Transplciowosc, lek przed tranzycja i grozba wyrzucenia z domu - jak poradzic sobie z kryzysem?

Dzień Dobry, 

Szukanie siebie to wielkie wyzwanie, ciężko to do czegoś nawet porównać. Niemoc, o której  Pan pisze wychodzi z braku zrozumienia w domu, jednak by lęk mógł nieco się zmniejszyć potrzebna byłaby pomoc psychologiczna. 
Szczególnie po tym, co Pan napisał. 
Byłaby to trudna praca, jednak dająca wiele satysfakcji mówić o swoich przeżyciach nie tylko kobiecych, ale głównie męskiej stronie, o jaką Pan chce walczyć.

Pozdrawiam ciepło, Emil Borkowski

Dzień dobry. Nie uważam, że jest Pan słaby – jest Pan w sytuacji, w której z jednej strony chce Pan żyć w zgodzie ze sobą, a z drugiej realnie obawia się Pan utraty domu i pracy. W tej sytuacji nie podejmowałabym decyzji pod presją „muszę zacząć już”, ale też nie rezygnowałabym z tranzycji ze strachu. Proszę przede wszystkim przygotować sobie plan bezpieczeństwa: odłożyć pieniądze, sprawdzić możliwości innego mieszkania i pracy oraz ustalić z bliską osobą, czy rzeczywiście może Pan liczyć na jej pomoc w razie kryzysu. W kwestii hormonów proszę skonsultować się z lekarzem prowadzącym i omówić zarówno korzyści, jak i obawy związane z rozpoczęciem terapii. Nie musi Pan również informować rodziców o każdym kroku, jeśli mogłoby to narazić Pana na utratę dachu nad głową. Warto poszukać także organizacji lub grup wspierających osoby transpłciowe – nie po to, żeby ktoś decydował za Pana, ale żeby nie musiał Pan przechodzić przez to samotnie. Ma Pan prawo chcieć żyć jako Pan, ale równie ważne jest, żeby zrobić to w sposób możliwie bezpieczny.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Witaj!

To naturalne, że czujesz się przytłoczony, stojąc między pragnieniem bycia sobą a realnym strachem przed odrzuceniem i utratą dachu nad głową. Zanim rozpoczniesz tranzycję, postaraj się spokojnie omówić plan awaryjny ze swoją zaufaną osobą, aby zyskać poczucie większego bezpieczeństwa materialnego. Pamiętaj też, że nie musisz przechodzić przez ten ogromny stres w samotności – możesz skorzystać z bezpłatnego wsparcia specjalistów i organizacji pomagających osobom transpłciowym, takich jak np. fundacja Trans-Fuzja. Twoja potrzeba autentyczności jest w pełni ważna, dlatego daj sobie czas na zbudowanie gruntu, który pozwoli Ci bezpiecznie ruszyć naprzód.

Z pozdrowieniami

Bożena Nagórska

Dzień dobry,

To bardzo dobrze, że ma Pan w swojej przestrzeni kogoś zaufanego. Jeśli chodzi o lęk i wątpliwości w tak złożonym temacie, dobrym wyjściem może być np. kilka konsultacji u psychologa-seksuologa, który będzie w stanie wesprzeć Pana w opisanej sytuacji. Decyzja o tranzycji nie pojawiła się znikąd, dlatego warto zadbać o swój dobrostan, aby móc ją świadomie kontynuować lub ograniczyć do wybranych aspektów.

Pozdrawiam serdecznie 

Klaudia Dynur 

Psycholog i seksuolog w trakcie szkolenia

Dzień dobry!

