć czynniki niebezpieczne- odstawienie alkoholu, aby móc zastosować farmakoterapię. Alkohol depresyjnie wpływa na działanie ośrodkowego układu nerwowego. Może on prowadzić do podtrzymywania stanu manii/hipomanii, a odstawienie powodować gwałtowny spadek nastroju. Przede wszystkim w stanie upojenia alkoholowego może doprowadzać do zmian nastroju, zaburzeń odbioru otaczającej rzeczywistości czy zaburzeń świadomości.
Podsumowując - na początek eliminujemy objaw, następnie pracujemy z przyczyną. Pozdrawiam.
mgr Magdalena Banaś - psycholog, psychoterapeuta w trakcie szkolenia
Materiały wspierające
Ebook
TwójPsycholog
Nie jesteś sam! Jak znaleźć pomoc krok po kroku?
Praktyczny przewodnik powstał z myślą o każdym, kto zmaga się z trudnościami psychicznymi i nie wie, gdzie szukać wsparcia. Bez względu na to, czy doświadczasz lęku, depresji, wypalenia czy po prostu potrzebujesz z kimś porozmawiać – zasługujesz na pomoc.
psychologpsychoterapiaszukanie pomocy
Darmowy
Ebook
Paulina Szerszeńska
Odetchnij
Odetchnij to e-book dla młodzieży i dorosłych, którzy chcą lepiej rozumieć swoje napięcie i odzyskać wewnętrzny spokój. Pomoże Ci sprawdzić, jak radzisz sobie ze stresem, poprawić sen i wprowadzić skuteczne metody relaksu do codzienności.
relakssamorozwójstres
59 zl
Ebook
Sylwia Bubula
Bezstresowe radzenie sobie ze stresem
„Bezstresowe radzenie sobie ze stresem” to praktyczny ebook z technikami relaksacji, medytacjami i wskazówkami dla osób neuroatypowych. Łączy wiedzę psychologiczną z holistycznym podejściem, pomagając odzyskać spokój i równowagę na co dzień.
medytacjaneuroatypowośćstres
33 zl
Ebook
Joanna Klamerus
Bez stresu - Twój przewodnik po spokoju i pewności siebie
E-book dla młodzieży z praktycznymi ćwiczeniami i technikami wspierającymi w radzeniu sobie z lękiem, stresem i niepewnością. Pomaga lepiej zrozumieć emocje i odzyskać poczucie równowagi w codziennych wyzwaniach.
nastolatkirelaksstresćwiczenia
Darmowy
Warto przeczytać
Jak radzić sobie ze stresem?
Autor
Jagoda Gręźlikowska
Uzależnienie emocjonalne w związku – czyli jak miłość staje się nałogiem
Autor
Justyna Sok
Wsparcie grupowe - czym jest, jakie są rodzaje i kto może skorzystać?
Autor
Radosław Pujanek
Ośrodek Interwencji Kryzysowej - dlaczego warto o nim wiedzieć?
Autor
Patrycja Artowicz
Zobacz podobne
Jak przestać brać Solpadeine z przyzwyczajenia i walczyć z lekomanią?
Od jakiegoś czasu biorę lek solpadeine, nie z bólu tylko z „przyzwyczajenia”. Chce przestać, boję się że nie dam rady. Ktoś walczył z lekomania? Czym zastępujecie lek? Pomóżcie..
Jak odbudowac zaufanie partnerki po klamstwie o narkotykach i radzic sobie z glodem oraz mysleniem o substancjach?
Od dłuższego czasu mam problem z narkotykami w sensie ze mam pociągnięcia i myśle o nich lecz nie chce ich brać i walczę z tym każdego dnia, partnerka straciła zaufanie co do narkotyków bo ja okłamałem raz każdego dnia mi to przypomina i wmawia mi ze coś brałem lecz tak nie jest i nie chce ze mną rozmawiać na temat mojego problemu jak z nią rozmawiać jak udowadniać ze jestem czysty mam dość słów złych na mój temat z jej warg lecz ja kocham i ja rozumiem ze martwi się o mnie i specjalnie tak gada by mnie zmotywować pragnę założyć z nią rodzine i iść na wspólna terapie by była co przechodzę każdego dnia lecz jestem sam z tym teraz bo ona ma mnie gdzieś staram się udowadniać testami narkotykowymi ze nic nie biorę ale ona dalej swoje proszę o pomoc dla siebie i dla nas dziekuje
Uzależnienie od hazardu, utrata zaufania rodziny i silne myśli samobójcze – jak żyć z poczuciem winy i wstydu?
