WsteczDiagnoza ADHD w dorosłym życiu: poszukiwanie wsparcia psychologicznego niedaleko Krakowa
Witajcie, mam 42 lata i dopiero teraz po różnych historiach w moim życiu doszłam do wniosku, że mam ADHD. to nie jest przypuszczenie - jestem tego prawie pewna. Co więcej, jestem książkowym przykładem. Kiedy zaczęłam wczytywać się w objawy i odnosić do mojego życia to wszystko jest 1:1. Po dojściu do tych wniosków płakałam chyba z tydzień - raz z ulgi, że może nie jestem winna tego wszystkiego, co jest nie tak, raz z żalu nad straconym czasem. Poszłam do psyczy pytając mnie o wiek - jakby miała nadzieję, że się w końcu pomylę. Kiedy usłyszała, z czym przychodzę złapała nerwa i powiedziała, że teraz taka moda na to adhd. że nie twierdzi, że ja nie mam, ale teraz to wszyscy myślą że to hiatry, bo w naszej mieścinie ciężko się dostać do psychologa. A ona zrobiła ze mną wywiad 20-minutowy, 3 ramają. Nie zapytała mnie, jak mi się żyję, nie interesowało ją, że ja już tak dalej nie mogę, że przeszłam kilka razy przez nerwicę wg mnie właśnie przez adhd, że nie radzę sobie z rodzicielstwem, że biorę niepłatne nadgodziny w pracy, żeby nadrobić czas, kiedy nie mogłam się skupić, że jestem wyczerpana ciągłym chaosem i natłokiem myśli, bałaganem wokół siebie, stresem i napięciem. Dała mi namiar na klinikę w Krakowie i z satysfakcją stwierdziła, że są długie terminy. Byłam już w terapii właśnie z nerwicą i nigdy nie spotkała mnie tak destrukcyjna ocena ze strony specjalisty. Nie mam kasy, żeby ciągle chodzić prywatnie, więc moje pytanie: gdzie się udać, żeby przyspieszyć proces diagnozy, mieszkam 25 km od Krakowa na pd. Nie chcę już tracić czasu. Nie chcę trafić znowu na ignoranta.
Anna
Odpowiedz jako specjalista
Marta Siedlecka
Proszę się skonsultować z drem Arturem Barlikiem. Jest specjalistą w zakresie diagnozy ADHD u dorosłych. Przyjmuje także online. Podejrzewam, że będzie w stanie skierować Panią w odpowiednie miejsce, także na NFZ, a w międzyczasie przepisać odpowiednią farmakoterapię. Jako terapeutka sama byłam diagnozowana przez doktora pod kątem ADHD, także z czystym sumieniem mogę polecić.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry Pani Anno
Rozumiem, jak bardzo jest Pani sfrustrowana i zraniona po wizycie u psychiatry. To, co Pani opisuje, jest absolutnie niedopuszczalne w relacji terapeutycznej i diagnostycznej. Doświadczenie ignorancji i braku empatii ze strony specjalisty jest niezwykle bolesne, zwłaszcza gdy szuka się pomocy w tak delikatnej i osobistej sprawie. Chcę, aby Pani wiedziała, że Pani reakcja – smutek, a nawet złość – jest w pełni uzasadniona.
W Pani historii widzę ogromną nadzieję, ale i głęboki żal. Nadzieja, bo to odkrycie może dać Pani klucz do zrozumienia wielu trudności w życiu. Żal, bo czuje Pani, że wiele lat minęło, zanim doszła Pani do tego miejsca. To naturalne emocje w procesie samopoznania i akceptacji. To, że tak silnie odnalazła się Pani w symptomach ADHD, jest bardzo istotną informacją i punktem wyjścia do rzetelnej diagnozy.
Pełna diagnoza ADHD u osoby dorosłej jest procesem złożonym i wymaga czasu oraz zebrania obszernego wywiadu. Obejmuje ona: wywiad kliniczny, podczas którego zbierane są informacje na temat Pani trudności, ich nasilenia i wpływu na różne sfery życia (praca, relacje, życie codzienne); Kwestionariusze badające stopień nasilenia objawów w wieku dorosłym , jak i w dzieciństwie (dlatego ważne jest zebranie informacji od naszych bliskich: rodzice, rodzeństwo lub poproszenie o uczestnictwo w diagnozie). Warunkiem wystawienia opinii o wystąpieniu ADHD jest ciągłość występowania objawów w dzieciństwie, jak i w wieku dorosłym.
Bardzo przydatna będzie też wiedza odnośnie informacji okołourodzeniowych ( np. poród o terminie, waga, zasypianie, aktywność, jak długo była pani karmiona piersią)
Specjalista musi wykluczyć inne zaburzenia, które mogą dawać podobne objawy, np. zaburzenia lękowe, depresja, zaburzenia osobowości.
Wizyta u psychologa, który przeprowadza diagnozy to pierwszy krok, ale często potrzebna jest także konsultacja z psychiatrą, który postawi formalną diagnozę i, jeśli to konieczne, wprowadzi leczenie farmakologiczne. Najczęściej Psycholodzy mają listę lekarzy, którzy podchodzą do Pacjentów z większą wrażliwością i rozumieją, z jakim cierpieniem mierzą się osoby z ADHD
Przykro mi, że spotkała Pani na swojej drodze tak niewspierającą osobę. Proszę jednak pamiętać, że ta jedna wizyta nie definiuje Pani ani Pani problemów. Ma Pani pełne prawo oczekiwać rzetelnego i empatycznego traktowania. To, co Pani przeżywa, jest realne i zasługuje na profesjonalną pomoc.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
Psycholog
Zobacz podobne
Dzień dobry. Mam pytanie, co zrób i jak żyć w sytuacji, gdy matka i dziecko mają ADHD i matka sama wychowuje dziecko.
Od udaru zmagam się z trudnościami w mówieniu i rozumieniu języka. Każda rozmowa to wyzwanie – często nie mogę znaleźć właściwych słów, co strasznie mnie frustruje. Czuję, że to wpływa na moje relacje z ludźmi i pewność siebie. Czasem mam wrażenie, że łatwiej jest unikać rozmów, niż zmagać się z tym ciągłym stresem.
Szukam też ogólnych rad, jak nie poddawać się frustracji i próbować dalej, nawet kiedy wydaje się, że nic nie idzie tak, jak powinno. Co mam zrobić?
