Odpowiedz jako specjalista
WsteczDo kogo udać się po pomoc przy podejrzeniu ADHD i/lub spektrum autyzmu?
Od zawsze czuję się inna. Mój synek został zdiagnozowany jako Autysta. Rozumiemy się bez słów. Przy nim i przez jego diagnozę wiem, że ja też jestem i podejrzewam też ADHD. Gdzie, jako dorosła, czy raczej u kogo mogę się zdiagnozować i dostanę pomoc. Mam stany lękowe, bólowe. Wahania nastroju itd.
Johanna
2 lata temu
Małgorzata Korba-Sobczyk
Dzień dobry Pani
W celu postawienia diagnozy powinna Pani udać się do psychologa lub psychiatry. Diagnoza wu osób dorosłych może być utrudniona poprzez to, że zdążyła Pani w swoim życiu zaadoptować zachowania podpatrzone u innych aby poprawić jego jakość. Nie jest to jednak rzecz niemożliwa. Proszę też pamietać ,że jest sporo miejsc gdzie może Pani uzyskać informację na temat autyzmu oraz ,że nie zostaje Pani sama.
Pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
może być tak jak Pani podejrzewa, że zaburzenia nastroju moga wynikać z niezdiagnozowanych w dzieciństwie zaburzeń ze spektrum autyzmu czy ADHD; moglo to być spowodowane m.in. mniejszą świadomości czy dostępnością specjalistów kilkadziesiąt lat temu i błędnym przekonaniem, że z tego “się wyrasta”. Jednakże nieleczone w dzieciństwie mogą skutkować w okresie dorosłym problemami emocjonalnymi czy behawioralnymi. Sugeruję kontakt z psychologiem, psychoteraputą i/lub psychiatrą specjalizującym się w takiej diagnozie i terapii.
Pozdrawiam
2 lata temu
Karolina Białajczuk
Jeśli podejrzewasz, że masz ADHD oraz doświadczasz stanów lękowych, bólu i wahania nastroju, warto skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą specjalizującym się w diagnozowaniu i leczeniu tych zaburzeń. Psychiatra jest lekarzem i może przeprowadzić dokładną ocenę diagnostyczną, a jeśli to konieczne, zalecić odpowiednie leczenie farmakologiczne.
Psycholog, zwłaszcza taki specjalizujący się w neuropsychologii lub psychodiagnostyce, może przeprowadzić dokładne testy i wywiad w celu ustalenia diagnozy ADHD oraz oceny innych aspektów Twojego zdrowia psychicznego. Dodatkowo, psychoterapia może pomóc Ci w radzeniu sobie z lękami, wahaniem nastroju i innymi trudnościami emocjonalnymi.
Pozdrawiam
Karolina Białajczuk
2 lata temu
Małgorzata Jabłońska-Trautman
Dzień dobry w dużych miastach są placówki specjalizijące się w diagnozie dorosłych osób z podejrzeniem spektum autyzmu lub ADHD. Diagnozę wykonuje lekarz psychiatra razem z psychologiem. Jest to zespól specjalistów, który przy użyciu odpowiednio sporządzonych do tego badanie testów wykona badanie diagnostyczne i wystawi oponię.
2 lata temu
Marek Dudek
Dzień dobry,
Diagnozę dostanie Pani w poradni psychologicznej lub u psychologa robiąc test. Natomiast pomoc uzyska Pani na psychoterapii u psychoterapeuty,
Pozdrawiam
Marek Dudek
2 lata temu
Usunięty Specjalista
Zdiagnozowanie ADHD u dorosłego oraz uzyskanie pomocy wymaga konsultacji z odpowiednim specjalistą. Jeśli podejrzewasz, że masz ADHD lub inne problemy zdrowia psychicznego, możesz skierować swoje kroki do psychiatry, a następnie do psychoterapeuty specjalizującego się w zaburzeniach neurobiologicznych. Taki specjalista będzie mógł przeprowadzić dokładną ocenę i diagnozę. Podczas wizyty u specjalisty opowiesz o swoich objawach i doświadczeniach. Warto przygotować listę swoich symptomów, które Ci dokuczają, aby móc przekazać je lekarzowi. Lekarz może zdecydować o konieczności przeprowadzenia badań dodatkowych, aby wykluczyć inne problemy zdrowotne lub zaburzenia, które mogą wpływać na Twoje objawy. Jeśli zostanie zdiagnozowane ADHD lub inne zaburzenie, lekarz może zalecić psychoterapię w połączeniu z leczeniem farmakologicznym, w zależności od Twoich indywidualnych potrzeb. Jeśli masz stany lękowe, wahania nastroju i inne problemy emocjonalne, to tym bardziej warto rozważyć terapię psychoterapeutyczną, która może pomóc w radzeniu sobie z tymi trudnościami. Nie bój się szukać pomocy i wsparcia. ADHD oraz inne problemy zdrowia psychicznego są traktowane jako medyczne zaburzenia, które można diagnozować i leczyć. Warto uzyskać profesjonalną opiekę i wsparcie, które pomogą Ci radzić sobie z objawami i zdecydowanie poprawią Twojego jakość życia.
pozdrawiam serdecznie
2 lata temu
Zobacz podobne
Prokrastynacja snu. Nie chcę iść spać, żeby dzień się nie skończył. Po pracy jestem nieproduktywna, jestem zmęczona.
Mam trudności z regularnym snem. A dokładniej z kładzeniem się spać o "normalnej" godzinie, bo nie chcę, żeby dzień się kończył i tylko to przeciągam.
