Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak pomóc osobie z podejrzeniem schizofrenii?
Jak pomóc osobie z podejrzeniem schizofrenii? Jak namówić ją do pójścia do specjalisty?
Anonimowo
2 lata temu
Daria Dobrzyńska
Dzień dobry!
ROZMOWA! Szczera i otwarta komunikacja, pełna wsparcia i zrozumienia naprawdę czyni cuda. Oczywiście nie można nikogo zmusić do podjęcia leczenia, terapii czy po prostu skorzystania z konsultacji, jednak wsparcie najbliższego otoczenia ma ogromny wpływ na osobę przeżywającą trudności. Proszę opowiedzieć tej osobie o swoich obawach na temat zdrowia psychicznego i wysłuchać jej zdania w tej sprawie. Być może dojdziecie do wspólnych wniosków :) Dodatkowo należy być bardzo ostrożnym z diagnozą bez odpowiednich narzędzi oraz wiedzy. Być może objawy u tej osoby wynikają z zupełnie innych kwestii niż schizofrenia. Najlepiej szczerze, bez oceniania i wymieniania konkretnych chorób dać znać o swoim zmartwieniu konkretnymi zachowaniami i zasugerować kontakt ze specjalistą. Lepiej dmuchać na zimne i dowiedzieć się, że wszystko jest okej, niż zignorować pewne rzeczy, jednak każdy jest gotowy, aby stawić czoło swoim problemom we właściwym dla siebie czasie.
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
ważna jest przede wszystkim komunikacja. Przedstawienie osobie, że zauważyłeś/łaś zmiany w jej zachowaniu i niepokoją Cie one. Można zapytać o samopoczucie tej osoby, czy nic jej nie niepokoi itp. Ważne żeby powiedzieć o konieczności wizyty u specjalisty żeby sprawdzić stan zdrowia.
Pozdrawiam
2 lata temu
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Osobą kompetentną do postawienia diagnozy jest psychiatra. Warto zachęcić bliską osobę do skorzystania z wizyty, tłumacząc to niepokojem o zdrowie, funkcjonowanie, zwrócić uwagę na niepokojące aspekty zachowania. Jeśli zagraża zdrowiu swojemu bądź innej osoby, wówczas możliwe jest leczenie bez woli pacjenta. Powodzenia
2 lata temu
Klaudia Kalicka
Dzień dobry,
W tej sytuacji najważniejsza jest rozmowa z tą osobą. Można powiedzieć o zmianach, które zaszły w zachowaniu, co nas zaniepokoiło. Diagnozowaniem zajmuje się psychiatra i tutaj warto się udać po diagnozę.
Proszę pamiętać, że najważniejsza jest chęć i motywacja tej osoby. Można jej pomóc, okazać wsparcie, ale ważne, żeby to było w zgodzie z nią. :)
Powodzenia!
Klaudia
2 lata temu
Zobacz podobne
Zaburzenie schizotypowe, objawy depresyjne i trudności w podejmowaniu działań
Mam zaburzenie schizotypowe i objawy depresyjne wywodzące się z tego zaburzenia sprawiają, że nie mam na nic energii, ale istnieje taka możliwość że mogłabym się zmuszać. Jednak chyba mi wygodnie tak jak jest, nie tak arogancko i w pełni świadomie, ale czuję że o to może chodzić. Jakby "wybieram" siedzenie w telefonie cały dzień. Ale to chyba się wywodzi z tego, że ja całe życie unikałam trudów, już od dzieciństwa jak coś trudnego na mnie czyhało, to ja zwykle zdołałam tego uniknąc, np. - prezentacja w szkole? (dla mnie koszmar, bo mam wielki lęk społeczny) Nie poszłam tego dnia do szkoły. Odrabianie prac domowych? Nie odrabiałam, a jak już to późno (miałam "szczęście", że moja mama nigdy nie zaganiała mnie do nauki). Na pewno mogłabym podać wiele innych przykładów, ale nic innego nie przychodzi mi do głowy na ten moment (problemy z pamięcią). Tak czy inaczej, zawsze się jakoś wywinęłam, i przez to wszystko chyba nie nauczyłam się podejmować trudnych rzeczy... Nie mam pojęcia jak z tego wyjść tym razem. Niby chcę z tego wyjść, ale jest to zbyt trudne. Mam 26 lat, chodzę do psychiatry, czekam na psychoterpię na NFZ. Dostaję lek na aktywację i przez chwilę nawet pomagal ale wolałam tę energię wykorzystać w internecie, niż w realnych sprawach...
