Odpowiedz jako specjalista
WsteczOstatnimi czasy czuję się troszkę "odklejona" od rzeczywistości, tzn. czas leci mi bardzo szybko
Ostatnimi czasy czuję się troszkę "odklejona" od rzeczywistości, tzn. czas leci mi bardzo szybko, czuję, że nie jestem w pełni świadoma rzeczywistości, ponadto zanim się nie obejrzę znowu jest wieczór, itp. Co to może oznaczać?
Klaudia
3 lata temu
Magdalena Chojnacka
Klaudia, To o czym piszesz może oznaczać wiele rzeczy. Ciężko jednoznacznie stwierdzić - nie znając więcej detali o Tobie. Może to być związane ze zmęczeniem, stresem ... W obecnym czasie jesteśmy przebodźcowani/przeciążani informacjami (często negatywnymi) i takie “odklejenie” może być mechanizmem radzenia sobie naszego organizmu. Mamy też przesilenie zimowo-wiosenne, które też wpływa na nasz stan psycho-fizyczny np. roztargnienie, ospałość itp. Jeśli chodzi o “szybko upływający czas” to np. jak mamy dobry czas z przyjaciółmi to czas wydaje się że leci szybciej, a kiedy mamy nudny wykład na uczelni to czas się duży, innym razem mamy poczucie że czas przestał istnieć bo coś pochłonęło nas bez reszty itp Odczucie upływu czasu ma związek z naszym samopoczuciem i też tym czy robimy to co chcemy w danym momencie czy to co musimy a nie chcemy... Temat jest dość szeroki i nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na twoje pytanie.
Jeśli jednak niepokoi Cię ten stan i wpływa on negatywnie na twoje funkcjonowanie w życiu codziennym to może warto się temu przyjrzeć na konsultacji indywidualnej, żeby zastanowić się wspólnie czy jest to stan przejściowy czy może kryje się pod tym coś innego czym warto zając się bardziej. Jeśli stan Twój trwa krótko i nie sprawia większych trudności to nie martwiłabym się tym i obserwowała go póki co. Pozdrawiam:)
Magdalena Chojnacka
3 lata temu
Zobacz podobne
d miesiąca nie chodzę do pracy, bo mam jakieś lęki. Czy to może być depresja?
Dzień dobry. Od miesiąca nie chodzę do pracy, bo mam jakieś lęki. Czy to może być depresja? Od 4 miesięcy nie mam okresu i czy to też może być z tym powiązane? W ciąży nie jestem.
Techniki psychologiczne na smutek, stres i natrętne myśli - wsparcie przed terapią
Czy istnieją jakieś techniki psychologiczne i psychoterapetyczne w celu radzenia sobie ze smutkiem, stresem, natrętnymi myślami ? (Jeśli chodzi o psychoterapię i farmakoterapię - to już jestem w kolejce pacjentów)
Od 2 miesięcy odczuwam znaczne osłabienie,
Od 2 miesięcy odczuwam znaczne osłabienie, brak energii, nocne poty, mrowią mnie plecy. W morfologii widać spadek odporności. Nie wiadomo, jaka jest przyczyna. Robiłam badania, odwiedzałam lekarza POZ i nadal czuję się tak samo. Po ponad miesiącu dodatkowo odczuwam brak chęci do jakichkolwiek działań, nie śpię, budzę się z kołataniem serca, mam złe przeczucia i myśli. Boję się okropnie choroby nowotworowej, ale też zmęczyłam się już chodzeniem po lekarzach. Czy to możliwe, że to osłabienie i złe samopoczucie pochodzi z psychiki ?
Czuję, że przegrałem życie - jak pokonać poczucie porażki?
Czuje że przegrałem życie i te myśli trzymają się mnie od 4 lat gdy poddałem prawo jazdy już dużo razy pisałem ale nie wiem ciągle te myśli wracają szczególnie że robię sie coraz starszy a dalej mieszkam z rodzicami czy pracuje w tej samej pracy od 4 lat. Po prostu wiem że o związkach mogę na pewno zapomnieć i boję się przyszłości jedyne co dawało mi jakiś plan to to że leczę zęby u ortodonty i po tym planuję operację przegrody nosowej i stwierdziłem że skupię się na tym by dokończyć te sprawy ale czuję tylko że tracę czas. A żadna kobieta nie chce faceta co nic nie osiągnął nie mam nic do zaoferowania poza tym zawsze byłem nie śmiały i nie jestem przystojny a do tego nie mam żadnych doświadczeń w związkach co jeszcze bardziej powoduje że mogę o nich zapomnieć. Po prostu czuje się przegrany szczególnie że ciągle porównuje się z lepszymi od siebie mam kolegów ale oni i tak są lepsi ode mnie i w końcu i tak zostanę sam. Poza tym czuje ogromny wstyd rodzice pewnie uważają mnie za przegrywa szczególnie że mój starszy brat w moim wieku już dawno z nimi nie mieszkał i wyjechał za granicę a ja nawet tego się boje
14-letni syn ma depresję, nie chce pójść na psychoterapię. Co my, jako rodzice, możemy zrobić, by mu pomóc?
Mój 14 letni syn ma depresje. Ma zaleconą psychoterapię, jednak nie chce iść do psychologa, jedynie chodzi na wizyty do psychiatry. Co możemy zrobić jako rodzice, jak mu pomóc wyjść z depresji?