Jestem osobą młodą, ale bez dzieci. Pracuję standardowo 7-15. Wracam z pracy i idę z psami na spacer. Po południu nie mam na nic siły ani chęci. Czasami zdarzy mi się popołudniowa drzemka, ale staram się ich unikać, żeby nie zaburzać snu. Natomiast jak nie śpię to i tak nie robię nic konkretnego - zazwyczaj jest to scrollowanie social mediów, bo na nic innego nie mam siły. Książka wymaga skupienia, a siłowni czy innych takich zajęć nie lubię i nie mam sił. Jedynie spacery. Minie kilka godzin aż trochę "odsapnę" i wtedy mam większe chęci i siły. Ogólnie zaczynam prowadzić jakieś życie dopiero po 19. Często zanim skończę (np sprzątać albo coś obejrzeć lub poczytać) to jest godzina 21/22. Wtedy sobie jeszcze muszę odsapnąć. Potem spacer z psami. Zanim zrobie sobie jedzenie do pracy oraz się wykąpię to zazwyczaj jest 23/24. Mimo że wiem, że jest późno i prawdopodobnie się nie wyśpię do pracy to jeszcze scrolluję social media. I ogólnie jest mi szkoda tego czasu tuż po pracy, który nie jest wykorzystany - tak naprawdę ani na odpoczynek, ani na hobby, ani na nic produktywnego w domu. A wieczorem maksymalnie opóźniam to kiedy się położę, bo nie chcę, żeby ten dzień się kończył. I nie chcę znów zaczynać nowego i odhaczać wszystkich obowiązków. Nie wiem jak zapanować nad planem dnia.
Jak rozmawiać z bliskim z demencją, gdy zapomina kim jesteśmy? Porady dla rodziny
Jak rozmawiać z bliską osobą z demencją, kiedy zaczyna zapominać, kim jesteśmy? Jest to strasznie przykra sytuacja, gdy mój własny tata zapomina kim jestem, mimo, że zawsze traktowaliśmy się jak najlepsi przyjaciele... to tak boli, a nikt nie jest w stanie pomóc
Trudności w nawiązywaniu relacji, odczuwanie przytłoczenia hałasem i chaosem — jak sobie radzić?
Mam kilka bliskich koleżanek – mam znimi głębsze relacje, jest ich 4 Unikam kontaktów z ludzmi. Źle się czuję, gdy jestem „zmuszana” do rozmów. Trudność w wejściu do rozmowy, zwłaszcza w rozbawionym towarzystwie. Zdarzało się, że „zamierałam” – np. ktoś mnie o coś pytał, a ja nie byłam w stanie odpowiedzieć. Słyszałam, że mówię zawsze takim samym tonem (brak modulacji głosu). Zarzucano mi „strzelanie min” lub że wyglądam na smutną – nie mam kontroli nad wyrazem twarzy. Mam mało wyraźną mimikę, czasem słyszę, że wyglądam na obojętną. Sama nie lubię patrzeć w oczy, ale koleżanka twierdzi, że raczej patrzę. Czasem nie wiem, jak zareagować w kontaktach społecznych, Więc tylko coś odburkne a najbezpieczniej jest milczeć. Czasami nie wiem czy ktoś że mnie kpi, czy tylko informuje o czymś, czy po prostu chce zażartować, doszukuje się niewiadomo czego Hałas męczy mnie głównie w grupach ludzi, zwłaszcza gdy ktoś głośno się śmieje i wiecznie rozmawia Czasami irytuje mnie hałas w galeriach handlowych (muzyka + rozmowy). Nie lubię dotyku obcych – przytulam się tylko z córką. Oczywiście jak trzeba to się przytulę ale b.niechetnie Potrzebuję czasem szumu w tle np suszarki – działa na mnie kojąco. Mam nawyk grzebania we włosach (uspokaja mnie). Źle znoszę nagłe zmiany planów, nie znoszę spontaniczności Trudno mi streścić książkę lub film – szybko zapominam treść. Mogłabym streścić jednym zdaniem. Nie umiem wogole opowiadać Gdy coś przeczytam, po chwili mi „umyka”. Mam tendencję do odwlekania działań i robienia rzeczy na ostatnią chwilę. Chciałabym mieć porządek, ale chaos w głowie i napięcie mi to uniemożliwiają. Gdy posprzątam, jest to krótkotrwałe – zaraz znowu jest bałagan, co mnie przytłacza Nadmiernie analizuję i myślę, co daje mi poczucie kontroli.
Czy techniki reminiscencji działają przy chorobie Azlheimera?
Oglądam, jak ktoś mi bliski zmaga się z Alzheimerem, i to naprawdę niszczy mnie od środka. Widzę, jak jego pamięć zanika, jak co chwilę się gubi, a ja nie wiem, czy cokolwiek mogę zrobić.
Zaczyna zapominać, kim jest.
Czy mogę mu jakoś pomóc? Czytałam coś o technikach reminiscencji, ale nie wiem, czy to nie fake. Czy to rzeczywiście działa?
Bardzo mi zależy, aby do nas chociaż trochę ,,wrócił'' :((
Od 2 miesięcy odczuwam znaczne osłabienie,
Od 2 miesięcy odczuwam znaczne osłabienie, brak energii, nocne poty, mrowią mnie plecy. W morfologii widać spadek odporności. Nie wiadomo, jaka jest przyczyna. Robiłam badania, odwiedzałam lekarza POZ i nadal czuję się tak samo. Po ponad miesiącu dodatkowo odczuwam brak chęci do jakichkolwiek działań, nie śpię, budzę się z kołataniem serca, mam złe przeczucia i myśli. Boję się okropnie choroby nowotworowej, ale też zmęczyłam się już chodzeniem po lekarzach. Czy to możliwe, że to osłabienie i złe samopoczucie pochodzi z psychiki ?
