Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy mogę być w terapii, kiedy nie chcę siebie zmieniać? Chcę jedynie poznać przyczyny błędów i wyciągnąć wnioski.
Zastanawiam się, czy nadaję się na terapię w sytuacji, gdy nie chcę zmieniać myślenia o sobie, świecie i innych ludziach. Moim celem terapeutycznym jest znalezienie przyczyn błędów, które popełniłam, wyciągnięcie wniosków i naprawienie ich. Jednak psycholog mówi, że z takim nastawieniem nie nadaję się na terapię, gdyż zmiana myślenia o sobie, świecie i innych ludziach jest nieodzownym elementem psychoterapii. Ja jednak mam cele, które, tak, jak pisałam - leżą poza tymi obszarami. Dziękuję z góry za odpowiedź.
Anoninowo
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
jako psycholog i psychoterapeuta myślę, że każdy u kogo pojawia się myśl i chęć rozpoczęcia terapii nadaje się na terapię. Warto mieć na uwadze, że to wszystko co zostało wspomniane w wypowiedzi może automatycznie się zmienić pod wpływem pracy nad sobą, czyli psychoterapii (niekoniecznie będąc celem procesu terapeutycznego). Warto tutaj również zaznaczyć, że terapeuci pracują w różnych nurtach, nie każdy z nich zakłada konieczność zmiany sposobu myślenia o sobie, czy o świecie. Jeżeli pojawi się chęć podjęcia kolejnej próby rozpoczęcia terapii, zapraszam do siebie. Pracuję w nurcie poznawczo-behawioralnym, ustalam z pacjentem jego cele terapeutyczne i głównie dążymy do wypracowania tego co sobie ustalimy :)
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Magdalena Bilińska-Zakrzewicz
Dzień dobry, wydaje się że rozpoczynanie psychoterapii może budzić różne uczucia, obawy i wątpliwości, łącznie z takimi, pt. „Czy pozostanę sobą”, „czy nie utracę pod wpływem psychoterapii tego, co dla mnie w życiu ważne”, „czy nie zniszczy cech, z których korzystam”? Wszystkie wspomniane pytania i wątpliwości są zupełnie naturalne, warto je zauważać i obserwować czy pod wpływem nawiązującej się relacji kontaktu z psychoterapeutą słabną. Nie są one jednak przeciwwskazaniem do terapii. Wydaje się, że wskazana przez panią motywacja jest dobrym punktem zaczepienia na start, związku z czym zachęcałabym do tego, aby nie rezygnować z myśli o psychoterapii skoro ona się już pojawiła, ponieważ z pewnością pojawiła się z ważnego powodu. Pozdrawiam serdecznie Magdalena Bilińska Zakrzewicz
Alina Wiśniewska
Tak decyzja o podjęciu terapii nie jest łatwa, to jak pakowanie się na daleką podróż w nieznane. Lęk, niepewność, nieufność są tu zupełnie naturalne. Moim zdaniem nie ma czegoś takiego jak przeciwwskazania do terapii. Ważne jest to, by umówić się na konsultacje do kilku terapeutów i zdecydować u kogo czujemy się najbardziej wygodnie. Powodzenia.
Zobacz podobne
Boję się, że nie poradzę sobie na psychoterapii przez zaburzenia funkcji poznawczych.
Boję się, że przez pustkę w głowie w sytuacjach społecznych i zaburzenia funkcji poznawczych, mogę sobie nie dać rady w psychoterapii. Czy moje obawy są uzasadnione?
Niska samoocena przez łysienie. Boję się, że nie znajdę partnerki.
Jak nie martwić się tym, że przez wyłysienie przestałem podobać się kobietom i przez brak atrakcyjności (jak to kobiety mówią, masz za duże deficyty, więc wizualnie mi się nie podobasz) nie będę miał partnerki a zatem i między innymi sexu. No i co zrobić, by z tego powodu nie urodził się kompleks?
Jak radzić sobie z podejrzeniami niewierności po 25 latach małżeństwa?
Kilka dni temu opublikowałem pytanie "Jak poradzić sobie z niepewnością i podejrzeniami o niewierność w małżeństwie po 25 latach? Jestem po piereszym spotkaniu terapeutycznym w ramach terapii małżeńskiej. Niestety nie czuję się ani odrobine lepiej a nawet gorzej. Pani psycholog po usłyszeniu moichbobaw wysnuła 2 wnioski: 1. W całej wypowiedzi żony o chęci zdradzenia mnie z przypadkowym facetem w bramie powinienem tego faceta traktować jedynie jako "gadżet erotyczny" wibrator. Wg pani psycholog to że żona mi o tym powiedziała powoduje że ta powinienem tę sytuację traktować. Zastanawia mnie zatem czy gdybym to ja zaprponował żonie że zdradzę ją z jakąś kobietą byłaby spokojniejsza gdybym zaproponował aby patrzyła na tę kobietę jak na gumową sexlalkę? 2. Odnośnie moich obaw o zdradę żony na imprezach pani psycholog stwierdziła że zdrada u kobiet wygląda inaczej gdyż mężczyżni są gotowi na sex od razu, pod wpływem impulsu mogą zdradzić w każdej sytuacji. Kobiety natomiast muszą się do sexu przygotować. Mężczyzna musi w kobiecie rozbudzić porządanie.Kobieta musi mieć odpowiedni nastrój, otoczkę, miejsce aby chcieć to zobić. Ja obawiam się natomiast że żona mnie zdradzi nie z facetrm który będzie z nią romansował tygodniami tylko kiedy będąc pijana na imprezie po kilku wspólnych tańcach i w chwli zapomnienia. Nie wiem co o tym myśleć. Czuję się tak jakby moje ponad 1,5 roku niepewności i strachu nic tutaj nie znaczyło. Co robić dalej ? Kontynuować te spotkania ? Szukać innego terapeuty ?
Brałam leki przy zaburzeniach lękowych i nerwicy natręctw, niestety lęki wróciły
Dzień dobry. Brałam leki (Zotral/Asentra) przy zaburzeniach lękowych i nerwicy natręctw, pół roku temu zakończyliśmy leczenie. Niestety lęki wróciły i doszły "tiki" (mimowolne odruchy) nerwowe. Czy powinnam znów iść do psychiatry, czy terapia psychologiczna byłaby lepszym rozwiązaniem? Obawiam się, że nie poradzę sobie sama. Pozdrawiam
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową
Witam.
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową (jej ojciec ma stwierdzoną przez psychiatrę).
W jaki sposób mogę przekonać ją na wizytę u psychiatry? Jej zachowania są lekko mówiąc dziwne, proszę o jakąkolwiek poradę.
