Odpowiedz jako specjalista
WsteczMam trudności z zaufaniem po związku oraz kłamstwie. Zamykam się na uczucia, nie przywiązuję się.
Witam. Jak poradzić sobie z brakiem zaufania wobec partnera? W skrócie wygląda to tak: pierwszy chłopak zostawił mnie bez słowa wyjaśnienia. W późniejszych związkach widziałam ze swojej strony brak zaufania, ciężko mi wykrzesać uczucia takie, jak przywiązanie - w myśl zasady "mała strata, krótki żal". Obecnie jestem z partnerem 7 lat, jednak ufać do końca nie potrafię ( był czas, że bardzo mnie okłamał, po dziś dzień nie potrafię tego mu zapomnieć). Nie mam ochoty na bliskość. Odejść nie mogę -mamy dziecko oraz nie mam gdzie (jeden rodzic pije, drugi nie żyje).
Anonim
2 lata temu
Małgorzata Korba-Sobczyk
Witaj
Brak zaufania w związku może być bardzo trudnym doświadczeniem, jednak dzięki pracy nad tym można sobie poradzić sobie z tym problemem. Bardzo ważna jest otwarta i szczera komunikacja w związku. Porozmawiaj ze swoim partnerem o swoich obawach i lękach. Wyraź swoje potrzeby i oczekiwania wobec relacji. Ważne jest, aby obydwoje czuli się swobodnie do wyrażania swoich uczuć i słuchania siebie nawzajem. Pomyśl o skorzystaniu z pomocy terapeuty par, który może pomóc w rozwiązaniu problemów zaufania i budowaniu zdrowej relacji. Terapeuta może Wam dostarczyć narzędzi i wskazówek, które pomogą w naprawie i odbudowaniu zaufania.
Skoncentruj się na swoim rozwoju osobistym i budowaniu pewności siebie. Zajmij się swoimi lękami i przekonaniami, które mogą wpływać na twoje zaufanie. Praca nad sobą może pomóc Ci w lepszym zrozumieniu siebie i zwiększeniu pewności siebie w relacji. Pomyśl o wsparciu terapeuty.
Jednak odbudowanie zaufania wymaga czasu i cierpliwości. Nie można oczekiwać, że zaufanie zostanie odzyskane natychmiast. Ważne jest, aby dać sobie i swojemu partnerowi czas na naprawę i odbudowanie relacji.
Jednak każda sytuacja jest unikalna, a powyższe propozycje mogą nie być odpowiednie dla wszystkich. Ważne jest, aby znaleźć rozwiązania, które najlepiej pasują do Twojej sytuacji. Jeśli czujesz ,że nie wiesz, jak sobie poradzić, rozważ skonsultowanie się z profesjonalistą, który pomoże Ci w tym procesie.
pozdrawiam
Małgorzata Korba-Sobczyk
psycholog, trener rozwoju osobistego
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Usunięty Specjalista
Zrozumiałam, że masz trudności z zaufaniem swojemu partnerowi z powodu negatywnych doświadczeń w poprzednich związkach oraz z powodu jego wcześniejszego kłamstwa. Brak zaufania w związku może być bardzo uciążliwy, ale istnieją sposoby, aby pracować nad odbudowaniem zaufania i poprawieniem jakości waszego związku. Oto kilka kroków, które mogą pomóc:
Komunikacja: Rozmawiajcie ze sobą otwarcie i szczerze o swoich uczuciach i obawach. Ważne jest, aby twój partner zrozumiał, dlaczego masz trudności z zaufaniem i jakie są twoje potrzeby w związku.
Terapia par: Rozważcie udział w terapii par. Terapeuta może pomóc wam zrozumieć, co stało się w waszym związku, co przyczyniło się do utraty zaufania, i jak możecie wspólnie pracować nad jego odbudowaniem.
