Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak radzić sobie z natrętnymi myślami i lękami w szczęśliwym związku?
Zmagam sie z natrętnymi myślami... w moim związku wszystko jest w porządku, jesteśmy szczęśliwi, od 2 lat jesteśmy razem, od 9 miesięcy mieszkamy razem, mamy wspólne plany na przyszłość, spędzamy razem wolny czas (zaczęliśmy chodzić na tenis i jeździć rowerami - nasze wspólne hobby ktore nawzajem w sobie odkrylismy), myślimy w przyszłości o małżeństwie i dzieciach, obecnie mamy 2 pieski (1 mój, 1 mojego chlopaka). Oboje mamy w sobie duzo czułości, bliskosci i miłości wobec siebie. Zdarzają sie sytuację ze sie pokłócimy, bo każdy był wychowany inaczej, albo mamy jakieś problemy nieprzepracowane - wtedy siadamy, rozmowa i próbujemy dojść do kompromisów, zawsze sie udaje, czasami po chwili, czasami oboje potrzebujemy na to wiecej czasu. Uwielbiamy nasze życie, oboje jesteśmy mega szczęśliwi w tym związku- i tu pojawia sie problemy. Im bardziej my jesteśmy szczęśliwi, im bardziej widze ze on sie stara, zależy mu, kocha mnie tym czesciej ja mam natrętne myślimy i leki ktore nie sa wogole faktami- pewnie z kimś pisze, mamy kogoś innego, zdradza mnie, albo w koncu zdradzi... o moich lekach tez rozmawialiśmy, on probuje mnie zrozumieć, wspiera, otacza bliskością, a ja ciagle mam w głowie te rzeczy i nje mogę ich wywalić. Mecza mnje tak bardzo, ze nie klge sobie czasem z nimi poradzić. Czuję sie jakbym sama sabotować nasze związek. Dzisiaj powiedział cos miłego, ale to bardzo uderzyło mnie, ze musze w koncu cos z tym zrobic "daj luzu, przestań analizować, myśleć, bo wykończysz siebie i mnie, wszystko jest dobrze między nami" i ja wiem, ze jeśli sie nie ogarne to tak bedzie ...
Zaburzenia lękowe
Agata Kuskowska
To, co opisujesz, brzmi bardzo wyczerpująco. Z jednej strony doświadczasz bliskości, bezpieczeństwa i szczęścia w relacji, a z drugiej pojawiają się myśli i lęki, które podważają to, co realnie dzieje się między Wami.
Czasem takie natrętne obawy nie mówią tyle o obecnym partnerze czy związku, ile o naszych wcześniejszych doświadczeniach, zranieniach, sposobie budowania poczucia bezpieczeństwa czy radzenia sobie z niepewnością. Im bardziej nam na kimś zależy, tym większy może być również lęk przed utratą tej osoby.
Dostrzegasz problem i chcesz coś z nim zrobić, jest już bardzo ważnym krokiem. Być może warto dać sobie przestrzeń, by lepiej zrozumieć, skąd biorą się te myśli i lęki. Często, gdy zaczynamy patrzeć na nie z większą ciekawością i łagodnością, a nie tylko próbujemy się ich pozbyć, odzyskujemy więcej spokoju i swobody w relacji.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Bożena Nagórska
Dzień dobry
Sama logiczna wiedza o tym, że wszystko jest w porządku, niestety nie wyłączy tych natrętnych myśli, ponieważ mają one głębsze źródło w Pani przeszłości lub stylu przywiązania. Aby nie zniszczyć tego pięknego związku, kluczowe jest podjęcie pracy z psychoterapeutą (najlepiej w nurcie poznawczo-behawioralnym), który da Pani konkretne narzędzia do zatrzymywania tych lękowych scenariuszy i pomoże Pani układowi nerwowemu przyjąć oraz zaakceptować szczęście, na które w pełni Pani zasługuje.
Wszystkiego dobrego
Bożena Nagórska
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Jak wyglądają doświadczenia? Czy jest tam porzucenie albo odejście kogoś bliskiego? Analizujesz każdą rozmowę, możliwe że i zachowanie i ruch, a w Twojej głowie kiełkują myśli, które mogą być coraz bardziej wyraziste a których się zwyczajnie obawiasz. Skoro pojawiają się takie myśli i lęki to czas udać się do specjalisty, aby je przepracować. Układ nerwowy musi odzyskać spokój a Twój umysł się wyregulować.
Katarzyna Rembecka (Roguska)
Dzień dobry,
z tego co Pani pisze wydaje się, że ten lęk może wynikać nie z wydarzeń tu i teraz ani być może nawet z tego związku. Być może dotyczy on doświadczeń z przeszłości - z poprzednich z związków albo z doświadczeń z domu rodzinnego, lub z innych środowisk. Z drugiej strony pisze Pani o natrętnych myślach, więc przywodzi to też na myśl występowanie zaburzeń lękowych (np. zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych).
Tak czy inaczej - zachęcam, aby skonsultowała się Pani u specjalisty, który łączy terapię poznawczo-behawioralną i terapię schematu. Psychoterapeuta łączący te nurty może pomóc skutecznie zmienić te wzorce w psychoterapii, oceniając najpierw na podstawie obszernego wywiadu, z czego one wynikają.
