Odpowiedz jako specjalista
WsteczPrzyjmowanie leków na nerwicę lękową w czasie ciąży
Dzień dobry. Od 8 lat leczę się na nerwicę lękową. Przyjmuje leki dwa razy dziennie fluanxol 0.5 asertin 0.5 oraz sedam 3 1/2 tabletki. Gdy dowiedziałam się o ciąży, za zgodą lekarza leki te mam przyjmować wieczorem przez miesiąc i zobaczyć jak się będę czuła. Obecnie jestem w 8 tygodniu ciąży, ale czytam o tych lekach i się martwię czy nie zaszkodzę nimi mojemu dziecku. Chciałam się zapytać innych specjalistów, co sądzą o przyjmowaniu tych leków, z czego ewentualnie zrezygnować. Dodam, że przy pierwszej ciąży miesiąc przed zajściem już nie brałam leków i w czasie ciąży też nie, ale teraz moja nerwica lękowa na tyle jest silna, że bez leków sobie nie poradzę.
Kasia
1 miesiąc temu
Piotr Ziomber
Nie jestem lekarzem i nie mogę udzielać indywidualnych porad medycznych ani zmieniać zaleceń Pani specjalisty. Zalecam pilną konsultację z ginekologiem-położnikiem lub psychiatrą specjalizującym się w ciąży, aby ocenić Pani leki w kontekście 8 tygodnia ciąży i objawów nerwicy lękowej.
Fluanxol (flupentixol 0.5 mg) to lek przeciwpsychotyczny, nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w pierwszym trymestrze; noworodki matek stosujących go w trzecim trymestrze mogą wykazywać objawy jak drżenie czy problemy z oddychaniem. Asentra (sertralina 0.5? - prawdopodobnie 50 mg) i Sedam (sertralina 3 mg x 3.5 tabletki ≈ 100-150 mg) to SSRI; sertralina jest uznawana za stosunkowo bezpieczną opcję w ciąży przy silnych zaburzeniach lękowych, z niskim ryzykiem wad wrodzonych w I trymestrze, choć możliwe są objawy odstawienne u noworodka po ekspozycji w III trymestrze. Badania wskazują, że nieleczona nerwica lękowa niesie większe ryzyko powikłań ciąży (np. przedwczesny poród) niż sertralina.
Pani Katarzyno Jak najszybsza kontynuacja pod nadzorem. Lekarz może zasugerować minimalną skuteczną dawkę sertraliny wieczorem, unikając lub odstawiając Fluanxol, jeśli lęk jest kontrolowany. Istnieją alternatywy niefarmakologiczne jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT), relaksacja lub wsparcie psychologiczne jako uzupełnienie, szczególnie w Polsce dostępne w ramach NFZ dla ciężarnych.
Proszę skonsultować się natychmiast z lekarzem gdyż ta decyzja zależy od Pani stanu zdrowia i historii (w tym pierwszej ciąży bez leków). Proszę nie odstawiać leku ani zmieniać dawek bez konsultacji ze specjalistą!!!
Życzę zdrowia i urodzenia zdrowego dziecka.
1 miesiąc temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Daria Składanowska
Dzień dobry,
to zrozumiałe, że odczuwa Pani lęk o zdrowie dziecka – szczególnie przy długotrwałym leczeniu i ciąży. Ważne jest jednak to, że leki zostały zalecone przez lekarza, a nieleczona, silna nerwica lękowa również może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży. Każdą zmianę farmakoterapii w tym okresie należy rozważać bardzo ostrożnie.
Zachęcam Panią do konsultacji z psychiatrą (najlepiej z doświadczeniem w prowadzeniu kobiet w ciąży) oraz lekarzem prowadzącym ciążę – wspólnie można ocenić bilans korzyści i ryzyka oraz dobrać najbezpieczniejsze rozwiązanie. Warto także rozważyć wsparcie psychologiczne lub psychoterapię, które mogą pomóc zmniejszyć poziom lęku i ograniczyć potrzebę farmakoterapii. Nie jest Pani w tej sytuacji sama i ma Pani prawo szukać dodatkowych opinii i wsparcia
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
1 miesiąc temu
Patrycja Stajer
Dzień dobry,
Tak się zastanawiam czy któryś z lekarzy zaproponował Pani leczenie psychoterapią ?
W przypadku nerwicy - psychoterapia jest podstawową metodą leczenia.
Proszę to rozważyć, tym bardziej w obecnej sytuacji.
Z poważaniem,
Patrycja Stajer.
1 miesiąc temu
Anna Kapelska
Dzień dobry Kasiu,
Rozumiem Twoje obawy związane z zażywaniem leków w trakcie ciąży. Najlepszym rozwiązaniem będzie jak najszybsze skonsultowanie tego z lekarzem psychiatrą oraz lekarzem prowadzącym ciążę, który być może zaproponuje odstawienie któregoś z leków. Rozumiem też, że przy silnej nerwicy lękowej czasem lepsze jest branie leków, niż rzucenie się na 'głęboką wodę' i próbowanie radzenia sobie bez, bo wtedy stres i napięcie, jak i odczuwany lęk, mocno utrudniają funkcjonowanie.
Nie napisała Pani, czy jest też objęta opieką psychologa lub psychoterapeuty? Wierzę, że takie wsparcie pomogłoby Pani w spokoju przejść przez ten jakże ważny okres w Pani życiu.
