Odpowiedz jako specjalista
WsteczKontrola złości i agresji
Jak kontrolowac złość i agresję oraz jak budować niska samoocenę
Anna
2 lata temu
Marta Król
Dzień Dobry Pani Aniu,
Przede wszystkim należy się zastanowić jakie pani doświadczenia, odczucia, przekonania są związane z tą niską samooceną i czego ona konkretnie dotyczy. Czy jest bardziej związana z jakimiś osobistymi cechami, rolami społecznymi czy na przykład funkcjonowaniem w bliskich relacjach. Złość i agresja też u każdego oznaczają coś innego - warto by było przedyskutować ze specjalistą w jakim kontekście i w jakich sytuacjach one się u Pani pojawiają. Zrozumienie tych emocji i poszerzenie wiedzy na temat siebie, często pozwala sobie lepiej radzić.
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego,
Marta Król
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
na początek warto się zastanowić co powoduje pojawiającą się złość i agresję. Przede wszystkim trzeba poznać przyczynę takich reakcji, aby później móc nad nimi pracować.
Jeżeli chodzi o niską samoocenę to będzie to działać na podobnej zasadzie. Tutaj również trzeba poznać odpowiedzi na pytania - czy niska samoocena odnosi się do konkretnego obszaru życia? Czy kiedyś pojawiły się sytuacje, które mogły mieć negatywny wpływ na naszą samoocenę?
Myślę, że w celu przepracowania wymienionych obszarów najlepiej udać się na konsultację do psychologa lub psychoterapeuty.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
2 lata temu
Katarzyna Waszak
Dzień dobry,
Złość jest ludzką siłą i energią, jeśli jest kontenerowana w sobie, a nie ,,wyrzucana" w formie acting out, agresji. Może Pani popracować np. z książką ,,Umysł ponad nastrojem cz. 1 - zmień nastrój poprzez zmianę sposobu myślenia".
Zachęcam do zastanowienia się, do kogo tak naprawdę jest ta złość, skąd jej w Pani tyle. Z pewnością pomocne byłoby doświadczenie emocji w bezpiecznej relacji terapeutycznej. Odkrywanie siebie, swoich mocnych stron, przeżywanie emocji pomaga w budowaniu samooceny. Może Pani sporządzić sobie np. mapę wpływów - przyjrzeć się, na co ma Pani wpływ, co potrafi robić. Proszę pomyśleć, jak udawało się Pani pokonywać trudności. To buduje sprawczość.
Pozdrawiam
Katarzyna Waszak
2 lata temu
Zobacz podobne
Żona, która przeżyła traumę, zachowuje się w niebezpieczny i destrukcyjny dla siebie sposób od lat. Teraz wzięła dzieci i uciekła z domu. Co ja mam robić, czy ma borderline?
Witam
Proszę o pomoc, jestem ojcem 3 dzieci i mamy poważny problem.
Żona została wykorzystana seksualnie 15 lat temu, jej oprawca w 2012 roku zabił dziewczynkę. Żona po tym wykorzystaniu nie dostała pomocy. Wiem, że wdawała się w różne niebezpieczne relacje z mężczyznami, do czego sama się przyznała w swoim opowiadaniu, które pisała w 2021 roku w ramach terapii. W zeszłym roku była podobna sytuacja, tylko, że twierdzi, że ona tego nie chciała. W tym roku przyłapałem ją o 4 rano, jak wracała z dyskoteki na niby tylko przytulaniu się z kolesiem w klatce. Wszystkie sytuacje były pod wpływem alkoholu. Ogólnie seks u nas był częsty, ale zdarzały się miesięczne przerwy. No i oczywiście przeważnie miała ochotę jak była pod wpływem alkoholu. 3 razy się okaleczała żyletką, raz było wzywane pogotowie, później już szantażowała, że jak zadzwonię to się bardziej potnie, jak będę w pracy. Ogólnie była zabrana 3 razy pod wpływem alkoholu. W lutym br poznała koleżankę w szpitalu psychiatrycznym i w wrześniu zabrała dzieci i przeprowadziła się tam. Sfałszowała podpis w przedszkolu. A mnie oskarża o znęcanie się nad rodziną, w sumie tak samo, jak jej koleżanka swojego męża. A ona ma 4 dzieci z 3 partnerami. Dzieci tak zmanipulowała, że się mnie boją. Na sms odpisuje w sprawie dzieci po kilku dniach a moim rodzicom wcale nie odpisuje. Czy podejrzenie borderline jest u niej właściwe, bo dużo o tym czytałem i wszystko pasuje. Będę bardzo wdzięczny za pomoc, bo nie wiem już co mam robić.
