Odpowiedz jako specjalista
WsteczJuż 8 razy nie zdałam prawa jazdy, bardzo mnie to przytłoczyło.
Już 8 razy nie zdałam prawa jazdy, bardzo mnie to przytłoczyło. Jeździłam w dwóch szkołach jazdy i tak nie zdałam. Strasznie spadła mi samoocena. W szkole zawsze dawałam sobie radę,byłam wzorową uczennicą a tutaj nie mogę zdać egzaminu praktycznego na prawo jazdy. Teorię zdałam za pierwszym razem.
Iga Rakowska
Dzień dobry.
Rozumiem, że niezdanie egzaminu praktycznego na prawo jazdy może być bardzo frustrujące i przytłaczające. Warto zauważyć, że każda osoba uczy się w swoim własnym tempie i każdy ma różne umiejętności i doświadczenia. Ważne jest, aby nie zrażała się Pani z powodu niepowodzeń.
Jednym z możliwych powodów, dla których mogła Pani mieć trudności w trakcie jazdy, może być stres związany z sytuacją egzaminacyjną - w końcu wpływa on na naszą koncentrację. Sugerowałbym podjęcie kilku kroków, aby pomóc sobie w takich okolicznościach:
• Zbadaj przyczyny niepowodzeń: Rozważ, czy jest coś, co szczególnie sprawia Ci trudność w czasie egzaminu praktycznego. Może warto skonsultować się z instruktorem nauki jazdy lub zasięgnąć porady od innych kierowców, którzy zdali egzamin, w celu identyfikacji obszarów, które wymagają poprawy.
• Przygotuj się dodatkowo: Możesz rozważyć dodatkowe lekcje jazdy, aby wzmocnić swoje umiejętności - być może okaże się to pomocne w zwiększeniu pewności siebie i poprawie techniki jazdy.
• Zajmij się stresem: Skoncentruj się na radzeniu sobie ze stresem związanym z egzaminem. Istnieje wiele technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie, medytacja czy progresywna relaksacja mięśni, które mogą pomóc w obniżeniu poziomu stresu i zwiększeniu koncentracji.
• Zadaj pytanie egzaminatorowi: Po niezdanym egzaminie warto zapytać egzaminatora o szczegóły dotyczące niezaliczonych obszarów, które wymagają poprawy. To może dostarczyć cennych informacji na temat tego, na co zwrócić szczególną uwagę podczas kolejnej próby.
• Bądź dla siebie wyrozumiały: Pamiętaj, że niepowodzenia są częścią procesu nauki. Ważne jest, aby nie tracić wiary w siebie i traktować te doświadczenia jako okazję do rozwoju - doceniaj wysiłek, który wkładasz w naukę jazdy.
W przypadku dodatkowej potrzeby omówienia trudności, warto zastanowić się nas wsparciem psychologicznym. Powodzenia!
Pozdrawiam, Iga Rakowska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Marek Dudek
Może warto przyjrzeć się dokładniej trudności w zdaniu egzaminu. Może Pani skorzystać z konstultacji psychologicznej, która pomoże Pani uporać się z trudnościami i niską samooceną. Być może za bardzo się Pani koncentruje na zdaniu egzaminu. a nie aby dobrze wykonać zadanie jazdy samochodem i to Panią spina.
Pozdrawiam
Marek Dudek
Zobacz podobne
Syn siostry trafia pod moją opiekę, a ja nie jestem w stanie już przetrwać jego obecności. Boję się, że przez to sama nie będę chciała nigdy mieć dzieci.