Życzę wszystkiego dobrego i jak najwięcej spokoju.
Anna Kapelska
Psycholog
1 miesiąc temu
Zobacz podobne
Żyję w toksycznym związku, mam syna z tego związku. Nie chcę dłużej tego związku ponieważ niszczy mnie psychicznie,
Witam,
Żyję w toksycznym związku, mam syna z tego związku. Nie chcę dłużej tego związku ponieważ niszczy mnie psychicznie, leczę się psychiatrycznie. Dzisiaj mi napisał, że chce sobie życie odebrać. Już nie wiem co powinnam zrobić, martwię się.....
Mama nadużywa alkoholu, a siostra jest w niebezpiecznej dla siebie sytuacji. Nie mam już siły wszystkich ratować.
Witam! Mam problem z mamą, która nadużywa od paru lat alkoholu ,mimo wielokrotnie zwracanej uwagi (przez swoje córki oraz siostrę) nie widzi w tym nic złego ,w konsekwencji nie chce się leczyć. Mam też chorą psychicznie siostrę (zespół Aspergera ,schizofrenia), która leczy się u psychiatry i bardzo się o nią martwię, boję sie, że przez to co dzieje się w domu, znowu targnie na swoje życie(jedna próba samobójcza).Jestem tym załamana i nie mam już siły walczyć z mamą i jej nałogiem.Ciągle płacze ,mam coraz częściej kryzysy psychiczne.Za każde rady będę bardzo wdzięczna.
Jak odróżnić przemoc od agresji w rodzinie i kiedy szukać pomocy?
Jak rozróżnić przemoc od agresji ze strony członka rodziny? Czy jeśli to agresja, a nie przemoc, to też mogę szukać pomocy dla siebie?
Dzień dobry. Pokłóciłem się z kuzynem o ważną sprawę. Już jakiś czas nie rozmawiamy ze sobą. Podczas kłótni było dość ostro (w sumie to nie była tylko jedna kłótnia), ale najgorsze jest to, że poróżniliśmy się w sprawie, w której wiem, że się nie dogadamy. Nie ma po prostu takiej możliwości, żeby w tej sprawie któraś ze stron odpuściła. Męczę się z tym już długo, bo zależy mi na kuzynie i bardzo chcę mieć z nim kontakt, jednak wiem, że on mnie okłamuje w ważnej dla nas sprawie. Jest na to jakaś recepta? Teoretycznie mógłbym odpuścić i przyznać mu rację, ale czy mam mu przyznać rację tylko po to, by mieć z nim kontakt?? Skoro nie wierzę w to, co on mówi... Próbowałem wcześniej już przyznać mu rację, ale to wyglądało tak, że gdy się z nim zgadzałem, to rozmawialiśmy spokojnie, a gdy poruszałem na spokojnie znowu temat kłótni, on od razu wybuchał złością... Po której stronie leży wina?? Proszę o jakąś drobną sugestię.
Mąż podczas stresujących dni zachowuje się dla mnie obrzydliwie, musi powąchać fekalia.
Pytanie dotyczy zachowania męża.
Będąc w ciąży zaczęłam zauważać, bądź też mąż przestał kryć się ze swoimi dziwnymi zachowaniami.
Zawsze miał swoje jakieś dziwactwa, ale nigdy nie przywiązywałam do tego dużej wagi, starałam się być wyrozumiałym partnerem. Moje zaniepokojenie wzbudziło zachowanie męża kiedy byłam w ciąży , ten okres był dla niego pewnie trudny i stresujący. Zaczął skarżyć się częściej na bóle głowy i ucisk w klatce piersiowej. Lekarz stwierdził nadciśnienie, wypisał leki i kazał rzucić palenie. Mąż nie zastosował się do zaleceń lekarza , nawet nie wykupił recepty. Dziwne zachowanie , które po raz pierwszy zauważyłam było dłubanie w nosie i zjadanie tego co wydłubał, podczas podróży do lekarza na USG prenatalne. Najgorsze co odkryłam tak mnie zaskoczyło i wzbudziło takie obrzydzenie, że tydzień mi zajęło zanim z mężem o tym porozmawiałam. Podczas oglądania kanału o teoriach spiskowych( był wielkim fanem takich teorii i oglądanie tego wzmozylo się podczas mojej ciąży) włożył ręką w majtki i palcem gmerał w odbycie a potem wąchał palce ... Po tym incydencie bardzo uważnie zaczęłam go obserwować. Sytuacja z wąchaniem fekaliów nie była jednorazowa, robił to dość często co więcej palcem , którym którym grzebał w odbycie wycierał to za lewe ucho. Bardzo często potem tym samym palcem pocierał za uchem i znowu podstawiał pod nos i wąchał. Jak w końcu się odważyłam i zaczęłam z nim rozmowę na ten temat to się dowiedziałam tylko tyle , że to jest jego sposób na odstresowywanie. W internecie niewiele jest informacji na ten temat. Wiem tylko tyle , że jest to rodzaj zaburzenia psychicznego , które zazwyczaj towarzyszy innym groźnym chorobom psychicznym, jak nerwica natręctw a nawet schizofrenia. Bardzo proszę o pomoc, bo mąż nie uważa, że robi coś źle i nie chce iść do lekarza a ja boje się o swoje malutkie dziecko i o siebie.
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.