Praca nad sobą: Skup się na pracy nad własnymi emocjami i zaufaniem do samej siebie. Bycie w związku wymaga również pewnej pewności siebie i poczucia własnej wartości.
Cierpliwość: Odbudowanie zaufania to proces, który może potrwać. Nie oczekuj, że wszystko wróci do normy natychmiast. Ważne jest, aby być cierpliwym i zdawać sobie sprawę, że trzeba czasu, aby naprawić to, co zostało uszkodzone.
Wspólne cele: Zastanówcie się nad wspólnymi celami i wartościami, które was łączą. Praca nad wspólnym projektem może pomóc w odbudowaniu więzi i zaufania.
Zrozumienie przeszłości: Staraj się zrozumieć, że twoje trudności z zaufaniem mogą być związane z wcześniejszymi doświadczeniami. Przyjrzyj się swojej przeszłości i spróbuj zrozumieć, dlaczego masz trudności z zaufaniem.
Samopieczęć: Pamiętaj o dbaniu o swoje zdrowie psychiczne i emocjonalne. Znajdź czas dla siebie i podejmuj działania, które sprawiają, że czujesz się dobrze.
Warto również zrozumieć, że każdy związek ma swoje trudności, i ważne jest, aby pracować nad nimi razem jako para. Jeśli twoje obawy dotyczące bezpieczeństwa dziecka lub twojej sytuacji rodzinnej, rozważ konsultację z prawnikiem lub specjalistą ds. pomocy społecznej, aby znaleźć rozwiązania, które będą dla ciebie i twojego dziecka najlepsze.
2 lata temu
Karolina Białajczuk
Kluczowym elementem jest otwarta i uczciwa komunikacja. Wyraź swoje uczucia i obawy w sposób bezpośredni, ale nie oskarżaj. Rozmawiajcie o tym, co się stało w przeszłości, jakie uczucia to wywołało u Ciebie i co jest potrzebne, aby odzyskać zaufanie. Spróbuj zrozumieć, dlaczego Twój partner okłamał Cię w przeszłości. Czy była to sytuacja jednorazowa, czy może wynikała z problemów w waszym związku? Zrozumienie przyczyn może pomóc w procesie przebaczenia. Rozważcie udział w terapii par, gdzie profesjonalny terapeuta może pomóc wam zrozumieć i przepracować wasze trudności. To bezpieczne miejsce do wyrażania uczuć i pracowania nad zaufaniem.
Pozdrawiam
Karolina Białajczuk, psycholog
2 lata temu
Zobacz podobne
Załamanie po zerwaniu przyjaźni z prezes miesięcznika naukowego - jak sobie radzić?
Witam...pozostaję załamana i w szoku.
Jestem pisarką (20 książek na tematy duchowe, naukowe, międzynarodowe targi książki). Zaprzyjaźniłam się z panią prezes miesięcznika naukowego, w którym publikowano moje teksty. Przyjaźń trwała kilka lat. Wzajemnie wysyłałyśmy sobie listy i czasem drobne upominki. Ostatni list I upominek wysłałam latem, ale ona kazała przez swojego pracownika odpisać mi, że wyjechała i dziękuję za to, co przysłałam. W grudniu wysłałam moją piękną 20tą księgę z dedykacją. Nie odpisała na życzenia świąteczne i nie podziękowała...dotąd milczy.
Proszę o podpowiedź i pomoc. Czuję się jak kopnięty, niepotrzebny przedmiot...być może padłam ofiarą intrygi i nie mam szans się obronić Doris
Nie potrafię wybaczyć sobie zdrady, przez co w problemie odsuwam się od ludzi, np. aktualnego partnera.