Piszę w takiej sprawie, bo nie wiem jak poradzić sobie w tej sytuacji. Siostra, gdy jej syn skończył rok, wróciła do pracy i matka zgodziła się, że podczas gdy siostra będzie w pracy ona się nim zaopiekuje ( mieszkam z matką). Niestety z dnia na dzień obecność tego dziecka w tym domu zaczyna coraz bardziej mnie dobijać. Zawsze matka czy siostra uważali, że ja się nie nadaje do opieki czy czegokolwiek co związane z dziećmi. Jednak gdy siostra zaczęła go przywozić do matki jak jedzie do pracy, opieka nad jej synem spada na mnie. To ja muszę go pilnować, gdy ciągle wchodzi na jakieś wysokości, wkłada do ust wszystko co możliwe czy nawet już potrafi włączyć pralkę. Nie umiem się niczym zająć przez chwilę. Mam wrażenie, że nie mogę już na niego patrzeć, mimo że lubię dzieci, chciałabym mieć kiedyś swoje. Matka w każdy możliwy wolny dzień od razu zabiera go do nas do domu a on powoduje tylko, że jestem podenerwowana i chce się go jak najszybciej pozbyć. Zniszczył mi już dużo prywatnych rzeczy. Podchodzi, potrafi uderzyć lub kopie po plecach.Boje się, że przez niego znienawidzę dzieci, stracę ten "instynkt macierzyński" i będę bała się mieć swoje, że ich nigdy nie pokocham, bo będą takie same jak on. Nie wiem co robić. Jest to bardzo uciążliwe dla mnie. Jak przetrwać jego obecność a wyprowadzka nie jest możliwa?
Jak przestać się objadać i radzić sobie z pokusą niezdrowego jedzenia?
jak przestać sie objadac ? dzien dobry mam problem z objadaniem sie czasami zrobię wszystko zeby zjesc cos nie zdrowego lub slodkiego przez takie coś waze juz 90kg przy wzroście 162 cm od ponad roku proboje sie odchudzac ale udaje mi sie zazwyczaj przez maks 2 tygodnie pozdrawiam
Czy częsty smutek i brak nadziei to objawy depresji?
witam, nie wiem na ile powinnam się rozpisać ale chciałabym dowiedzieć się czy to, że często odczuwam smutek, brak nadziei, niskie poczucie wartości i tak zwanego "doła" emocjonalnego związanego ze szkołą i wizją swojej przyszłości jest normalne? czy powinnam udać się do specjalisty by dowiedzieć się czy mogę mieć depresję? mam wrażenie, że do niczego się nie nadaję i źle skończę w przyszłości. proszę o odpowiedź
Stres a nawyk skubania skórek oraz lęk przed porodem - czy istnieje terapia?
Dzień dobry mam pytanie odnoście stresu, czy to że skubię skórki przy paznokciach zauważyłam że w sytuacjach stresowych głównie, to jest objaw jakiś problemów psychicznych które trzeba leczyć? Dodam że często kończy się to ranami i są to nawet blizny z dawnych lat do połowy palca. Drugie pytanie, staramy się z mężem o dziecko ale bardzo stresują mnie myśli o porodzie naturalnym, czy można to leczyć, czy istnieje jakaś terapia?
Mam bardzo trudny czas, narzeczony nawiązał relację z inną kobietą.
Witam, mam bardzo trudny czas, narzeczony nawiązał relację z inną kobietą. W moim odczuciu ona stała się dla niego ważniejsza, twierdzi, że mają więcej wspólnych pasji, jest bardziej pewniejsza siebie, mimo że chce on ratować nasz związek, to ja każdego dnia czuje, że to wszystko mnie przerasta. Słowa, które powiedział, bardzo mnie zabolały, że nie rozumie, dlaczego będąc ze mną, ciągnie go do innej. Mam wrażenie, że to ja tylko kocham, mimo że przez to, co się wydarzyło w całym naszym związku, wstawienie się za mną czy po mojej stronie nigdy nie było mocną stroną. Ale ja już się czuje zbyt samotna, każdego dnia to wraca ta myśl, że on nie wie, czy kocha mnie, czy tamtą. Męczy mnie to od środka strasznie, a nie chce nikomu z otoczenia o tym mówić, bo bardzo się tego wstydzę, pogubiłam się w życiu. Zawsze byłam skryta nieśmiała, ale teraz już całkiem mam wrażenie, że się zamykam na wszystkich. Jak mam postępować, żeby to przetrwało i bym mogła być osoba, która chce ?