Myślę, że jesteś w bardzo ważnym momencie swojego życia, kiedy musisz podjąć ostateczną decyzję o swojej przyszłości. To rzeczywiście trudna sytuacja - z jednej strony chcesz żyć w zgodzie z sobą, z drugiej - obawiasz się o swoją pracę, mieszkanie, relacje z rodzicami. Lęk, obawa, niepewność są tu całkowicie zrozumiałe i nie świadczą o słabości czy tchórzostwie, a wręcz przeciwnie - dowodzą Twojej ostrożności i odpowiedzialności. Odkładanie decyzji o tranzycji w tym momencie nie jest niczym dziwnym, skoro masz niepewną sytuację życiową. Żeby zmniejszyć te obawy, spróbuj ułożyć sobie taki "plan awaryjny" na wypadek, gdyby rodzice rzeczywiście kazali Ci się wyprowadzić. Zaplanuj zawczasu, gdzie będziesz mieszkać, zastanów się, jakie masz zasoby finansowe i kto naprawdę może Cię wesprzeć. Przygotuj się na taką sytuację. Zbuduj już teraz taką "sieć wsparcia", aby tych życzliwych osób było wokół Ciebie jak najwięcej. Czasem warto zwrócić się do kolegów z pracy czy szkoły, skorzystać z pomocy fundacji i grup wsparcia. Jeśli chodzi o pracę, to obecnie nie ma chyba prac "typowo damskich" i "typowo męskich", a w każdej instytucji są regulaminy pracy i procedury antydyskryminacyjne. Nikt nie może Cię zwolnić z tego powodu. Warto też porozmawiać z psychologiem lub psychoterapeutą o swoim wstydzie i lęku i o tym, dlaczego tak trudno Ci zaakceptować swoją transpłciowość. Ważne, żebyś nie działał pod presją, że inni byli szybsi - tranzycja to nie wyścigi. Co do hormonów, to porozmawiaj z lekarzem, jak będą przebiegać zmiany w Twoim ciele i opowiedz o wszystkich swoich obawach. 

Nie, nie jesteś słaby - zrobiłeś już bardzo dużo dla siebie, nawet wbrew opinii najbliższych Ci osób - to świadczy o odwadze i determinacji, by walczyć o siebie. 

Dzień dobry.

To, że się Pan boi jest zrozumiałe, mierzy się Pan jednocześnie z obawą o dom, pracę i relacje z rodziną. Nie musi Pan podejmować wszystkich decyzji naraz ani porównywać swojego tempa do innych osób. W tej sytuacji najważniejsze jest zabezpieczenie podstaw: miejsca, w którym może Pan zamieszkać, wsparcia zaufanej osoby oraz stabilności finansowej. Decyzję dotyczącą hormonów warto omówić z lekarzem prowadzącym, a równolegle skorzystać ze wsparcia psychologicznego, szczególnie ze względu na wcześniejszą depresję i obecny silny lęk.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Dzień dobry

  W mojej ocenie sprawa jest delikatna i wymaga szerszej perspektywy w ocenie. Cierpisz od wielu lat, uwięziony w nieswoim ciele, w strachu przed oceną innych. Po pierwsze zbuduj wokoło siebie grupę ludzi, którzy uszanują Twoje decyzje. W sieci są grupy zrzeszające ludzi, którzy zmagają się z podobnymi problemami, ale jednocześnie się wpierają. Musisz podjąć decyzję, która będzie najlepsza dla Ciebie. Martwisz się o relacje z rodziną. Pewnie będą potrzebowali czasu, aby to zrozumieć i zaakceptować, że masz prawo do bycia szczęśliwym w swoim świecie, a nie w wyobrażeniach innych. Wcześniej warto także spotkać się z psychologiem, który da Ci wsparcie. Pamiętaj, że odkładanie decyzji niczego nie zmieni. Możliwe, że Twoje obawy są bezpodstawne. Miłość zwycięży. Twoi rodzice, rodzeństwo, rodzina i znajomi z czasem zobaczą, że w końcu jesteś szczęliwy. I tego Tobie życzę. Piotr Ziomber - psycholog

Dzień dobry,

Z Pana opisu wynika, że doświadcza Pan nie tylko trudności związanych z własną tożsamością, ale również silnego lęku przed zmianą i jej konsekwencjami. W takiej sytuacji warto skorzystać ze wsparcia psychologa lub seksuologa, aby bez pośpiechu przyjrzeć się swoim potrzebom, obawom i możliwym kierunkom dalszych działań. Życzę Panu dużo cierpliwości i życzliwości wobec siebie.

Pozdrawiam serdecznie.

Wiktoria 

Dzień dobry,

Z Pana opisu wybrzmiewa przede wszystkim duże zmęczenie, lęk i poczucie utknięcia. Nie musi Pan przechodzić przez to sam. Warto porozmawiać o swoich obawach z psychologiem lub psychoterapeutą, aby otrzymać wsparcie w bezpiecznym tempie i lepiej przygotować się do kolejnych kroków.

Życzę Panu dużo siły i życzliwości wobec siebie. Pozdrawiam serdecznie.