Nagle zerwany kontakt z przyjaciółką - co robić, jak reagować?

Szanowna Pani, 

rozumiem, że zmaga się Pani ze stratą i obawą o przyjaciółkę. Przeczytałam we wpisie, że ma Pani świadomość, że przyjaciółka korzysta z Internetu, za czym idzie fakt, iż nic złego się nie wydarzyło w kontekście zdrowia, czy życia. Rozumiem także, że rodzina przyjaciółki nie kontaktowała się wcześniej z Panią z obawy o nią? Tak nagłe zerwanie relacji daje powód do chęci zrozumienia przyczyny, zapewne chciałaby Pani poznać jakieś wyjaśnienie, czy chociażby mieć choć odrobinę kontroli nad takim rozstaniem, móc mieć wpływ na podjęcie decyzji o zakończeniu przyjaźni. To co, przychodzi mi na myśl to fakt, że każdy człowiek ma również prawo do samodzielnych decyzji, często kosztem naszych własnych emocji. Nie mamy wpływu na reakcję, czy zachowanie drugiej osoby, ponieważ każdy z nas ma zupełnie inne mechanizmy działania. Tak drastyczne zerwanie długotrwałej relacji być może wiąże się z podjęciem również jakiś innych decyzji życiowych, na które nie miała Pani wpływu. 

Pozdrawiam. 

Witaj, to co opisujesz, jest naprawdę źródłem cierpienia, czujesz jednocześnie smutek, złość, bezsilność i ogromny lęk. Zerwanie kontaktu bez wyjaśnienia uruchamia lawinę myśli oraz pytań bez odpowiedzi pełnych lęku.

W nurcie CBT rozdzielamy, to co jest faktem od tego, co dopowiada nasz umysł. 
Fakt: przyjaciółka nie odpowiada i że jest aktywna w mediach społecznościowych. 
To co dopowiada umysł: na pewno coś złego się stało, że cierpi, że ktoś ją zranił albo że świadomie postanowiła się ode mnie odciąć. 
Jako ludzie mamy potrzebę domykania różnych spraw, a im większy lęk tym więcej czarnych scenariuszy.

To że się martwisz o jej bezpieczeństwo, jednocześnie czujesz się odrzucona mówi jak ważna była/jest Wasza relacja. To jednak emocje i mogą nie mieć nic wspólnego z tym, jak jest rzeczywiście.

Z niektórymi ludźmi nasze drogi krzyżują się bardzo głęboko, ale tylko na pewnym etapie życia. Idziemy razem, by potem iść osobno. 
To nie unieważnia wspólnych lat. Czasem czyjeś wycofanie więcej mówi o jego aktualnych zasobach, sposobach radzenia sobie czy potrzebie odcięcia się – niż o wartości relacji czy o nas samych.

Jedną z postaw może być postawa ,,zrobiłam co mogłam”, kontaktowałam się, próbowałam, zapewniałam o swojej gotowości nic więcej zrobić nie mogę. Być może ona potrzebuje pobyć sama, nabrać sił, poukładać coś w sobie. 

Warto teraz zająć się sobą swoim lękiem, czy bezradnością. Na to mamy wpływ. Na to, czy ktoś odpowie na naszą gotowość wpływu nie mamy. 
To że myślisz, martwisz się świadczy o Twojej wrażliwości i byciu empatycznym. 

Niezależnie jak ta historia się potoczy, to kim jesteś i jaka jesteś- a jesteś dobrym człowiekiem, w Tobie pozostaje jako Twój zasób

Cześć. Naprawdę bardzo mi przykro, że Twoja przyjaciółka z dnia na dzień zerwała z Tobą kontakt, tym bardziej, że tworzyłyście przyjaźń przez tyle lat. Rozumiem doskonale, że czujesz się zagubiona i zmartwiona. Wiem, że to może zaboli, ale jej cisza to też jakaś informacja. Brak odpowiedzi to też odpowiedź. Najwyraźniej przyjaciółka nie chce odpowiedzieć, choć Ty zdecydowanie zasługujesz na chociaż słowo wyjaśnienia. Pamiętaj, że ta sytuacja jest zupełnie poza Tobą. Nie masz wpływu na to, czy ona się odezwie czy nie. Nawet jeśli to Ty jesteś powodem jej milczenia, to powinna o tym zakomunikować. Pytasz o to czy powinnaś dalej się z nią kontaktować. Spróbuj zastanowić sie czy to realnie Ci pomaga, czy jedynie nakręca lęk i napięcie? Może warto skupić się na czymś na co realnie masz wpływ i co pomoże Ci zadbać o siebie? Życzę Ci wszystkiego dobrego,

Justyna Bejmert

psycholog

Dzień dobry,

to, co Pani przeżywa, jest naturalną reakcją na nagłe zerwanie więzi: brak wyjaśnienia wywołuje lęk, żal i chaos w myślach. Na dziś nie ma Pani wpływu na jej decyzję ani na to, czy chce kontaktu, dlatego dalsze próby mogą tylko pogłębiać Pani bezsilność. Najzdrowsze rozwiązanie to jasny, ostatni komunikat (jeśli jeszcze go nie było): że jest Pani gotowa porozmawiać, gdy ona będzie chciała i potem realnie dać przestrzeń. Równocześnie warto skupić się na regulowaniu własnych emocji, a nie na domysłach, bo te będą tylko nasilać ból. To, że Pani cierpi, nie oznacza, że zrobiła Pani coś złego a to że ta relacja była ważna.

Pozdrawiam serdecznie,

Weronika Wardzińska