Dokąd zgłosić się po pomoc?
Witam! Jestem ofiarą stalkingu od kilku lat. Zostałam posądzona o chorobę psychiczną, o schizofrenię(błąd i nie to, że wypieram chorobę, ale grożono mi i groźby są nadal i nie wiem co może być jutro czy pojutrze czy nie uderzą),przez te osoby wylądowałam w szpitalu psychiatrycznym kilka lat temu i nawet rodzina własna mi nie wierzy.Gdzie mam zgłosić się o pomoc? Serdecznie proszę o radę...
Niepokoi mnie zachowanie męża, jednocześnie jest agresywny, nieszanujący, zły, a zarazem normalnie pracuje, ma dobre relacje. Czy to psychopatia?
Dzień dobry,
Mam przypuszczenia, że z moim mężem coś jest nie tak. Jego rodzice bardzo bagatelizują wszystkie zachowania i to co mówi, udają, że nie słyszą, kiedy mówi tak w ich towarzystwie, ale ja się martwię, że te zachowania mają związek z psychopatią lub jakimś zaburzeniem.
Bardzo temperowałam męża, stawiając mu warunki, ponieważ potrafił powiedzieć do naszych małych dzieci "debile", kiedy syn wziął jego kanapkę, potrafił zrobić taką awanturę, krzycząc " chciałeś to żryj" , kiedy z łazienki zaczęłam krzyczeć co się dzieje, powiedział, że mam zamknąć mordę.. gdy kazałam mu wyjść z domu, podniósł na mnie i dziecko krzesło waląc nim w końcu w fotel obok nas. Po wielu kłótniach jego agresywne zachowania ustąpiły, ale czasem zupełnie bez powodu w zwykłej rozmowie padało wiele dziwnych słów o nas, jako rodzinie, gdy razem spędzamy czas z dziećmi w święta, "pierdolnięta rodzinka spędzi razem czas", gdy mówię , że to co mówi jest nienormalne, on znów zaczyna, że się czepiam, że mówił to w żartach, gdy nasz trzyletni syn schował się pod stołem, bawiąc się w chowanego, powiedział do niego, że " tak się schowałeś, że nawet twojego ciała tu nie znajdą". Takich zwrotów jest pełno. Między nami sytuacja nie jest najlepsza, gdy np. jestem o coś zła na męża, on odpowiada " jestem przecież kochanym misiem.." i to też każe mi uznać za normalne. Ten sam człowiek, czyta książkę naszemu dziecku, potrafi być uroczy, radzi sobie w pracy, gdzie ma dobre relacje.
Proszę o pomoc..
Jak radzić sobie z głosami w głowie, obawami o obgadywanie i poczuciem braku wsparcia
Mam cały czas głosy w głowie, słyszę myśli, stuki puki, ktoś mnie obgaduje, wszyscy chcą dla mnie źle. Ciężko mi sobie z tym poradzić, nikt nie jest w stanie mi pomóc.
Jak radzić sobie z zaburzeniami orientacji czasowej przy schizofrenii?
Czas ostatnio płynie jakby w zupełnie inny sposób.
Czuję, jakby coś wyznaczało jego rytm – mija za szybko albo za wolno, a ja gubię się w tym kompletnie. Mam wrażenie, że ten chaos ma związek z moją schizofrenią. Nie wiem, jak to ogarnąć, bo przez to wszystko totalnie rozwaliłam swój harmonogram. Zapominam o spotkaniach, spóźniam się, czasem nawet pomijam jedzenie czy sen, bo tracę orientację w ciągu dnia.
Co może mi pomóc w takich sytuacjach?