Witam :)
Zacznę od tego, że byłam w kilkuletnim związku , bywały gorsze i lepsze chwile, ale ogólnie żyło nam się bardzo dobrze. Mimo to poznałam kogoś i zdradziłam , bardzo tego żałuje i nie potrafię sobie z tym poradzić. Sytuacja z ex partnerem wygląda tak, że nadal sie przyjaźnimy , zawsze to był duży atut naszego związku. Mój nowy partner to ten, z którym zdradziłam , na ogół jest dobrze , dajemy dużo od siebie , staramy sie rozmawiać o swoich problemach , komunikować sobie wszystko, stworzyć dobrą relacje.. ale ja nie umiem sobie poradzić z tym, co zrobiłam i ciągle wracam do punktu wyjścia. Mój system obronny to odpychanie od siebie partnera i uciekanie w samotność. System stworzony od dziecka..w moim domu nie rozmawiało sie o problemach , przemilczało sie, chowało pod dywan i za jakiś czas było okej. Odbija się to na partnerze , bo bardzo chce pomóc ,zrozumieć co przechodzę, ale ja robię wszystko, żeby zniechęcić go do wszystkiego, a głównie do siebie. Uważam, że powinnam być sama, bo mam wiele problemów do przepracowania i nikt nie powinien przez nie cierpieć. Jak poradzić sobie z tym poczuciem winy ? Jestem w stanie stworzyć zdrową dobrą relacje i zapomnieć o tym co zrobiłam ?
Mam wrażenie, że pomimo, że mieszkam i żyję z innymi osobami, nie czuję żadnego wsparcia
Mam wrażenie, że pomimo, że mieszkam i żyję z innymi osobami.. Nie czuję żadnego wsparcia, wręcz przeciwnie.. Ciągłe porównywanie, pretensje, krytyka.. zastanawiam się po co jestem tam potrzebna... skoro każdy mnie obraża itd..
Jestem zazdrosny o żonę, to niszczy mnie emocjonalnie i psychicznie.
Dzień dobry,
piszę w takiej sprawie: od kilku miesięcy zmagam się z problemem co do mojej żony. Od jakiegoś czasu jestem o nią zazdrosny tak bardziej niż kiedyś i każdego potencjalnego faceta traktuje jak zagrożenie. I nie radzę sobie zbytnio z tym. Co zaczyna bardzo irytować moja żonę i mówi mi o tym. Żebym się ogarnął, bo wchodzi to na tory takiego toksycznego związku. Chcę walczyć z tym, ponieważ też niszczy mnie to od środka. Jestem rozjechany emocjonalnie i potrzebuje pomocy. Mam 36 lat, żona 32. Mamy 9- letniego syna, mieszkamy na wsi i mamy trochę ograniczony kontakty z ludźmi, bo ja tylko do pracy od 6 do 16 tak od 11 lat, odkąd się z żoną "mamy". Proszę o pomoc, moja żona jest wspaniała, troskliwa, kochana, ale też mówi, że potrzebuje trochę "swobody". Dziękuję i pozdrawiam. Proszę pomóżcie mi.
Żona chce się rozwieść, zapisaliśmy się na terapię, jednak brak u niej chęci do naprawy naszego związku. Co robić?
Żona po pół roku małżeństwa chce się rozwieść. Jesteśmy parą 4 lata, mieszkamy ze sobą prawie 3. W nasze życie wkradła się rutyna, dużo pracy i brak spontaniczności. Żona powiedziała mi, że nie czuje się w tym związku szczęśliwa, nie czuje się kochana i zaopiekowana, oraz że pół roku po ślubie wszystko powinno "wrzeć". Ja się starałem jak mogłem, przynajmniej tak myślę, ale ze strony żony też nie było dużo entuzjazmu do randek, wyjść, dodatkowo seks zawsze to ja inicjowałem.
Oboje zapisaliśmy się do psychoterapeutów, mamy umówioną terapię par, lecz od żony słyszę, że nie wie czy będzie miała siłę o to walczyć, i jej narracja cały czas zakłada rozstanie. Chciałbym o to walczyć, lecz nie mam nadziei... Jak sobie z tym poradzić, na co się nastawić? Jak się z tym pogodzić?
