Odpowiedz jako specjalista
WsteczTeściowa twierdzi, że jest śledzona i obserwowana przez gwiazdy — co to może oznaczać?
Witam. Chciałam zapytać o podejrzenie choroby teściowej, co to może być?!? Chodzi, opowiada, że ją śledzą, zrobili spisek, piszą scenariusze o niej! Nie śpi po nocach i obserwuje gwiazdy, twierdzi, że one ją obserwują i nagrywają. Takich sytuacji jest wiele. To niektóre z nich tylko.
Ada.
10 miesięcy temu
Adam Gruźlewski
Pani Ado,
objawy paranoiczne mogą występować w przebiegu różnych chorób i zaburzeń, jak choćby schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, niektóre zaburzenia osobowości, depresja z objawami psychotycznymi, czy też choroba alkoholowa. Dla uzyskania pełnego obrazu klinicznego konieczne byłoby wykonanie pełnej diagnozy psychiatrycznej w celu wdrożenia odpowiedniego leczenia i/lub terapii.
Pozdrawiam serdecznie
Adam Gruźlewski
psycholog, psychotraumatolog
10 miesięcy temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Orlik
Dzień dobry,
sytuacja, którą opisujesz, może mieć różne podłoże i wcale nie musi oznaczać niczego groźnego. Stan, w którym aktualnie znajduje się Pani teściowa, może wskazywać na zaburzenie psychiczne, ale mieć też związek ze zmianami neurologicznymi lub pogorszeniem stanu zdrowia w innych obszarach.
Nie ma możliwości, żeby umiejętnie postawić diagnozę na podstawie samego opisu i bez wykonania specjalistycznych badań. Czy z teściową można komunikować się bez przeszkód poza wymienionymi epizodami?
Może rodzina jest w stanie przekonać ją do wizyty u lekarza. Na początek może być to lekarz rodzinny, który zaleci też wykonanie morfologii krwi. Im szybciej pojawi się diagnoza, tym zwiększają się szanse na skuteczne, celowe leczenie.
Nie ulega wątpliwości, że to trudna sytuacja dla najbliższych. Chciałabym Państwu powiedzieć, że Wy również możecie skorzystać z pomocy, kontaktując się z poradnią zdrowia psychicznego lub ośrodkiem interwencji kryzysowej. Pomoc jest darmowa i dostępna dla każdego z Was.
Pozdrawiam,
Justyna Orlik,
psychoterapeutka Gestalt i interwentka kryzysowa
10 miesięcy temu
Olga Żuk
Dzień dobry,
opisane objawy — m.in. przekonania o śledzeniu, spisku, nagrywaniu przez gwiazdy, bezsenność i czujność nocna — mogą wskazywać na zaburzenia psychiczne, np. urojenia prześladowcze.
Wskazana jest konsultacja psychiatryczna. Tylko specjalista może ocenić stan teściowej i zaproponować leczenie.
Pozdrawiam,
Olga Żuk
10 miesięcy temu
Martyna Jarosz
Dzień dobry,
Opisane przez Panią zachowania teściowej, przekonania o byciu śledzoną, spiskach, obserwacji przez gwiazdy, zaburzenia snu, mogą wskazywać na objawy psychotyczne, takie jak urojenia czy zaburzenia postrzegania rzeczywistości. Tego typu symptomy mogą występować w przebiegu różnych zaburzeń psychicznych, m.in. w psychozie, schizofrenii, zaburzeniach schizoafektywnych czy w epizodach manii z objawami psychotycznymi.
Niezależnie od przyczyny, bardzo ważne jest, by jak najszybciej skonsultować się z lekarzem psychiatrą, który przeprowadzi dokładną diagnozę i zaproponuje odpowiednie leczenie. Im wcześniej zostanie udzielona pomoc, tym większa szansa na poprawę funkcjonowania i jakości życia.
Pozdrawiam
Martyna Jarosz
psycholog
10 miesięcy temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Droga Ado,
ciężko konkretnie postawić diagnozę na podstawie przedstawionych przez Ciebie danych. Niemniej jednak sugeruję, aby pomyśleć o konsultacji z psychiatrą. Jest to raczej nieuniknione. Nie chcę tutaj gdybać, ponieważ nie znamy wszystkich okoliczności.
Pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
mniej niż godzinę temu
Zobacz podobne
Dzień dobry, kręci mi się w głowie, mam wrażenie, że zaraz upadnę
Dzień dobry, kręci mi się w głowie, mam wrażenie, że zaraz upadnę, przeszywają mnie poty, ręce mi się trzęsą i nogi robią mi się bezwładne. Dokąd mogę udać się po pomoc?