chciałabym udać się na terapię, ale nie wiem na jaką. Nie wiem, jakie są nurty
Witam, chciałabym udać się na terapię, ale nie wiem na jaką. Nie wiem, jakie są nurty i w ogóle. Mam problem z poczuciem własnej wartości, pewnością siebie, nadmiernym stresem, lękiem i porównywaniem się do innych. Jak szukać i jak znaleźć odpowiednią pomoc?
Jakie nurty psychoterapii pracują z ciałem? Jak wygląda taka sesja?
Mąż choruje na depresję, ale obwinia mnie za wiele zachowań, krytykuje. Jest drażliwy, nie pomaga.
Mąż leczy się na depresję (jego psychiatra stwierdził, że zakańczają leczenie, ale on nadal twierdzi, że ją ma) poprosiłam dziś męża by poszedł do sklepu po chusteczki ,prosiłam go kilka razy ,spokojnie od rana do wieczora. Aż wieczorem się zdenerwowałam, a on odrazu, że ma depresję, więc gra z dzieckiem w gry. Z całej tej kłótni zaczęłam czuć się winna, później nagle przeszedł na swoją mamę, że jej nienawidzę, bo parę razy narzekałam, że często mnie poniża (haha spójrzcie na nią jak wygląda ciekawe ile przytyje jak urodzi 10 dzieci) i mimo tych słów nie nienawidzę jej a on mi to wmawia . Później mi mówi o jakiś chorobach psychicznych, żebym poczytała i co to za psychiatra, jak nie zdiagnozował u niego adhd i jeszcze jakiejś choroby, którą wyczytał w Internecie. Później miał pretensje, że jestem jak wiedźma ,że go zaczepiałam cały tydzień zbyt nachalnie (smyrałam go dla żartów po nodze a on uciekał ,próbowałam się do niego zbliżyć, bo już się nawet nie przytulamy a co dopiero mówiąc o seksie ) raz jestem zbyt obojętna ,innym razem zbyt nachalna ,za chwilę mówi, że nie umiem go uwodzić, że ciągle tylko prezenty, gdy coś opowiada co by chciał, jedzenie ,śniadania,kolacje, że mogłabym wymyślić coś innego skoro to na niego nie działa. To depresja czy manipulacja ?
Napomknę tylko, że nad mężem ojciec się znęcał (nie wpuszczał do domu zimą ,wyrzucał z auta, gdy wymiotował przez chorobę lokomocyjną ,chlapał karcherem po oczach, gdy nie był posłuszny )z opowieści teściowej jego ojciec był maminsynkiem, więc ona traktuje swoich synów ozięble ( zostawcie mi dzieci a wy idźcie stąd ,was tu nie chce -mąż twierdzi, że nie rozumiem żartu i nie mam dystansu ).
Blokuje mnie przed wizytą u specjalisty, boję się, że nie będę w stanie się otworzyć
Dzień dobry.
Od bardzo długiego czasu mam spore problemy ze sobą, uczucie przygniecenia praktycznie 24/7, odczuwam pustkę która powoduje ogromny smutek i brak wiary w poprawę, chodzę spać ze łzami w oczach i budzę się zawiedziony, że przede mną kolejny dzień, w którym muszę się przemęczyć ze swoją psychiką i chciałbym wiedzieć, co powinienem zrobić, bo mam blokadę przed pójściem do specjalisty przez obawy, że jak już przyjdzie co do czego, to nie będę w stanie powiedzieć o problemach, które mam i myślach, które mnie prześladują każdego dnia.