Hej. Po roku walki z uzależnieniem przegrałem tak naprawdę wszystko, cała rodzinę.Praca została , lecz nie mam siły na to żeby iść tam irato3ac ludzkie zycie. Od 2018 zmagam się z grami hazardowymi. Dostałem wiele szans byłem na dnie ale wstawałem i podnosiłem sie. Rodzina dała mi wiele szans i pomagała we wszystkim. Od roku byłem czysty i myślałem że mam już wszystko za sobą. Niestety dwa miesiące temu 14 lutego złamałem noge, przeszedłem operacje i l4. Po świętach wielkanocnych cos mi w głowie przeskoczyło i poszło. Najpierw skromnie lecz chcąc ratować sytuację szło dalej i tak skończyło na ciągu 14 dniowym. Mam wspaniałą żonę i córkę. Wiem że zostałem sam ponieważnie cofne rzeczy któree tym czasie zrobilem . Nie mam już odwrotu od swoich decyzji . Tak naprawdę bym skończył ze soba, było by najprościej i najłatwiej oczywiście dla mnie. Boje sie o corke ma 10 lat kocha Nas i nasze życie ( nie wie o moich wybrykach) w jej oczach jestem najlepszym tata na świecie) i nie poradzi sobie z tym. Jest bardzo wrazliwa. Chciałbym zniknąć już z tego świata, szczerze nie chce mi się żyć w tej rzeczywistości ale uczucie że moja córeczka doświadczy złego przez mój egoizm cały czas mnie powstrzymuje. Nie moge jej tego zrobic i tak wiele zrobilem zlego . Jak mam poradzić sobie ze wstydem który sprawiłem wszystkim ? Mówię tu o teściu i teściowej i szwagrach, którzy dali mi dwie duże szanse a ja ich po roku zawiodłem? Nie wiem jak przez to przebrnąć. Znam już te uczucia beznadziejnosci. To jest gorsze niż przegranie 100 tysięcy w kasynie. Pieniądze mogę zdobyć i pracować ale szacunku już nie odzyskam i poczucie że skrzywdziłem wszystkich nlajbliższych mnie dobija. Najbardziej przytłacza mnie fakt że zawidolem pobraz kolejny . Zawod w ich oczach i myślenie o tym doprowadza mnie do szaleństwa dosłownie.
Jak opanować nagłe wybuchy złości i poprawić relacje w życiu prywatnym i zawodowym?
Cześć, jestem Facetem mam 38L, właśnie uczęszczam drugi raz na intensywną indywidualną psychoterapię(CBT + Schematy) uważam że mam świetnego terapeutę. Obecnie chodzę drugi miesiąc. Wcześniej, ponad 4 lata temu uczęszczałem na psychoterapię CBT przez 1,5 r. za krótko. Odtworzyłem schematy kilkakrotnie. Obecnie mam po prostu pytanie do osób, które będą w podobnym wieku do mnie, czy udało się komuś opanować. Nagłe wybuchy złości gdy ktoś nam coś karze, np w pracy i od razu się sprzeciwiam, chce konfrontacji. Ponadto czuje się niezrozumiany, mam ochotę uciec, opanowuje mnie ogromna złość. Często własnie te emocje które mnie opanowują rozwalają moje związki. Jestem załamany tym wszystkim, że nie umiem jak normalny człowiek się dogadać. Jestem po rozstaniu na kim bardzo mocno mi zależało, a dużo zniszczyłem w tej relacji i się posypało. Wiem że mam zdiagnozowaną Deprywacje emocjonalna, rys narcystyczny(u poprzedniej terapeutki) a jak się z kimś dla mnie ważnym rozstaje to mam takiego doła i depersję że najchętniej chcialbym żeby to się już skończyło. Przeżywam ogromny ból. Ja po prostu chciałbym być kochany, aby ktoś został ze mną i był mnie pewny i ja jego. Ponadto dochodzi do tego, niskie poczucie własnej wartości, brak wiary w Siebie, bardzo mała cierpliwość, kiepska dyscyplina, przekraczanie granic, zakładanie apek randkowych nawet jak jestem z kimś związku, w zasadzie nawet nie wiem po co i dlaczego? Dochodzi dodatkowo w momencie napiecia stresowego, aby rozładować je (oglądanie p0rno + masturb@cja), Terapeutą uważa że to nie ma związku z problemami ;) Ja się zastanawiam czy jednak ma, dodatkowo dużo czasu spędzam w telefonie, brak znajomych - każdy ma swoje życie. Rodzice szkoda gadać relacje takie że ojciec był hazardzistą a jak nieuleczalnie zachorował to alkoholizm. :/
Silne emocje i przyjemność związana z oglądaniem scen opiekuńczości - skąd bierze się ten nietypowy fetysz?
Dzień dobry. Mam pewne pytanie. Nie rozumiem, skąd bierze się mój dość dziwny fetysz. Ogólnie rzecz ujmując, chodzi o to, że sprawia mi przyjemność oglądanie scen z pewnego filmu. Chodzi o film, w którym młoda dziewczyna z amnezją trafia do szpitala psychiatrycznego , a tam opiekuje się nią pewna kobieta- psychiatra. Jest ona dla niej bardzo dobra, ciepła i opiekuńcza. Gdy widzę sceny, w których przejawia się jej opiekuńczość i czułość co do tej dziewczyny, robi mi się przyjemnie ciepło, a serce szybko bije. Nie jestem podniecona, ale odczuwam silne emocje. Muszę chociaż raz na dzień obejrzeć parę tych scen, bo w przeciwnym razie czuję jakiś niedosyt. Nie jestem w stanie tego zrozumieć. Czy mogę prosić o analizę wyżej wymienionego fetyszu? Pozdrawiam.
Uzależnienie – przyczyny, objawy i metody leczenia
Uzależnienie to poważny problem zdrowotny, który może dotknąć każdego. Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak rozpoznać jego objawy i gdzie szukać pomocy? W tym artykule znajdziesz kompleksowe informacje na temat uzależnień, ich przyczyn i metod leczenia.