Jak radzić sobie z zaburzeniami orientacji czasowej przy schizofrenii?
Czas ostatnio płynie jakby w zupełnie inny sposób.
Czuję, jakby coś wyznaczało jego rytm – mija za szybko albo za wolno, a ja gubię się w tym kompletnie. Mam wrażenie, że ten chaos ma związek z moją schizofrenią. Nie wiem, jak to ogarnąć, bo przez to wszystko totalnie rozwaliłam swój harmonogram. Zapominam o spotkaniach, spóźniam się, czasem nawet pomijam jedzenie czy sen, bo tracę orientację w ciągu dnia.
Co może mi pomóc w takich sytuacjach?
Czy długotrwała nerwica lękowa może prowadzić do schizofrenii?
Witam, od około 18 lat leczę się na nerwicę lękową, mam też nerwicę natręctw. Biorę lek Egzysta. Czy to prawda, że długotrwała nerwica lękowa może prowadzić do schizofrenii? Pytam, bo czasem mam takie myśli, że ktoś mnie obserwuje na ulicy... zdaję sobie z tego sprawę, że to myśli pochodzące prawdopodobnie z nerwicy natręctw.
Witam, rozpoznano u mnie jednostkę chorobową F23.1
Witam, rozpoznano u mnie jednostkę chorobową F23.1 (moja mama chorowała na depresję, nerwicę i omamy alkoholowe/jej siostra choruje na schizofrenię paranoidalną). Miałam omamy słuchowe, które przedstawiały wszystkie traumatyczne przeżycia ciągnące się od dzieciństwa-w czasie psychozy od nowa je przeżywałam). Nie przyjmuję leków, bo po każdych bardzo cierpiałam (czułam się tak źle, że myślałam, jak ze sobą skończyć i musiałam walczyć z tym jak się czułam, często z bezsilności płakałam, bo nie dało się wytrzymać, wyglądałam i funkcjonowałam za każdym razem jak zombi i czułam się, jakbym już nie żyła, zero uczuć, radości, ciągły niepokój, frustracja) plus bardzo wiele skutków ubocznych. Aktualnie czuję się bardzo dobrze (2 tyg nie biorę leków, bo odstawiłam, gdy miałam przejść na olanzapine). Niepokoi mnie fakt, że nie czuję pociągu do swojego partnera, nic nie czuję w trakcie zbliżeń z nim czy w trakcie zwykłego pocałunku. Po zejściu z leku Abilify (podniósł mi bardzo mocno enzymy wątrobowe i byłam przez 2 tygodnie bez żadnego leku) było wszystko w porządku i prawidłowo reagowałam. Po
o zejściu z ostatniego Fluanxolu (podniósł mi mocno prolaktynę i miałam wejść na olanzapine) kompletnie nic nie czuję w czasie bliskości z partnerem. Czuję się tak, jakbym miała anhedonię polekową i zaburzenia funkcji seksualnych. Czy jest możliwe całkowite wyleczenie się z tej choroby dzięki samej psychoterapii?
Zaburzenie schizotypowe, objawy depresyjne i trudności w podejmowaniu działań
Mam zaburzenie schizotypowe i objawy depresyjne wywodzące się z tego zaburzenia sprawiają, że nie mam na nic energii, ale istnieje taka możliwość że mogłabym się zmuszać. Jednak chyba mi wygodnie tak jak jest, nie tak arogancko i w pełni świadomie, ale czuję że o to może chodzić. Jakby "wybieram" siedzenie w telefonie cały dzień. Ale to chyba się wywodzi z tego, że ja całe życie unikałam trudów, już od dzieciństwa jak coś trudnego na mnie czyhało, to ja zwykle zdołałam tego uniknąc, np. - prezentacja w szkole? (dla mnie koszmar, bo mam wielki lęk społeczny) Nie poszłam tego dnia do szkoły. Odrabianie prac domowych? Nie odrabiałam, a jak już to późno (miałam "szczęście", że moja mama nigdy nie zaganiała mnie do nauki). Na pewno mogłabym podać wiele innych przykładów, ale nic innego nie przychodzi mi do głowy na ten moment (problemy z pamięcią). Tak czy inaczej, zawsze się jakoś wywinęłam, i przez to wszystko chyba nie nauczyłam się podejmować trudnych rzeczy... Nie mam pojęcia jak z tego wyjść tym razem. Niby chcę z tego wyjść, ale jest to zbyt trudne. Mam 26 lat, chodzę do psychiatry, czekam na psychoterpię na NFZ. Dostaję lek na aktywację i przez chwilę nawet pomagal ale wolałam tę energię wykorzystać w internecie, niż w realnych sprawach...