Wszystkiego dobrego dla Pani!
Mikołaj Czajka
Dzień dobry,
to, co Pani opisuje, ma głębsze źródło niż obecny związek. Natrętne myśli o zdradzie nie są kwestią chęci ani decyzji - Pani układ nerwowy nauczył się gdzieś po drodze, że bliskość może zostać odebrana, i teraz, gdy ma Pani naprawdę dużo do stracenia, uruchamia alarm. Im silniejsza miłość, tym głośniejszy lęk przed jej utratą.
Sama siłą woli tego nie rozplącze - ale psychoterapia, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym lub terapii schematów, daje konkretne narzędzia do pracy z tego rodzaju myślami i pozwala zrozumieć, skąd się wzięły.
Zasługuje Pani na spokój w tym związku.
Pozdrawiam serdecznie, Mikołaj Czajka
Agnieszka Włoszycka
Witam,
Czasem największy lęk pojawia się nie wtedy, gdy jest źle ale właśnie wtedy, gdy jest bardzo dobrze. Jakby jakaś część nas nie mogła uwierzyć, że coś cennego może trwać i zaczyna szukać zagrożenia na zapas.
Czy zauważyła Pani, że te myśli nie przynoszą Pani informacji, tylko próbują dać poczucie kontroli nad tym, czego kontrolować się nie da? Miłość zawsze wiąże się z pewną dawką ryzyka i zaufania.
Może warto zadać sobie pytanie: gdyby te lęki na chwilę zamilkły, jak wyglądałoby moje życie i mój związek?
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Julia Barańska
Dzień dobry,
Na początku warto się przyjrzeć temu czym są dokładnie te natrętne myśli. Z tego co Pani opisuje widoczny jest silny lęk przed stratą, który pojawia się mimo, że sytuacja wydaje się być stabilna i bezpieczna.
Pozdrawiam, Julia Barańska, psycholog
Joanna Michałek
Dzień dobry,
zastanowiła bym się skąd są te myśli?
Czy już kiedyś tak miałam?
Co się wydarzyło, że mam takie myśli?
Czy po jakimś konkretnym wydarzeniu wpadam w ten stan, sabotowanie?
Czy to pojawia się tylko w relacji z partnerem?
Fajne życie jest, fajny mężczyzna jest, fajna codzienność jest.
Może czas żeby zająć się sobą?
Znaleźć przyczynę pojawiających się myśli.
Powodzenia!
Zobacz podobne
Dręczy mnie to, co mam w środku, tzn. z czego się składam, krew, kości itp
Witam. Dręczy mnie to, co mam w środku, tzn. z czego się składam, krew, kości itp.. Ciągle o tym myślę, do tego dochodzą ataki paniki z tym związane... no i panicznie boję się noży, boję się, że kogoś zabiję... Co robić? Pomocy.
Od długiego czasu czuję w sobie straszny lęk, brak chęci do spotkań z ludźmi, brak radości z czegokolwiek.
Dzień dobry. Od długiego czasu czuję w sobie straszny lęk, brak chęci do spotkań z ludźmi, brak radości z czegokolwiek. Przeszkadza mi wszystko najbardziej hałas, nawet bawiące się dzieci są wielkim problemem, gdy się bawią głośno, bardzo mocno się denerwuje. Jakiś czas temu miałam myśli samobójcze, na tę chwilę ich nie mam. W pracy staram się być kontaktowa (3gdz dziennie) po powrocie do domu wszystko się zmienia. Mam problem ze sprzątaniem, robieniem posiłków z prawie każdą codzienną czynnością, nic mnie nie cieszy. Trwa to bardzo długo, nie byłam nigdy na żadnej poradzie, mam problem, żeby rozmawiać na ciężkie tematy.
Bardzo proszę o poradę.
Napady lęku, zamartwianie się, objawy fizyczne nerwowości. Co to może być?
Witam.
Od jakiegoś czasu źle się czuję
Martwię się o swoje zdrowie, że umrę, że coś mi się stanie, w nocy się budzę czasami z takim dziwnym niepokojem, nieraz zalewa mnie pot, po chwili mi zimno, często mam tak, że nie mogę wziąć pełnego wdechu i to też mnie stresuje.
A wszystko zaczęło się od tego, jak się źle poczułam, zaczęłam się trząść i waliło mi serce.
Nie znajduję dystansu w tym, gdy ktoś na mój temat coś powie, zrobi.
Jak sobie poradzić z braniem wszystkiego na serio dotyczącego mojej osoby i przejmowaniem się?
Często się denerwuje, boję się sama zostać w domu, jak się bardzo zdenerwuje to mi paraliżuje ręce, nogi i usta, dusi w klatce piersiowej
Często się denerwuje, boję się sama zostać w domu, jak się bardzo zdenerwuje to mi paraliżuje ręce, nogi i usta, dusi w klatce piersiowej, nic do mnie nie dociera, jak coś mi się nie udaje, mam myśli samobójcze albo się okaleczam, nie mam chęci na nic, nie lubię się spotykać z bliskimi, co to może być? Teraz zaczęłam dużo pić alkoholu i inne używki. Możliwe, że schizofrenia?
